🌟ΑΡΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΑΣ ΜΕ ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ.🌟 ΦΟΡΕΣΤΕ ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΤΕ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ 🌟

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ!!!!!!(Διδακτικό παραμύθι)

Μια φορά και εναν καιρό ζούσε μία ομορφη νεράιδα,που ζουσε σ ένα μικρό σπιτάκι.Φορούσε ένα πολύ ωραίο μωβ φόρεμα και οι φτερούγες της λαμπιρίζαν καθώς πετούσε.
Κάποια μέρα έχασε τις φίλες της και ξεκίνησε ενα μακρινό ταξίδι στη γη για να τις βρει.
Καθώς πετούσε έπεσε πανω σε δυο αγγέλους.
Ποια είσαι εσύ και τρέχεις έτσι;την ρώτησαν.
Είμαι η ΣΚΕΨΗ.
Και τι είσαι εσύ;
Είμαι αυτή που ζει μαζί με τους ανθρώπους.Με χρησιμοποιουν  για να μπορούν  να κάνουν μεγάλα και σπουδαία έργα και να συνομιλούν με άλλους ανθρώπους.
Πω πω!!!!αυτό πρέπει να είναι τέλειο!!!
Μη νομίζετε όμως ότι με χρησιμοποιούν πάντα με το σωστό τρόπο.Με εκμεταλλεύονται κάποιες φορές.
Τι εννοείς;
Εγώ ξέρετε καλοί μου άγγελοι,έχασα τις φίλες μου.Την ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ  και την ΧΑΡΑ .Επαιζα μαζί τους και ξαφνικά τις έχασα απο τα μάτια μου.Ψάχνω παντού για να τις βρω ,αλλά μάταια.
Καλά πως τις έχασες;

Οι άνθρωποι όταν με χρησιμοποιούν μαζί με τις φίλες μου,παίζουμε και γελάμε ξέγνοιαστα.
Αλλες φορές όμως επιλέγουν να μας χωρίσουν γιατί.....προτιμούν τις άλλες τις κακές.Τη ΘΛΙΨΗ , τη ΜΙΖΕΡΙΑ  και τη ΓΚΡΙΝΙΑ.
Να τωρα που μας χώρισαν πάλι.

Μας πως είναι δυνατόν ρώτησαν οι άγγελοι να προτιμούν αυτές;Δυστυχώς οι άνθρωποι μερικές  φορές δεν με θέλουν εμένα ούτε τις φιλες μου.Θέλουν εκείνες τις κακές που προσπαθούν να επιβληθούν με το ζόρι και να  κάνουν κακό.
Εχω βαρεθεί να χάνω τις φίλες μου επειδή οι άνθρωποι διαλέγουν τη γκρίνια,τη θλίψη και τη μιζέρια.

Μα πως είναι δυνατόν να επικρατούν αυτές οι κακές;ρώτησαν πάλι οι άγγελοι.

Οι άνθρωποι με χρησιμοποιουν εμένα μόνο για να σκέφτονται ότι δεν αξίζουν τίποτα,και τους πιάνει η ΘΛΙΨΗ.Σκέφτονται ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι καλό στην καινούρια τους ζωή και τους πιάνει ΜΙΖΕΡΙΑ.Αλλες πάλι φορές δεν τους αρέσει τίποτα απο αυτά που έχουν και τους πιάνει η ΓΚΡΙΝΙΑ.

Και οι δικές σου οι καλές φίλες πως επικρατούν;;;;

ΑΑΑΑΑ αυτό είναι πολύ ευκολο για να τις φωνάξει κάποιος.
Οταν οι άνθρωποι σκέφτονται ότι μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα στη ζωή τους,παραμερίζοντας τις δυσκολίες τότε έρχεται η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ . Οταν σκέφτονται πόσο καλά είναι που έχουν τη ζωή τους,τότε έρχεται η ΧΑΡΑ .
Σας παρακαλώ πείτε μου τι να κάνω για να βρω τις φίλες μου είπε η ΣΚΕΨΗ , ,δεν θέλω να τις χάσω.

Μα,για κοίτα μπροστά σου είπαν οι δύο άγγελοι.Ωχ οι καλές μου φίλες. Οι φίλες μου!!!.ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ.......ΧΑΡΑ........αρχισε να φωνάζει η  ΣΚΕΨΗ.

