Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ;;;ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΡΩΣΙΚΟ.ΤΟ ΣΟΦΟ ΚΟΡΙΤΣΙ!!!!!


ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΤΕΠΑΣ ΖΟΥΣΑΝ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ.Ο ΕΝΑΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΗΤΑΝ ΦΤΩΧΟΣ ΚΑΙ ΧΗΡΟΣ ΜΕ ΜΟΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΦΤΑΧΡΟΝΗ ΚΟΡΗ ΤΟΥ।

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΟΠΟΥ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΑΖΑΡΙ.Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΦΤΩΧΟΣ ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΗΝ ΦΟΡΑΔΑ ΤΟΥ.ΔΡΟΜΟ ΠΗΡΑΝ ΔΡΟΜΟ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΟΥΡΟΥΠΩΝΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.ΕΙΔΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΛΥΒΑ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ.
<ΕΔΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ>ΕΙΠΕ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ।
ΕΤΣΙ ΞΕΠΕΖΕΨΑΝ,ΕΔΕΣΑΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΑΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ।
ΠΟΛΥ ΠΡΩΙ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΧΛΙΜΙΝΤΡΙΣΜΑΤΑ।ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΗΤΑΝ ΤΡΙΑ!!!!ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΧΕ ΓΕΝΝΗΣΕΙ Η ΦΟΡΑΔΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ।ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΜΙΣΟΤΡΕΚΛΙΖΟΝΤΑΣ ΠΛΑΙ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ।

<ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΩΝΑΞΕ Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ>
<ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ;;;ΡΩΤΗΣΕ Ο ΙΒΑΝ Ο ΦΤΩΧΟΣ>ΑΦΟΥ ΤΟ ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΦΟΡΑΔΑ ΜΟΥ।
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ।

ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΣΕ.ΕΤΣΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ।
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ.Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΕ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ.ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΑΠΟ ΤΗΝΑΡΧΗ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΙΒΑΝ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΚΕ ΤΟΥΣ ΕΙΠΕ:

ΠΟΛΥ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΑΥΤΟ ΘΑ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΜΟΥ ΠΕΙ:

ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ,ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ,ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ।ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ।
ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΦΥΓΑΝ ΑΜΙΛΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ।
ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΟΣΑ ΤΟΥΣ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।
Ε!!ΔΕ ΣΕ ΡΩΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΟΥ ΕΙΠΕ.
ΘΑ ΠΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ:ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ,ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΜΑΣ,ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΤΟ ΠΑΠΛΩΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΑΣ ΓΙΟΣ।

Ο ΦΤΩΧΟΣ ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΤΟΥ,ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΗ ΜΙΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΡΗ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΚΕΦΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ:
ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΟΤΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ,ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΩΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΑΦΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ,ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΑΔΙ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ।

ΠΕΡΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ।
ΕΚΕΙΝΟΣ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΛΟΥΣΙΟ,ΑΛΛΑ ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΙΒΑΝ।
ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΙ,ΑΛΛΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ:ΕΣΥ ΤΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;;;ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΙΒΑΝ.Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΚΟΡΗ।
ΑΧΑ!!!ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΓΙΑΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΗ ΟΣΟ ΔΕΙΧΝΕΙ.
ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΔΙΝΑΡΙΑ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΕΔΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ Η ΚΟΡΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ..........ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΓΥΜΝΗ,ΟΥΤΕ ΝΤΥΜΕΝΗ,ΟΥΤΕ ΠΕΖΗ,ΟΥΤΕ ΚΑΒΑΛΑ ΣΕ ΑΛΟΓΟ,ΟΥΤΕ ΜΕ ΔΩΡΑ,ΟΥΤΕ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ।ΑΝ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ.

ΕΦΥΓΕ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΙΒΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΕΞΙΣΤΟΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΤΗΣ ΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΛΑΓΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΕΡΔΙΚΑ।

ΕΦΤΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΜΑΖΕΥΤΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΡΙΤΣΙ।
ΣΕ ΛΙΓΟ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Η ΜΙΚΡΗ ΤΥΛΙΓΜΕΝΗ ΜΕ ΕΝΑ ΨΑΡΑΔΙΚΟ ΔΙΧΤΥ,ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΟ ΛΑΓΟ,ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΑ ΠΕΡΔΙΚΑ।

ΩΡΑΙΑ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ।
ΤΟΤΕ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ Η ΠΕΔΙΚΑ।
ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΗΝ ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΣΟΥ ΤΙΣ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ,ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΕΣ ΜΟΥ:
ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΦΤΩΧΟΙ ΩΣΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ;ΝΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ.ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΓΟΥΣ ΠΟΥ ΠΙΑΝΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ,ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ।

ΑΧΑΑΑ!!!!!ΦΩΝΑΞΕ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗΚΑ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΝΑ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΗ ΟΠΩΣ ΕΔΕΙΧΝΕΣ.
ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΤΕ ΛΑΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΨΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ;;

ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΤΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΑΛΟΓΟ ΓΕΝΝΑΕΙ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ;;ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΑΜΕΣΩΣ Η ΜΙΚΡΗ।

ΤΡΑΝΤΑΧΤΑ ΓΕΛΙΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΠΟΥ ΓΕΜΙΣΕ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΗ।
ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΣΟΦΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।ΓΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΠΙΣΩ,ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΤΑΞΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΠΛΑΙ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ।
ΑΥΤΗ Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!!!




ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΦΥΓΑΝ ΑΜΙΛΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤ

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΛΕΕΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!!!!!ΑΣ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ!!!..ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.