ΣΚΕΨΗ μου !!!!! που είσουνα;;;;;τις φώναζαν και την αγκάλιαζαν.

Σας έψαχνα αλλά δεν σας έβρισκα τους είπε η ΣΚΕΨΗ.
Αλλά για σταθείτε....ποιες είστε εσείς;;ρώτησε η ΣΚΕΨΗ.

Εμείς είμαστε η ΔΥΝΑΜΗ  και η  ΠΙΣΤΗ . .Οι άνθρωποι μας χρησιμοποιούν πολύ όταν θέλουν να πετύχουν κάτι.Ετσι μας φώναξες και εσύ!!!
Εχασες τις φίλες σου την ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ και τη ΧΑΡΑ και έστειλαν εμάς για να σε βοηθήσουμε να σου δείξουμε το δρόμο για να βρεις τις φίλες σου.Και να που τις βρήκες.

ΔΥΝΑΜΗ και ΠΙΣΤΗ χρειάζεσαι είπαν στη ΣΚΕΨΗ οι άγγελοι για να βρεις την ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ και τη ΧΑΡΑ!!!!!!
_____________________________________________________
😃 Ωρα για χαμόγελα!!!!!!!😃
Όταν χαμογελάς στη ζωή, και η ζωή σού χαμογελάει!
   



____________________________________

Το παντρεμένο ζεύγος κάθεται στην παράλια. Περνάει ένας τύπος με ένα μικροσκοπικό μαγιό. Γυρίζει ο άνδρας και λέει στην γυναίκα του:
- Τι λες; Να φορέσω κι εγώ ένα τέτοιο;
- Όχι, απαντάει αυτή.
- Και γιατί όχι; ρωτάει πειραγμένος ο άνδρας. Δεν έχω τίποτα να κρύψω!
Και η σύζυγος:
- Αυτό είναι το πρόβλημα!😃
_____________________________________

Ο Γιωρίκας είχε πεθάνει και είχε πάει στον Παράδεισο. Εκεί μία στήλη τράβηξε την προσοχή του που έγραφε επάνω: Τα ρεκόρ του Παραδείσου.
- Αυτό τι είναι άγγελε;
- Είναι μία στήλη που πάνω της είναι γραμμένα τα ονόματα αυτών που πρόσφεραν περισσότερο στην εκκλησία.
- Και γιατί είναι 1ος ο Μητσάρας και 2ος ο Χρηστός;
- Ο Μητσάρας ήταν οδηγός λεωφορείου και σε κάθε του διαδρομή έκανε 50 ανθρώπους να κάνουν ταυτόχρονα τον σταυρό τους!!!😃
_____________________________________

Μια γυναίκα μπαίνει σε ένα κατάστημα με είδη κυνηγίου και ζητάει να αγοράσει ένα όπλο.
- Είναι για τον άντρα μου, εξηγεί στον υπάλληλο
- Μήπως σας είπε τι διαμέτρημα θέλει να αγοράσετε;
- Μη λές βλακείες, αφού δεν ξέρει ότι θα τον πυροβολήσω!!!😃

💐ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΝΩΣΑΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ 💐 ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!

Αν και τα ουράνια τόξα εμφανίζουν μια ευρεία γκάμα χρωμάτων,τα πιο ευδιάκριτα είναι:Το Πρασινο, Το Μπλε,το Κιτρινο,το Κοκκινο ,το Πορτοκαλί τα βασικά χρώματα.

Μια φορά κι έναν καιρό τότε που υπήρχαν νεράιδες, μάγισσες,

δράκοι και ξωτικά έδωσαν και στα χρώματα ανθρώπινη λαλια!!!!!

Έτσι μια όμορφη, ανοιξιάτικη μέρα άρχισαν να φιλονικούν

για το ποιο απ' όλα είναι το καλύτερο, το πιο χρήσιμο και το πιο αγαπημένο!

Ας μπούμε κρυφά να ακούσουμε τι λένε....

ΠΡΑΣΙΝΟ: «Σαφώς και είμαι το καλύτερο χρώμα, γιατί είμαι το σημάδι της ζωής και της ελπίδας.