Να χαμογελάς ακόμη κι όταν κλαις. Κάποτε τα δάκρυα θα στερέψουν και θα μείνει μόνο το χαμόγελο!!!! Χαμογέλα. Είναι το δεύτερο καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις με τα χείλη σου !!!!
Η αναζήτηση του καλύτερου προκύπτει από ένα χαμόγελο!!!!
_____________________________________________________________
Όλα είναι υπόθεση χαμόγελο

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Χατζής

Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο
Είναι ένα γεια σου σ' έναν άγνωστο στον δρόμο
Να σπλαχνιστείς τον κουρασμένο ταχυδρόμο
Ένα νεράκι να προσφέρεις με χαμόγελο
Και δεν θα νοιώθει το φορτίο του στον ώμο

Να πεις στον πόλεμο δεν πάω
Αλλά με χαμόγελο
Να πεις σε κάποιον χτύπα με
Αλλά δεν σε χτυπάω
Να πεις σ'αυτόν που σε μισεί μίσησέ με εσύ
Αλλά εγώ πολύ πολύ σε αγαπάω

Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο
Είναι ένα γεια σου σ' ένα άγνωστο στον δρόμο
Να σπλαχνιστείς τον κουρασμένο ταξιδιώτη
Να τον ρωτήσεις τι συμβαίνει με χαμόγελο
Να δεις τι εύκολοι κι απλοί που ν' οι ανθρώποι

Να ημερέψεις την ζωή που αγριεύτηκε
Να δεις που όλοι και κανένας μας δεν φταίει
Αν πεις σε κάποιον στην ουρά
πάρ'την δική μου τη σειρά
Να δεις που όλοι τους θα πάνε τελευταίοι

Εύκολη θα'ναι η ζωή μ΄ένα χαμόγελο
Μια καλημέρα στον ανήξερο διαβάτη
Είμαστε όλοι μας φτωχοί
Γυμνοί γεννιόμαστε γυμνοί
Και δεν υπάρχει άλλο ρούχο απ' την αγάπη

____________________________________________________________________________

Δυο φίλοι συζητούν φιλοσοφικά ..
- Ρε Θανάση, εσύ πιστεύεις στη μετενσάρκωση;
- Τι είναι μετενσάρκωση;
- Ε αυτό που λένε ότι άμα πεθάνεις, ξαναγυρίζεις στη γη
με άλλη μορφή, σαν ζώο ας πούμε ή σαν φυτό και κάτι τέτοια ...
- Δεν το ξέρω το θέμα ...
- Τότε, θα κάνουμε μια συμφωνία. Όποιος πεθάνει πρώτος,
θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον άλλο και να του
πει τι γίνεται εκεί πάνω,αν όλα αυτά είναι αλήθεια και
αν ξαναγυρίζει κανείς εδώ κάτω με άλλη μορφή.
- Εντάξει φίλε, έτσι θα γίνει!
Μετά από χρόνια, πεθαίνει ο Θανάσης πρώτος και ο φίλος του
περιμένει να δει αν θα είναι συνεπής στη συμφωνία τους κι αν
θα επιδιώξει να επικοινωνήσει μαζί του.
Μήνες μετά από τη κηδεία, όπως κοιμότανε στο κρεβάτι του
ακούει κάποιον να τον φωνάζει με τρομερή φωνή...
- Ναι;
- Έλα φιλάρα, ο Θανάσης είμαι. Δεν επικοινώνησα μαζί σου
τόσο καιρό γιατί είχα πάθει υπερκόπωση....
Ο άλλος ενθουσιάζεται που ακούει το φίλο του μετά
από τόσο καιρό και αρχίζει να τον ρωτάει:
- Πώς περνάς ρε Θανασάρα, τι γίνεται εκεί πάνω;
- Ζωή και κότα φίλε μου... Ξυπνάω το πρωί, τρώω,
μετά κάνω έρωτα,μετά ξανά τρώω, ξανακάνω έρωτα ...
αυτό γίνεται από το πρωί μέχρι το βράδυ! Όλο φαΐ
και έρωτα είναι η ζωή μου...
- Πού είσαι βρε Θανάση; Στον Παράδεισο;
- Ποιο Παράδεισο ρε φίλε;
Κόκορας σε ορνιθοτροφείο στα Μέγαρα είμαι!
______________________________________________________________
Ένας Γάλλος, ένας Ιταλός κι ένας Έλληνας συζητούν περί σεξ:

- Χθες το βράδυ, λέει ο Γάλλος, έκανα τρεις φορές έρωτα με την γυναίκα μου και το πρωί, μου έφτιαξε μια υπέροχη ομελέτα!

- Εγώ, λέει ο Ιταλός, έκανα έξι φορές έρωτα με την γυναίκα μου και το πρωί μου είχε φτιάξει ένα υπέροχο πρωινό, λέγοντάς μου ότι θα με αγαπά για πάντα!

Ο Έλληνας δεν μιλούσε κι έτσι αναγκάστηκαν να τον ρωτήσουν οι άλλοι:

- Εγώ, λέει ο Έλληνας, έκανα μόνο μία φορά.

- Μόνο μία;

- Ναι.

- Και τι σου είπε το πρωί;

- Μην σταματάς, μωρό μου!
______________________________________________________________
Συζητούσε κάποιος φίλος με μια γιαγιά και μετά από αρκετή ώρα το θέμα έφτασε
στα... σεξουαλικά της γιαγιάς.
-Και δε μου λες, κυρά-Γιώργαινα, εκείνο το καιρό κοιμόταν όλη η οικογένεια
στρωματσάδα σ ένα δωμάτιο. Αν θέλατε να κάνετε τίποτα με τον κυρ-Γιώργο,
πώς τα βολεύατε?
-Ε, παιδάκι μ , περιμέναμε να κοιμηθούν οι υπόλοιποι κι άμα ήθελε ο Γιώργης,
σφύριζε κι εγώ καταλάβαινα...
-Καλά, αν ήθελε ο Γιώργης, σφύριζε. Αν ήθελες εσύ όμως?
-Τότε του λεγα... "σφύριξες Γιώργο μ ?"
______________________________________________________________
Φτωχοί, πάμπφτωχοι συνταξιούχοι ήταν ο γέρος κι η γριά, δεν τα έβγαζαν πέρα, έτυχαν και κάτι έκτακτα, έφτασε ο κόμπος στο χτένι, την επόμενη μέρα δεν θα είχαν τι να βάλουν στο τσουκάλι.
- Πήρα τη μεγάλη απόφαση, λέει η γριά. Θα εκδοθώ.
Τον έπιασαν τα γέλια τον γέρο:
- Είσαι σοβαρή μωρή, σε τέτοια ηλικία;
Δεν είχαν όμως κι άλλη επιλογή, στολίστηκε η γριά, φτιασιδώθηκε, αρωματίστηκε και, υπό το μειδίαμα του γέρου, πήρε τους δρόμους.
Το επόμενο πρωί, κοιμόταν ακόμα ο γέρος, πάει η γριά στο κρεβάτι, τον ξυπνάει και του πετάει στα μούτρα 200 ευρώ.
Τρελάθηκε αυτός:
- Έλα ρε σύ, βρέθηκε έστω και ΕΝΑΣ άντρας να σε πλησιάσει;
- Ένας μόνο; Διακόσιοι!
______________________________________________________________
Ένας νιόπαντρος, ο οποίος πρόσφατα απόκτησε παιδί με τη σύζυγό του, γράφει γράμμα στη μητέρα του για να της ανακοινώσει τα χαρμόσυνα νέα:
- Αγαπητή μητέρα, επιτέλους αποκτήσαμε κι εμείς ένα παιδί, το δικό σου εγγονάκι. Δυστυχώς όμως, η γυναίκα μου δεν έχει γάλα και αναγκαστήκαμε να δίνουμε στο μωρό γάλα από μια μαύρη γειτόνισσα, με αποτέλεσμα κάθε μέρα που περνάει, το παιδί μας όλο και μαυρίζει.
Και η μητέρα του απαντάει:
- Αγαπητέ μου γιέ, όταν γεννήθηκες εσύ κι εγώ δεν είχα γάλα। Αναγκαστήκαμε λοιπόν, να σου δίνουμε γάλα από κατσίκα. Αλλά τα κέρατα βλέπω τώρα τα βγάζεις…
______________________________________________________________
Λέει ένας Aγγελος στο Θεό:
«Κύριε, οι άνθρωποι αποκωδικοποίησαν το DNA του ανθρώπου.»
Και απαντάει ο Θεός:
«Καταραμένοι χάκερς. Πρέπει ν'αλλάξω το password.»
______________________________________________________________