Επιλέχτηκα για την χλόη, τα δέντρα και τα φύλλα. Χωρίς εμένα τα ζώα θα πέθαιναν.

Κοιτάξτε λίγο στην επαρχία και θα δείτε ότι είμαι παντού».

ΜΠΛΕ: «Μην σκέφτεστε μόνο τη γη αλλά κοιτάξτε τον ουρανό και θαυμάστε

την θάλασσα. Ο ουρανός δίνει την ειρήνη, την ηρεμία και το νερό την ζωή.

Είμαι το χρώμα της σιωπής...!

Αντιπροσωπεύω την σκέψη και είμαι απαραίτητο για να υπάρχει εσωτερική γαλήνη

και ισορροπία Χωρίς εμένα τίποτα δεν θα ήσασταν».

ΚΙΤΡΙΝΟ: «Μα καλά είστε σοβαροί;; Πως είναι δυνατόν να είστε εσείς οι καλύτεροι

αφού είναι φανερό πως εγώ είμαι το καλύτερο και το πιο αγαπημένο χρώμα.

Ο ήλιος, το φεγγάρι και τα αστέρια έχουν το χρώμα μου.

Φέρνω την χαρά και την ζεστασιά στον κόσμο».

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ: «Είμαι το χρώμα της υγείας και της δύναμης.

Μπορεί να είμαι λιγοστό αλλά εξυπηρετώ τις ανάγκες της ανθρώπινης ζωής.

Σκεφτείτε τις βιταμίνες που προσφέρουν τα καρότα, τα πορτοκάλια και το μάγκο.

Δείτε τι όμορφη που είναι η ανατολή και το ηλιοβασίλεμα.

Η ομορφιά τους είναι τόσο εντυπωσιακή που γεμίζει ευτυχία και γαλήνη

στις ψυχές των ανθρώπων»!

ΚΟΚΚΙΝΟ: «Σας ακούω τόση ώρα και δεν αντέχω να μην μιλήσω....!

Μικρά και ασήμαντα χρωματάκια πότε θα καταλάβετε ότι εγώ είμαι

ο κυβερνήτης όλων σας!

Είμαι το χρώμα που ρέει στις φλέβες όλων των ζωντανών οργανισμών... είμαι η ζωή.

Είμαι το χρώμα του κινδύνου, της ανδρείας, του πόθου και της αγάπης!

Οι Βασιλιάδες με έχουν επιλέξει γιατί είμαι σημάδι αρχής, φρόνησης και δύναμης!

Είμαι το καλύτερο... τελεία και παύλα»!

Μετά την τελευταία δήλωση του κόκκινου τα αίματα άναψαν και τα χρώματα

άρχισαν να φωνάζουν και να διαπληκτίζονται έντονα.

Ξαφνικά τους τρόμαξε μια αστραπή ⚡, ακούστηκε μια βροντή και άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς.

Τα χρώματα μαζεύτηκαν φοβισμένα σε μια άκρη προσπαθώντας να αποφύγουν

τις σταγόνες της βροχής.

🌂Η βροχή οργισμένη άρχισε να φωνάζει στα χρώματα λέγοντας τους:

Ανόητα χρώματα!!!!!

Γιατί μαλώνετε και προσπαθείτε να αποδείξετε ποιος από εσάς είναι ο καλύτερος;;

Δεν ξέρετε ότι ο καθένας από εσάς υπάρχει για έναν ειδικό σκοπό και αυτό σας κάνει

μοναδικά και διαφορετικά;; Ενώστε τα χέρια σας και ελάτε σε μένα»!

Τα χρώματα υπάκουσαν στην βροχή και ένωσαν τα χέρια τους.

Η βροχή συνέχισε: «Από τώρα και στο εξής μετά από κάθε βροχή

θα ενώνετε τα χέρια σας και θα τεντώνεστε από την μια ως την άλλη άκρη

του ουρανού σχηματίζοντας ένα υπέροχο ουράνιο τόξο ως υπενθύμιση

ότι όλοι μπορείτε να ζήσετε ειρηνικά.