ΕΔΩ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΠΛΟΚ ΜΙΑΣ ΦΙΛΗΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΠΟ ΕΚΕΙ.

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ;ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΝΤΙΚΟΥΠΟΛΗ!!!!!!


ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΝΤΙΚΟΥΠΟΛΗ


Ο χειμώνας είχε μπει για τα καλά. Στην Ποντικούπολη είχαν ανάψει τα τζάκια, έψηναν κάστανα και χρατσ-χρατς οι ποντικοί ροκανίζανε με τα μυτερά τους δόντια. Και όπως καταλάβατε την πρώτη θέση, είχε πιάσει ο Φρουστ με την κυρία Καμελίτσα!

Αχ αυτή η κυρία Καμελίτσα! Είχε μεγάλο καημό! Ήθελε να χιονίσει. Κάθε βράδυ κολλούσε στην τηλεόραση, άκουγε τον καιρό από όλα τα δελτία ειδήσεων και ύστερα χαρούμενη φώναζε: «Αύριο θα χιονίσει»!

Εκείνη την ημέρα είχε μια παράξενη ησυχία. Ακόμα και το βράδυ ο ουρανός έγινε κόκκινος και μια γαλήνη επικρατούσε γύρω γύρω.

Η γιαγιά του Φρουστ, η κυρία Πιπίνα, έπλυνε τα καλτσάκια για την ποντικοπαρέα, και μασουλώντας μερικά φουντούκια, άκουγε τους γύρω της να μιλάνε για τον παράξενο καιρό.

Ξαφνικά σηκώθηκε από την καρέκλα της, άπλωσε τα χέρια της προς την παρέα και κάνοντας τους νόημα να σιωπήσουν τους είπε:

«Εγώ δεν χρειάζομαι επιστήμονες να μάθω για τον καιρό. Γνωρίζω πολύ περισσότερα. Σας ανακοινώνω λοιπόν πως αύριο όλα θα είναι σκεπασμένα με χιόνι»!!

Πω! Πω! Τι έγινε στην Ποντικούπολη! Ξεφωνητά, χαρές, κωλοτούμπες! Και φυσικά ο Φρουστ άδραξε της ευκαιρίας , τρύπωσε στο μαγαζί με τα γλυκά και τα ζαχαρωτά κι έφαγε με τη ψυχή του.

Σε λίγο η Ζουζού η γυναίκα του σκουπίζοντας τα χέρια της στην ποδιά της, φώναζε πως το τραπέζι για φαγητό ήταν έτοιμο.

Όλη η Ποντικοπαρέα βρέθηκε καθισμένη γύρω από το τραπέζι και πολύ το χάρηκαν διότι το φαγητό, μια αχνιστή φασολάδα με μπόλικο σέλινο και καρότα τους περίμενε για να φάνε.

Σαν απόφαγαν, με φουσκωμένη την κοιλιά από την φασολάδα, κούρνιασαν λίγο στο τζάκι κι έπειτα ένας-ένας έφευγαν για ύπνο.

Το βράδυ έφερε ένα τσουχτερό κρύο και αυτή η γαλήνη του τοπίου μεταμορφώθηκε σε μια χιονοθύελλα.

Την άλλη μέρα, όπως είχε προβλέψει η γιαγιά Πιπίνα, όλα είχαν σκεπαστεί από κάτασπρο χιόνι.

Σκεπές, αυλές, κοτέτσια, δέντρα, αυτοκίνητα, δρόμοι ήταν όλα σκεπασμένα με χιόνι. Ακόμη και το ψηλό βουνό έστεκε αγέρωχο βουτηγμένο στο χιόνι!

Όλοι στην Ποντικούπολη είχαν κολλήσει τα προσωπάκια τους στα παράθυρα. Ο Πίπης χουζούρευε. Βαριόταν να σηκωθεί να πάει σχολείο.

«Σήκω Πίπη», φώναζε η μαμά του, τίποτα ο Πίπης.

«Άσε με λίγο ακόμα μαμά», έλεγε ο Πίπης και κουκουλωνόταν με το πάπλωμα.

Τελικά δεν πήγε σχολείο για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είχαν σχολείο! Παρέμειναν κλειστά λόγω του πολύ χιονιού που είχε πέσει το βράδυ. Εκείνη την χιονισμένη μέρα έγινε μεγάλο κέφι στην Ποντικούπολη. Αποφάσισαν να παίξουν και να χαρούν με το χιόνι. Φόρεσαν τα ζεστά ρούχα, σκουφιά και γάντια και ξεχύθηκαν στην πλατεία.

Σουρτ σουρτ ανέβηκαν στον τοίχο και από κει στις χιονισμένες σκεπές των σπιτιών. Συνεννοήθηκαν να φτιάξουν πολλούς χιονάνθρωπους. Ρίχτηκαν όλοι στην δουλειά και στο τέλος το αποτέλεσμα τους ενθουσίασε. Ο Πίπης έβαλε στον χιονάνθρωπό του ένα κόκκινο κασκόλ, ένα όμοιο σκούφο και στο χέρι τοποθέτησε ένα ξύλο.

«Τι είναι αυτό;» Ρώτησαν με περιέργεια οι τυφλοπόντικες.

«Ο δικός μου χιονάνθρωπος», απάντησε ο Πίπης, «είναι ο Βασιλιάς της χιονοθύελλας και το ξύλο είναι το σπαθί του».

Όλοι σώπασαν μεμιάς και άρχισαν να προσκυνάνε τον Βασιλιά χιονάνθρωπο!

Όμως ο μικρός γιος του ξιφομάχου αρουραίου ζήλεψε και άρχισε να πετά μπάλες χιονιού στον χιονάνθρωπο βασιλιά!

Μεμιάς έγινε ένας δυνατός κρότος, ο χιονάνθρωπος βασιλιάς ζωντάνεψε και άρχισε να χορεύει και μαζί του ο Πίπης στροβιλιζόταν χορεύοντας και τραγουδώντας.

Η Ποντικοπαρέα φοβήθηκε κι ένας ένας άρχισαν να φεύγουν.

«Ελάτε στο χορό μας», τους φώναζε ο Πίπης, «ελάτε να του φτιάξουμε και το θρόνο, θα σας μεταμορφώσει σε στρατιώτες με χρυσά σπαθιά και άσπρα άλογα! Ελάτε!!! Ο πιο δυνατός ανδρείος και ανίκητος θα γίνει αρχηγός!»

Ξεθάρρεψαν οι ποντικοί με το τρομερό μυστικό, γύρισαν στην πλατεία όπου καμάρωνε ο χιονάνθρωπος Βασιλιάς, βάλθηκαν και του έφτιαξαν τον θρόνο και τότε εκείνος σήκωσε το μαγεμένο σπαθί του, άγγιξε ένα έναν ποντικό και αμέσως τους μεταμόρφωσε σε στρατιώτες με χρυσά σπαθιά και άσπρα άλογα!

Παρατάχτηκαν όλοι στη σειρά, έπιασαν τα χαλινάρια των αλόγων καλπάζοντας πάνω στο χιόνι.

Η Κυρία Καμελίτσα τα έβλεπε όλα αυτά και είχε καταπιεί τη γλώσσα της από το φόβο και την περιέργεια. Δεν μπορούσε να κουνήσει ούτε το σώμα της, ούτε την ουρά της, ένιωθε αδύναμη και ανίκανη. Τι ήταν όλα τούτα τα παράξενα; Αποφάσισε να πάει κοντά στους φίλους της και ακολουθώντας τις πατημασιές, πριν προλάβει να πιάσει τον χιονάνθρωπο Βασιλιά, μια παράξενη λάμψη την τύλιξε και γέμισε από κατάλευκο χιόνι.

«Είσαι η κυρά του χιονιού», άκουσε να της λέει ο χιονάνθρωπος.

Την έπιασε από το χέρι και την οδήγησε σ'ένα υπέροχο κατάλευκο παλάτι.

«Σήμερα», συνέχισε ο χιονάνθρωπος, «θα περάσετε όλη σας τη μέρα στο παλάτι μου. Οι υπηρέτες μου θα σας περιποιηθούν και οι μάγειρές μου θα σας ταΐσουν όλου του κόσμου τα αγαθά».

Η κυρία Καμελίτσα τα είχε χαμένα. Και το πιο σπουδαίο; Φεύγοντας οι ποντικοί από το παλάτι του χιονάνθρωπου Βασιλιά, τους φόρτωσε από ένα σακουλάκι χρυσές λίρες στον καθένα. Η Καμελίτσα γούρλωσε τα μάτια της μόλις είδε το θησαυρό. Πω! Πω! Τι θα ψώνιζε! Και πόσο καιρό θα περνούσε πλουσιοπάροχα!!

Βάλθηκε να τα μετρήσει. Τι κρίμα! Δεν πρόλαβε να μάθει πόσες λίρες, τις είχε δώσει ο χιονάνθρωπος Βασιλιάς.

Ένα δυνατό χτύπημα στην πόρτα την ξύπνησε και άφησε στη μέση το όνειρο. Ένα κατάλευκο όνειρο σαν αυτά που ακούμε να λένε στα παραμύθια. Ζούνε όλοι καλά αυτοί με το δικό τους όνειρο και εμείς με το δικό μας.


Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ!!!!ΑΣ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ Ο ΜΗΝΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ!!!!!!!!!