🌟Το ουράνιο τόξο θα είναι σημάδι που θα δίνει ελπίδα για το αυριο!!!!!🌟
Και έτσι κάθε φορά που μια καλή βροχή πλένει τον κόσμο

ένα ουράνιο τόξο εμφανίζεται στον ουρανό ....

για να θυμάστε να εκτιμάτε ο ένας τον άλλο!!!!!!!

😃 Ωρα για χαμόγελα!!😃!!!!😃

    

Συζητούσαν ένας Έλληνας και ένας Κινέζος...

Ρωτάει λοιπόν ο Κινέζος τον Έλληνα.

- Ρε συ πόσοι είστε;

- Πρέπει να είμαστε 10 εκατομμύρια.

- Έλα ρε। Και σε ποιό ξενοδοχείο μένετε;

_________________________________________________

Πάει µια Ξανθιά µε την φίλη της σε µια παράσταση µπαλέτου. Βλέποντας όλες τις γυναίκες να χορεύουν στις µύτες των ποδιών, γυρνάει και λέει στις φίλες της:
- Μα καλά, αναρωτιέµαι, γιατί δεν παίρνουν ψηλότερες χορεύτριες;

_________________________________________________

Εξετάζει ο μπαμπάς τον γιο στα μαθηματικά:
- Αν είχες 23 ανανάδες και σου έπαιρνα τους 3, πόσους θα είχες;
- Δεν ξέρω.
- Μα πας τρίτη τάξη! Πώς είναι δυνατόν να μην ξέρεις.
- Εμάς στο σχολείο μας μαθαίνουν μόνο πράξεις με μήλα και πορτοκάλια!
__________________________________________________

ΦΟΡΕΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΧΤΕΙΤΕ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΤΟ ΜΗΝΑ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ!!!!

Ο Φλεβάρης και αν φλεβισει
καλοκαιρι θα μυρίσει
Μα κι αν τυχει και θυμώσει
Μες τα χιόνια θα μας χώσει!!!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!


ΤΟ  ΣΟΦΟ ΚΟΡΙΤΣΙ!!!!(παραμύθι)

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΤΕΠΑΣ ΖΟΥΣΑΝ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ.Ο ΕΝΑΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΗΤΑΝ ΦΤΩΧΟΣ ΚΑΙ ΧΗΡΟΣ ΜΕ ΜΟΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΦΤΑΧΡΟΝΗ ΚΟΡΗ ΤΟΥ।

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΟΠΟΥ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΑΖΑΡΙ.Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΦΤΩΧΟΣ ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΗΝ ΦΟΡΑΔΑ ΤΟΥ.ΔΡΟΜΟ ΠΗΡΑΝ ΔΡΟΜΟ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΟΥΡΟΥΠΩΝΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.ΕΙΔΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΛΥΒΑ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ.
<ΕΔΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ>ΕΙΠΕ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ।
ΕΤΣΙ ΞΕΠΕΖΕΨΑΝ,ΕΔΕΣΑΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΑΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ।
ΠΟΛΥ ΠΡΩΙ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΧΛΙΜΙΝΤΡΙΣΜΑΤΑ।ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΗΤΑΝ ΤΡΙΑ!!!!ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΧΕ ΓΕΝΝΗΣΕΙ Η ΦΟΡΑΔΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ।ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΜΙΣΟΤΡΕΚΛΙΖΟΝΤΑΣ ΠΛΑΙ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ।

<ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΩΝΑΞΕ Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ>
<ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ;;;ΡΩΤΗΣΕ Ο ΙΒΑΝ Ο ΦΤΩΧΟΣ>ΑΦΟΥ ΤΟ ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΦΟΡΑΔΑ ΜΟΥ।
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ।

ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΣΕ.ΕΤΣΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ।
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ.Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΕ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ.ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΑΠΟ ΤΗΝΑΡΧΗ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΙΒΑΝ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΚΕ ΤΟΥΣ ΕΙΠΕ:

ΠΟΛΥ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΑΥΤΟ ΘΑ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΜΟΥ ΠΕΙ:

ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ,ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ,ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ।ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ।
ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΦΥΓΑΝ ΑΜΙΛΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ।
ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΟΣΑ ΤΟΥΣ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।
Ε!!ΔΕ ΣΕ ΡΩΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΟΥ ΕΙΠΕ.
ΘΑ ΠΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ:ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ,ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΜΑΣ,ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΤΟ ΠΑΠΛΩΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΑΣ ΓΙΟΣ।