Στη Σταδίου ένας τύπος σταματάει ένα ταξί, μπαίνει βιαστικά μέσα και λέει στο ταξιτζή:
- Μεγάλε γρήγορα στη οδό ... νούμερο ... Μόλις με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι η γυναίκα μου με απατάει με κάποιον άλλο.
Πράγματι ο ταξιτζής πατάει γκάζι και σε λίγο φθάνουν στο σπίτι του. Οπότε ο τύπος λέει στον ταξιτζή:
- Ρε μεγάλε δεν ανεβαίνεις και εσύ μαζί μου να σ' έχω για μάρτυρα.
Και ανεβαίνουν και οι δυο στο διαμέρισμα του τύπου. Ο τύπος ανοίγει την πόρτα, πηγαίνει στο υπνοδωμάτιο και πραγματικά κάτω από τα κλινοσκεπάσματα είναι η γυναίκα του με κάποιον άντρα. Τραβάει τα κλινοσκεπάσματα και λέει:
- Εσύ ποιος είσαι;
Και ο εραστής:
- Εγώ ποιος είμαι; Εγώ είμαι αυτός που πριν από λίγες μέρες έδωσα στη γυναίκα σου 1.000.000 για να εξοφλήσεις το δάνειο του αυτοκινήτου σου. Εγώ είμαι αυτός που κάθε μήνα δίνει στην γυναίκα σου 200.000 για το νοίκι. Εγώ είμαι αυτός που κάθε βδομάδα δίνω λεφτά στην γυναίκα σου για το Supermarket και για την λαϊκή. Εγώ είμαι αυτός που κάθε βδομάδα δίνω λεφτά στην γυναίκα σου για τα φροντιστήρια των παιδιών σου.
Ο ταξιτζής κοιτάζει έκπληκτος και πλησιάζει τον απατημένο σύζυγο και του λέει ψιθυριστά:
- Ρε αφεντικό, δεν τον σκεπάζουμε τον άνθρωπο μη μας κρυώσει;
______________________________________________________________
Είναι η γυναίκα στο κρεβάτι με τον εραστή, οπότε χτυπάει το τηλέφωνο. Το σηκώνει αυτή και μετά από λίγα λεπτά το κλείνει.
- Ποιος ήταν; ρωτάει ο εραστής.
- Ο άντρας μου ήταν. Λέει ότι θα αργήσει λιγάκι γιατί είναι με εσένα στο καφενείο και παίζει τάβλι!
______________________________________________________________
Πάει ο υπάλληλος στο αφεντικό μια μέρα και του λέει:
- Αφεντικό σήμερα έχω τρομερό πονοκέφαλο. Ξέρεις κανένα καλό γιατροσόφι;
Το αφεντικό το όποιο ήταν πολύ καλός άνθρωπος του απαντάει:
- Επειδή είσαι καλός υπάλληλος θα σου πω τι κάνω εγώ σε ανάλογη περίπτωση και μου περνά.
- Τι; Ρωτά ο υπάλληλος.
- Πηγαίνω στο σπίτι και κάνω έρωτα με τη γυναίκα μου και αμέσως μου περνά ο πονοκέφαλος. Αντε πήγαινε να κάνεις το ίδιο και θα με θυμηθείς.
Πράγματι ο υπάλληλος έρχεται την επόμενη μέρα και λέει όλο χαρά στο αφεντικό:
- Πράγματι είχες δίκιο αφεντικό. Νιώθω υπέροχα σήμερα, πέρασε και ο πονοκέφαλος και είμαι σαν άλλος άνθρωπος. Δεν ξέρω πως να σε ευχαριστήσω. Οφείλω πάντως να ομολογήσω ότι η γυναίκα σου είναι υπέροχη ερωμένη, το κρεβάτι σου βολικό και το σπίτι σου είναι τέλειο.
______________________________________________________________
Παίρνει ο μπαμπάς Ζουλού τον γιο του για να του μιλήσει.
- Λοιπόν αγόρι μου, όπως ξέρεις εμείς είμαστε Ζουλού, γι'αυτό και πρέπει να μάθεις να κυνηγάς ανθρώπους.
- Και πώς θα το μάθω αυτό, μπαμπά;
- Ας πούμε ένα παράδειγμα. Πές ότι από ένα αεροπλάνο πέφτουν ένας Ιταλός, ένα Γερμανός και ένας Αμερικάνος. Τί θα κάνεις;
- Α, αυτό είναι απλό, μπαμπά! Θα περιμένω να πέσει και ο Ποντιος για να αρχίσει το ανέκδοτο!
______________________________________________________________
Σ ένα εστιατόριο Κανιβάλων δυο Πόντιοι διαβάζουν τον κατάλογο
Μυαλά Γάλλων : 5 φράγκα
Μυαλά Ελλήνων : 500 φράγκα
Μυαλά Ποντίων : 5.000 φράγκα
Περήφανοι, αλλά και περίεργοι οι Πόντιοι ρωτούν το γκαρσόνι:
- Γιατί τα μυαλά Ποντίων είναι πιο ακριβά;
Και το γκαρσόνι απαντά:
- Γιατί για μια μερίδα χρειάζονται 200 ποντιακά κεφάλια.....
______________________________________________________________
Ξεκαβαλικεύει ο τεράστιος και άγριος καουμπόυ μπροστά στο σαλούν, μπαίνει μέσα και λέει νευρισμένα:
- Αφήνω το άλογο μου απέξω. Μην βγώ και λείπει, γιατί θα γίνει εδώ ότι έγινε στο Τέξας!
Το κάνει αυτό για καμιά δεκαριά μέρες.
Την επόμενη φορά πάει πάλι στο σαλούν:
- Αφήνω το άλογο μου απέξω. Μην βγώ και λείπει, γιατί θα γίνει εδώ ότι έγινε στο Τέξας!
Παίρνει θάρρος ένας θαμώνας και τον ρωτά:
- Καλά ρε φίλε και τί έγινε στο Τέξας;
- Το πήραν, και δεν μου το ξανάφεραν!
______________________________________________________________
Είναι δυο τύποι στο γραφείο και μια μέρα ο ένας βλέπει τον άλλο να φορά ενα σκουλαρίκι. Ξέροντας πως είναι γενικά συντηρητικός τύπος, παραξενεύεται, και τον ρωτάει:
- Καλά ρε συ, σκουλαρικάκι;
- ...Ναι, ναι.. απαντά ο άλλος, φανερά ενοχλημένος.
Του την έχει δώσει η περιέργεια του πρώτου, οπότε μετά απο ώρα:
- Καλά, απο πότε φοράς σκουλαρίκι; Δεν το φανταζόμουν ποτε!
Οπότε ο άλλος:
- Ούτε γω το φανταζόμουν, αλλά έλα που το βρήκε η γυναίκα μου στο αυτοκίνητο...
______________________________________________________________
Είναι ο γέρος πατέρας στο νοσοκομείο σε ημιθανή κατάσταση και δίπλα του ο γιος του ο Χάρης.
Μπαίνει ο γιατρός και λέει στο γιο:
- Πρέπει να βγείτε έξω. Πρέπει να αφήσετε τον πατέρα σας να ξεκουραστεί...
Ο ετοιμοθάνατος πατέρας μένει μόνος και στο βάθος του δωματίου βλέπει μια σκιά:
- Ποιος είναι; Eσύ είσαι Χάρη;...
Και ακούγεται μια φωνή:
- Κοντά έπεσες...
______________________________________________________________
Στο κατάστημα μικρών ζώων:
- Γεια σας. Θα ήθελα τρεις ντουζίνες κατσαρίδες, δυο ποντίκια και μερικές αράχνες.
- Κάνετε πειράματα; ρωτάει τον πελάτη απορημένος ο υπάλληλος.
- Όχι. Μετακομίζω και ο ιδιοκτήτης του μου είπε να το αφήσω όπως ακριβώς το βρήκα.
______________________________________________________________
Κάποτε ο Κωστίκας αποφάσισε να ανοίξει ένα κατάστημα ηλεκτρικών ειδών. Ομως οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά και ανέθεσε στον Γιωρίκα να του βρει το σλόγκαν.
Το σλόγκαν που βρήκε ο Γιωρίκας ήτανε:
"Χάλασε το ψυγείο σας; Θέλετε καινούργια κουζίνα; Κατάστημα Ηλεκτρικών Ειδών "Ο ΚΩΣΤΙΚΑΣ"
Αλλά οι δουλειές δεν βελτιώθηκαν, και ο Κωστίκας αποφάσισε να κάνει το κατάστημα κρεοπωλείο.
Ανέθεσε πάλι στον Γιωρίκα το σλόγκαν, το οποίο αυτήν την φορά ήταν:
"Χάλασε το ψυγείο σας; Θέλετε καινούργια κουζίνα; Στα ........... μας!!! Ανοίξαμε Κρεοπωλείο!!"
______________________________________________________________
Λέει ο δικαστής στον κλέφτη:
- Καλά, όταν έκλεβες δεν σκέφτηκες καθόλου την γυναίκα και τα παιδιά σου;
- Ε, το μαγαζί είχε μόνο αντρικά πράγματα!
_____________________________________________________________

Φεβρουάριος

Ο δεύτερος στη σειρά μήνας του ημερολόγιού μας (Ιουλιανού). Το όνομά του έχει λατινική προέλευση (Februarius) από το ρήμα februare (καθαρίζω), γιατί στη διάρκειά του, τη ρωμαϊκή εποχή, γίνονταν γιορτές θρησκευτικού εξαγνισμού και καθαρισμού.

Αρχικά (46 μ.Χ.) με το Ιουλιανό ημερολόγιο, που πήρε το όνομά του από τον Ιούλιο Καίσαρα που το καθιέρωσε, έχει 30 ημέρες. Μεταγενέστερα αφαιρέθηκε μια ημέρακαι προστέθηκε στον Αύγουστο για να τιμηθεί ο αυτοκράτορας Αύγουστος και μεταγενέστερα περιορίστηκαν σε 28 οι ημέρες του Φεβρουαρίου.

Κάθε τέσσερα χρόνια, για να συντονίζεται το έτος των 365 ημερών στο ηλιακό έτος, προστίθεται στο Φεβρουάριο μια μέρα. Επειδή ο Φεβρουάριος έχει από 2-3 ημέρες λιγότερες από τους άλλους μήνες του χρόνου, ονομάζεται οπό το λαό και "Κουτσοφλέβαρος". Η προσωνυμία αυτή φαίνεται πως του έχει δοθεί ίσως και ως υβριστική για την "αναπηρία" του, στις ημέρες γιατί κατά το μήνα αυτόν επικρατεί καιρός με πολλές βροχές και απότομες μεταβολές από την ηλιοφάνεια στα χιόνια και το τσουχτερό κρύο που επισημαίνεται και με το λαϊκό παροιμιακό χαρακτηρισμό: "Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει, μα αν σώσει και κακιώσει μες στο χιόνι θα μας χώσει".


ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΛΕΒΑΡΗ

«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει

καλοκαίρι θα μυρίσει

μα αν τύχει να θυμώσει

μες στο χιόνι θα χώσει»

* * *

«Ο Φλεβάρης στο νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό»

* * *

«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει πάλι η άνοιξη μυρίζει»

* * *

«Παπαντή καλοβρεγμένη, η κοφίνα γεμισμένη»

Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011

ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!!!!Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ!!!!!



Ο θησαυρός των αστεριών





Μια φορά και έναν καιρό ζούσε ένας γέρος ψαράς.
Είχε ολόλευκα μαλλιά, μακριά γένια και μουστάκια, και δυο μεγάλα γαλανά μάτια. Φαινόταν τόσο καλός και τα χέρια του άγγιζαν το κάθε τι με τόση τρυφεράδα που έμοιαζε με άγγελο.
Ο γέρος αυτός είχε και ένα εγγονάκι, τον Καστανούλη.
Ο Καστανούλης θαύμαζε τον παππού του πάρα πολύ και τον θεωρούσε τον πιο καλό παππού του κόσμου.
Ένα απόγευμα, ο παππούς και ο εγγονός αποφάσισαν να πάνε για ψάρεμα.
Μπήκαν στη βάρκα και ξεκίνησαν.
Σιγά-σιγά βράδιαζε και η νύχτα φαινόταν μαγευτική.
Η θάλασσα ήταν ήσυχη.
Ο παππούς τότε είπε: «Απόψε, παιδί μου, δε θα ρίξουμε τα δίχτυα.
Είναι κρίμα να στερήσουμε τη ζωή από τα ζώα του βυθού.
Ας αφήσουμε τη βάρκα να μας πάει όπου θέλει».
Ξαφνικά, εκεί που κουβέντιαζαν, ο παππούς είδε έναν ασημένιο δρόμο που ξεκινούσε από το φεγγάρι και συνέχιζε στην θάλασσα.
Ο παππούς είπε: «Γιόκα μου, αυτός είναι ο δρόμος της αγάπης»
Η βάρκα μόλις τον άκουσε έστριψε και άρχισε να κινείται πάνω στο δρόμο της αγάπης.
Ξαφνικά, ένιωσαν έναν τρίτο άνθρωπο μέσα στη βάρκα.
Γύρισαν και είδαν μια όμορφη νεράιδα.
Στα μαλλιά της είχε μια κορδέλα από φύκια, το φόρεμά της έμοιαζε με το ουράνιο τόξο και αντί για παντόφλες φορούσε δυο γυαλιστερά κοχύλια.
Ο γέρο ψαράς την καλωσόρισε και της πρόσφερε ψωμί, τυρί και χταπόδι.
Η νεράιδα όμως του είπε: «Δεν έχουμε καιρό για φαγητό.
Θα ρίξουμε τα δίχτυα σε λίγο αλλά κανένα ζωντανό δεν θα κινδυνεύσει.
Μην ανησυχείτε».
Συνέχισε λέγοντας ότι ο δρόμος της αγάπης δεν τελειώνει ποτέ όταν ξαφνικά ένα λαμπερό αστέρι έπεσε από τον ουρανό και χάθηκε στη θάλασσα.
Η νεράιδα ρώτησε τον Καστανούλη: «Είδες το αστέρι;»
«Ναι», απάντησε ο Καστανούλης.
«Έχω δει πολλά τις νύχτες που δεν έχει φεγγάρι».
«Και ξέρεις που πάνε;», ρώτησε η νεράιδα.
«Πέφτουν»,. Απάντησε ο Καστανούλης.
Εκείνη τη στιγμή έφτασαν σε ένα παράξενο μέρος.
Ξαφνικά η βάρκα έγινε μεγάλη, ο παππούς έγινε μεγάλος και τα χέρια του έδειχναν πλασμένα από μετάξι και καλοσύνη.
Η νεράιδα είπε στον παππού να ρίξει τα δίχτυα.
Αντί όμως να ψαρεύουν ψάρια, ψάρευαν λαμπερά αστέρια
Η νεράιδα πήρε τα χέρια του παππού και τα φίλησε.
Τους εξήγησε ότι καθένα από αυτά τα αστέρια ήταν κάποτε ένα δάκρυ χαράς ή λύπης.
Επειδή όμως κανείς δεν μπορούσε να τα δει, ο Θεός αποφάσισε αυτά τα δάκρυα να γίνουν άστρα, να φωτίζουν τον ουρανό και τις όμορφες νύχτες να πέφτουν στη θάλασσα.
Μόνο τα χέρια ενός καλού ανθρώπου μπορούν να τα φέρουν στον κόσμο.
Τότε η λύπη τους σβήνει και η χαρά τους λαμποκοπά.
Οι ψυχές των καλών ανθρώπων μπορούν να τα δουν.