Ο ΦΤΩΧΟΣ ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΤΟΥ,ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΗ ΜΙΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΡΗ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΚΕΦΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ:
ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΟΤΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ,ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΩΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΑΦΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ,ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΑΔΙ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ।

ΠΕΡΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ।
ΕΚΕΙΝΟΣ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΛΟΥΣΙΟ,ΑΛΛΑ ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΙΒΑΝ।
ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΙ,ΑΛΛΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ:ΕΣΥ ΤΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;;;ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΙΒΑΝ.Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΚΟΡΗ।
ΑΧΑ!!!ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΓΙΑΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΗ ΟΣΟ ΔΕΙΧΝΕΙ.
ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΔΙΝΑΡΙΑ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΕΔΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ Η ΚΟΡΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ..........ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΓΥΜΝΗ,ΟΥΤΕ ΝΤΥΜΕΝΗ,ΟΥΤΕ ΠΕΖΗ,ΟΥΤΕ ΚΑΒΑΛΑ ΣΕ ΑΛΟΓΟ,ΟΥΤΕ ΜΕ ΔΩΡΑ,ΟΥΤΕ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ।ΑΝ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ.

ΕΦΥΓΕ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΙΒΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΕΞΙΣΤΟΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΤΗΣ ΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΛΑΓΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΕΡΔΙΚΑ।

ΕΦΤΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΜΑΖΕΥΤΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΡΙΤΣΙ।
ΣΕ ΛΙΓΟ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Η ΜΙΚΡΗ ΤΥΛΙΓΜΕΝΗ ΜΕ ΕΝΑ ΨΑΡΑΔΙΚΟ ΔΙΧΤΥ,ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΟ ΛΑΓΟ,ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΑ ΠΕΡΔΙΚΑ।

ΩΡΑΙΑ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ।
ΤΟΤΕ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ Η ΠΕΔΙΚΑ।
ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΗΝ ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΣΟΥ ΤΙΣ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ,ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΕΣ ΜΟΥ:
ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΦΤΩΧΟΙ ΩΣΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ;ΝΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ.ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΓΟΥΣ ΠΟΥ ΠΙΑΝΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ,ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ।

ΑΧΑΑΑ!!!!!ΦΩΝΑΞΕ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗΚΑ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΝΑ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΗ ΟΠΩΣ ΕΔΕΙΧΝΕΣ.
ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΤΕ ΛΑΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΨΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ;;

ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΤΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΑΛΟΓΟ ΓΕΝΝΑΕΙ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ;;ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΑΜΕΣΩΣ Η ΜΙΚΡΗ।

ΤΡΑΝΤΑΧΤΑ ΓΕΛΙΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΠΟΥ ΓΕΜΙΣΕ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΗ।
ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΣΟΦΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।ΓΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΠΙΣΩ,ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΤΑΞΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΠΛΑΙ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ!!!!

ΑΥΤΗ Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠ ΟΛΑ!!!!!!

Να χαμογελατε!!!!!
   

Κάποτε πάει μια γυναίκα στο Παράδεισο και λέει στον Αγιο-Πέτρο ότι ψάχνει τον άντρα της. - Πώς ήταν ο άντρας σου; ρωτάει ο Αγ. Πέτρος. - Τον έλεγαν Μιχάλη και ήταν ξανθός με μουστάκι. - Όλοι οι Μιχάληδες είναι ξανθοί και έχουν μουστάκι. Καμιά άλλη πληροφορία; λέει ο Αγ. Πέτρος. - Του είχα πει ότι όποτε τον απατώ θα κάνει και μια στροφή. - Ααα, το Μιχάλη το σβούρα θες!

ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!!!!!!ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΜΠΟΤΕΣ!!!!!

Μια φορά και έναν καιρό όταν τα παραμύθια είχανε μαθευτεί στα πέρατα του κόσμου, μια φήμη κυκλοφόρησε για έναν αετό που φορούσε κάτι κόκκινες μπότες. Λέγανε ότι είχε μαγικές ικανότητες, διότι ήταν ο γιος της καλής μάγισσας που είχε το γυάλινο κάστρο στη μέση του μεγάλου Δάσους.
Ο αετός ζούσε στα ψηλά βουνά της γαλάζιας πολιτείας και πολλές φορές οι άνθρωποι που πήγαιναν να μαζέψουν χόρτα, έλεγαν ότι έβλεπαν ένα παλικάρι πολύ όμορφο όπου πάντα καθότανε σ’ένα συγκεκριμένο μέρος κάτω από μια οξιά, φορούσε κόκκινες μπότες, κρατούσε στα χέρια του ένα μεγάλο πριόνι προσπαθώντας να κόψει την οξιά μα δεν τα κατάφερνε.
Αν μάθουμε όμως την ιστορία από την αρχή. Κάποτε στην γαλάζια πολιτεία θα γινότανε ένας μεγάλος χορός στο παλάτι γι’αυτό έπρεπε οι βασιλοπούλες από τα γειτονικά βασίλεια να πάνε στην παραμυθένια γιορτή να χορέψουν και ή καλύτερη θα γινότανε η γυναίκα του πρίγκιπα.
Μόλις μαθεύτηκε το γεγονός, όλες βάλθηκαν να κάνουν πρόβες, να μαθαίνουν φιγούρες χορού, ν’αγοράζουν μεταξωτά ρούχα και να ράβουν στις καλύτερες μοδίστρες τις γιορτινές τους τουαλέτες.
Σαν έφτασε η παραμυθένια μέρα, δεν περιγράφεται το τι έγινε. Μια χαρούμενη μουσική είχε απλωθεί σε όλο το παλάτι, τραπέζια στρωμένα με πολλά φαγητά και μπουζένια τραπεζομάντιλα, χρυσές κούπες γεμάτες κρασί και λουλούδια, χιλιάδες χρωματιστά λουλούδια στόλιζαν αυτά και την αίθουσα του χορού.
Σιγά σιγά ο χορός άρχισε. Τα ζευγάρια λικνίζονταν στο ρυθμό της μουσικής μα κανένα δεν είχε βγει νικητής. Ξαφνικά ανοίγει η μεγάλη πόρτα κάνοντας την εμφάνισή του ένας πανέμορφος πρίγκιπας ο οποίος φορούσε κάτι γυαλιστερές κόκκινες μπότες. Στάθηκε στο κέντρο της αίθουσας, άπλωσε τα χέρια, κάνοντας νόημα στους βιολιτζήδες να σταματήσουν. Μονομιάς εκείνοι σώπασαν και τότε ακούγεται η φωνή του πρίγκιπα να λέει:
«Τις μπότες μου τις κόκκινες φορώ, ατού παλατιού την αίθουσα να μπω, και με την Ζάρα την πριγκίπισσα θα κάνω ένα χορό».
Τότε προχώρησε, έπιασε το χέρι της και την σήκωσε να χορέψουν. Την οδήγησε στην πίστα που στο μεταξύ την είχαν ελεύθερη από κόσμο και άρχισαν να χορεύουν με μεγάλη δεξιοτεχνία. Οι μπότες φυσικά ήταν μαγεμένες , διότι όποιος τις φορούσε μπορούσε να χορεύει καλύτερα και από έναν χορευτή. Όπως καταλαβαίνετε η Ζάρα αναδείχθηκε νικήτρια και σύμφωνα με την διαταγή έπρεπε να την παντρευτεί ο πρίγκιπας της Γαλάζιας Πολιτείας. Επειδή όμως δεν ήξερε να χορεύει σκέφτηκε να κλέψει τις κόκκινες μπότες του πρίγκιπα. Γι’αυτό διέταξε τον ηνίοχο του να δώσει μπόλικο κρασί στον πρίγκιπα και να το μεθύσει κι έτσι να κλέψει με την ησυχία του τις μπότες του.
Πράγματι έτσι κι έγινε.