Είναι ευλογημένα, γι' αυτό όταν οι άνθρωποι τα βλέπουν να πέφτουν και προλάβουν να κάνουν μια ευχή, η ευχή τους θα πραγματοποιηθεί.

Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011

ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΑΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ !!!!!ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.




Ήτανε ένας ζητιάνος έξω από μία πολυκατοικία, και κανείς δεν του έδινε λεφτά.
Μόνο ένας κύριος, κάθε φορά που τον έβλεπε του έδινε 2 ευρώ.
Μετά από έναν χρόνο όμως, ο κύριος το μείωσε και του έδινε 1,5 ευρώ.
Μετά από κάνα εξάμηνο μειώθηκε στο 1 ευρώ, και...
μετά πάλι μειώθηκε, ώσπου τελικά δεν του έδινε τίποτε.
Τον πιάνει λοιπόν μία μέρα ο ζητιάνος και τον ρωτάει:
- Γιατί δεν μου δίνεις πια καθόλου λεφτά;
- Κοίτα, λέει ο κύριος, στην αρχή παντρεύτηκα και στριμώχτηκα λίγο. Ύστερα ήρθε και το πρώτο παιδί και ξόδεψα πολλά λεφτά... Ε, μετά έκανα και το δεύτερο, και...
- Καλά ρε μ..., τον διακόπτει ο ζητιάνος, με τα δικά μου τα λεφτά θα κάνεις εσύ παιδιά;
______________________________________________________________
Αυτός γυρίζει από μεγάλο επαγγελματικό ταξίδι και ανακαλύπτει οτι αυτή τον απάτησε.
- Ποιός ήταν;; Το καθίκι ο Θανάσης;
- Όχι, όχι... Δεν ήταν ο Θανάσης!
- Μήπως ο κόπρος ο Παναγιώτης;
- Όχι, όχι... Δεν ήταν ο Παναγιώτης...
- Ε, τότε, ήταν αυτό το α....δι ο Μπάμπης!!!
- Όχι, ούτε ο Μπάμπης...
Αυτός αφρίζοντας:
- Δηλαδή!!! Τι γίνεται εδωπέρα;! Κανένας από τους φίλους μου δεν σου κάνει;;
______________________________________________________________
Μια φωνακλού και κακάσχημη γυναίκα μπαίνει στο Lidl με τα δύο παιδιά της, φωνάζοντάς τους διαρκώς από την είσοδο. Ο επί της υποδοχής του Lidl της λέει χαρούμενα:
- Καλή σας μέρα και καλώς ήλθατε στο Lidl. Χαριτωμένα παιδάκια έχετε. Δίδυμα είναι;
Η απαίσια γυναίκα απαντά αμέσως απότομα:
- Όχι βέβαια! Δεν είναι δίδυμα. Το μεγαλύτερο είναι 9 και το άλλο είναι 7. Πως σούρθε ότι είναι δίδυμα; Τυφλός είσαι ή χαζός;
- Ούτε τυφλός είμαι ούτε χαζός κυρία μου, απαντάει ο επί της υποδοχής. Αλλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποιος θα σε ........... 2 φορές...
______________________________________________________________
- Μαμά, μαμά είδα στο πάρκο το αυτοκίνητο του μπαμπά. Πλησίασα και είδα τον μπαμπά γυμνό και την κουμπάρα γυμνή και...
- Φτάνει αγόρι μου. Την ιστορία θα την διηγηθείς το βράδυ που έχουμε τους κουμπάρους τραπέζι.
Πράγματι μόλις κάθισαν στο τραπέζι λέει η μαμά:
- Πες αγόρι μου τι είδες στο πάρκο.
- Είδα τον μπαμπά στο αυτοκίνητο μαζί με την κουμπάρα.
- Πες και τι έκαναν, αγόρι μου.
- Ήταν γυμνοί και κάναν ότι έκανες εσύ με τον κουμπάρο στη κρεβατοκάμαρα!!!!!
______________________________________________________________
Είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι που έχει δύο πανέμορφες μικρές κόρες. Αλλά του άνδρα του λείπει ένας γιος, και αποφασίζουν να ξαναπροσπαθήσουν άλλη μία φορά.
Μετά από μήνες προσπάθειας η γυναίκα μένει έγκυος και εννιά μήνες αργότερα γεννάει ένα υγιές αγοράκι.
Ο πατέρας συγκινημένος τρέχει να δει το αγοράκι του, και φτάνοντας μένει έκπληκτος. Το αγοράκι είναι το πιο άσχημο παιδάκι που έχει δει ποτέ!
Τρέχει αμέσως στην γυναίκα του, και της λέει ότι αυτό αποκλείεται να είναι παιδί του! Είναι κακάσχημο!
- Δεν βλέπεις τι πανέμορφα είναι, τελειώνει, τα δύο κοριτσάκια μου; Δεν μπορεί αυτό το παιδί να είναι δικό μου! Μήπως το αγοράκι είναι άλλου; Μήπως μου έκανες απιστίες;
Η γυναίκα του χαμογελάει γλυκά και λέει:
- Όχι αυτήν την φορά...
______________________________________________________________
- Γιατρέ μου, βλέπω στον ύπνο μου αρουραίους να παίζουν μπάλα.
- Πάρε αυτό το φάρμακο για μια εβδομάδα και δεν θα τα ξαναδείς.
Μετά από μία βδομάδα.
- Γιατρέ, το φάρμακο δεν έκανε τίποτε. Ακόμα βλέπω τα όνειρα.
- Καλά, για πάρε αυτό το φάρμακο και έλα σε μία εβδομάδα.
Ξαναπάει την άλλη βδομάδα.
- Ακόμα βλέπω τα όνειρα.
- Καλά, πάρε σήμερα αυτό το φάρμακο, και έλα πάλι αύριο να σε δω.
- Α, δεν γίνεται! Σήμερα έχει τελικό!
______________________________________________________________
Ξυπνάει ένας τύπος το πρωί και βλέπει ότι το πουλί του έχει γίνει πράσινο.
Αμέσως παίρνει τηλέφωνο στην δουλειά, λέει ότι είναι άρρωστος και πάει να δει έναν ουρολόγο.
Στον προθάλαμο βλέπει και έναν άλλο πολύ νευρικό τύπο να βηματίζι όλο αγωνία:
- Συγνώμη, τί πρόβλημα έχετε εσείς; τον ρωτάει.
- Αστα φίλε! Ξύπνησα το πρωί και το πουλί μου ήταν κόκκινο!
- Σοβαρά; Το ίδιο έπαθά και εγώ. Μόνο που το πουλί μου είναι πράσινο.
Φωνάζει ο γιατρός τον τύπο με το κόκκινο πουλί στο ιατρείο.
Περνάει κάνα πεντάλεπτο και βγαίνει αυτός από το ιατρείο ανακουφισμένος, χαλαρός και μέσα στην τρελή χαρά.
Το βλέπει αυτός με το πράσινο πουλί, παίρνει λίγο κουράγιο και μπαίνει να δει κι αυτός τον γιατρό.
Τον εξετάζει ο γιατρός, και κάνοντας μια γκριμάτσα του λέει:
- Φίλε μου, λυπάμαι πολύ, αλλά το πουλί σου πρέπει να κοπεί!
- Μα γιατί γιατρέ μου; λέει γεμάτος τρόμο ο ασθενής. Ο άλλος με το κόκκινο πουλί έφυγε μέσα στην τρελή χαρά.
Τον κοιτάζει με λύπηση ο γιατρός και απαντά:
- Ρε μεγάλε, άλλο το κραγιόν και άλλο η μούχλα!

Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011

ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.ΤΟ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟ ΦΙΔΙ!!!


Το χρωματιστό φίδι - Παραμύθι Από Τη Βενεζουέλα

Στα πολύ παλιά χρόνια, τα φτερά όλων των πουλιών του κόσμου ήταν σκέτα γκρίζα, χωρίς ούτε ένα χρωματιστό πούπουλο ανάμεσά τους. Δεν τα ενοχλούσε όμως που ήταν γκρι. Ώσπου μια μέρα, ένας κορμοράνος, συνάντησε ένα νεκρό φίδι που κείτονταν στο νερό, στην άκρη μιας λίμνης. Ήταν ένα φίδι σαν ουράνιο τόξο, με πολλά φωτεινά χρώματα σε λαμπερές αποχρώσεις. Ο κορμοράνος πήδηξε μέσα στο νερό και τράβηξε το φίδι στην ακτή με το ράμφος του. "Κοίτα τι βρήκα", είπε σ΄έναν σπίνο, που είχε σταματήσει για να ξεδιψάσει στην όχθη της λίμνης. "Πρέπει να έπεσε από τον ουρανό". Ο σπίνος πλησίασε χοροπηδώντας για να ρίξει μια προσεκτική ματιά στο φίδι. "Τι υπέροχα χρώματα", αναστέναξε. "Αν είχα έστω κι ένα από αυτά τα χρώματα στα φτερά μου, θα έμοιαζα με βασιλιά".
"Κοίτα!" είπε με έκπληξη ο κορμοράνος. "Λίγο κίτρινο από το φίδι ξέβαψε πάνω στο στήθος σου. Έχεις δίκιο, μοιάζεις με βασιλιά τώρα".
Ο σπίνος σταμάτησε λίγο για να θαυμάσει το είδωλό του στο νερό και μετά πέταξε ψηλά στον ουρανό, τιτιβίζοντας καθώς πετούσε, "Κοιτάξτε με! Κοιτάξτε με! Δεν είμαι πια γκρίζος!".
Σε χρόνο λιγότερο απ'όσο χρειάζεται ένα πρωινό λουλούδι ν'ανθίσει, οι όχθες της λίμνης γέμισαν από πουλιά κάθε σχήματος και μεγέθους.
"Δώσε μου λίγο χρώμα!"
"Εγώ θέλω να γίνω μπλε!"
"Εγώ θέλω να γίνω πράσινος!"
Η ίβιδα άρπαξε λίγο πορφυρό. Κάποια πουλιά πάλευαν μεταξύ τους για το χρυσαφί χρώμα.Ο παπαγάλος πρόλαβε και πήρε λίγο πράσινο και πορτοκαλί. Το νυχτοπούλι βολεύτηκε με λίγο καφετί, ενώ ο ερωδιός καλύφτηκε με ένα εκτυφλωτικό λευκό. Ο σπίνος εντόπισε τον κορμοράνο λίγο παραπέρα, σε μια άκρη, γκρίζο όπως πάντα.
"΅Εσύ δε θα πάρεις χρώματα?" ρώτησε ο σπίνος μπερδεμένος. "Στο κάτω κάτω της γραφής, εσύ βρήκες το χρωματιστό φίδι".
"Θα πάρω μόλις τελειώσουν όλοι οι άλλοι. Δε μου αρέσουν αυτές οι φασαρίες".
Ο σοφός κορμοράνος περίμενε υπομονετικά, ώσπου έφυγαν όλοι οι άλλοι, τσιρίζοντας με ενθουσιασμό και επιδεικνύοντας το καινούργιο χρώμα τους. Ύστερα κοίταξε καλά το φίδι. Δεν είχαν μείνει πολλά χρώματα, στην πραγματικότητα λίγες μόνο κηλίδες από λευκό που δεν μπόρεσε να πάρει ο ερωδιός.
"Έχασες την ευκαιρία", είπε θλιμένα ο σπίνος. "Ίσως θα έπρεπε να είχες διαλέξει το αγαπημένο σου χρώμα πριν πεις σε όλους τους άλλους για το φίδι".
"Μια χαρά θα βολευτώ και με το άσπρο", είπε ο κορμοράνος. "Έπειτα, δεν είναι τα χρώματα που κάνουν το πουλί, αλλά οι σκέψεις και οι πράξεις του".
Ο σπίνος είδε τον κορμοράνο να φτερουγίζει μακρυά και θαύμασε τη σοφία του. Υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι θα προσπαθούσε ν' ακολουθήσει το παράδειγμα του κορμοράνου. Παρ' όλα αυτά, ήταν ακόμη κατενθουσιασμένος με το ολοκαίνουριο κίτρινο στήθος του.
Από τότε, τα δάση της Βενεζουέλας είναι γεμάτα με πανέμορφα χρωματιστά πουλιά, όμως ο ευγενικός κορμοράνος είναι ακόμη γκρίζος, με λίγες μόνο κηλίδες λευκού στα φτερά του..