Όμως οι μπότες όπως είπαμε ήταν μαγεμένες και μόλις προσπάθησε να τις φορέσει, εκείνες μίκρυναν τόσο πολύ που έγιναν σαν δύο μικρά παιχνίδια, έβγαλαν φτερά και πέταξαν από τον ανοιχτό ουρανό παράθυρο. Τα έχασε ο πρίγκιπας της Γαλάζιας Πολιτείας και μη ξέροντας τι να κάνει, αποφάσισε να γίνει ο γάμος με την Ζάρα όπως είχε συμφωνηθεί.
Το γλέντι ήτανε τρικούβερτο. Κράτησε μια εβδομάδα και η τελετή ήταν πλούσια και εκθαμπωτική. Η Ζάρα όμως ένιωθε δυστυχισμένη διότι αγαπούσε τον πρίγκιπα με τις κόκκινες μπότες που την είχε χορέψει εκείνο το βράδυ στο παλάτι. Εκείνος ήταν ο γιος της καλής μάγισσας που είχε το γυάλινο κάστρο στο κέντρο του μεγάλου δάσους.
Οι μπότες μόλις έβγαλαν φτερά και πέταξαν, επέστρεψαν στο αφεντικό τους, ξανάγιναν κανονικές και χώρεσαν στα πόδια του.
Ο καιρός περνούσε και μεταξύ του γιου της καλής Μάγισσας και του πρίγκιπα της Γαλάζιας πολιτείας είχε αρχίσει μια διαμάχη για το ποιος τελικά θα έκανε δική του τη Ζάρα. Εκείνη άρχισε να φοβάται και κάποιο παράξενο προαίσθημα γέμιζε την καρδιά της. Κάτι έπρεπε να κάνει. Και να τι σκέφτηκε.
Έγραψε ένα γράμμα το έδεσε στο λαιμό ενός κατάλευκου περιστεριού με μια γαλάζια κορδέλα και σκύβοντας στο αυτάκι του, του ψιθύρισε την διεύθυνση για το Γυάλινο κάστρο. Εκείνο πέταξε γρήγορα και σαν έφτασε χτύπησε με το ράμφος του το τζάμι. Η καλή μάγισσα το άκουσε και του άνοιξε το παράθυρο. Έπιασε το περιστέρι, ξεδίπλωσε το γράμμα και διάβασε:
«Κάνε κάτι καλό σε παρακαλώ, και διώξε το μεγάλο κακό που φώλιασε μες την καρδιά μου. τον πρίγκιπα τον γιο σου αγαπώ. ΖΑΡΑ».
Αμέσως εκείνη πήρε τα μαγικά βότανα τα έβρασε, ήπιε μερικά και αποφάσισε να γίνει αόρατη να πάει κοντά στους δύο άντρες για να ακούσει από πρώτο χέρι τι ακριβώς συμβαίνει.
Σαν έμαθε λοιπόν ποιο ήταν αληθινά το πρόβλημα επέστρεψε στο κάστρο της και το βράδυ που ήρθε ο γιος της, έβαλε στην άκρη τα συναισθήματα παρακαλώντας τον να αφήσει ήσυχο τον πρίγκιπα της Γαλάζιας Πολιτείας και την γυναίκα του Ζάρα. Τότε εκείνος λυπήθηκε και κατάλαβε ότι θα είναι άσκοπο να της ζητήσει βοήθεια. Γι’αυτό παρακάλεσε τις μαγεμένες γυαλιστερές κόκκινες μπότες του, να τον μεταμορφώσουν σε αετό, για να γυρίζει στα βουνά της Γαλάζιας Πολιτείας, ώστε έτσι να βλέπει την αγαπημένη του Ζάρα. Εκείνες εκτέλεσαν την επιθυμία του και μονομιάς ένα δυνατό φρουστ! ακούστηκε και στη θέση του πρίγκιπα παρουσιάστηκε έναν δυνατός αετός φορώντας τις κόκκινες μπότες. Μόλις η μητέρα του κατάλαβε τι είχε γίνει, λυπήθηκε τον μοναχογιό της και πριν προλάβει ο αετός να πετάξει από το παράθυρο τον κράτησε με την μαγική της δύναμη και συμπλήρωσε.
- Έτσι θα είναι καλύτερα , μα μια εβδομάδα τον μήνα, θα γίνεσαι άνθρωπος, θα μένεις στα βουνά και από μια οξιά που θα είναι τεράστια σε μέγεθος να κόβεις ξύλα για να φτιάξεις κάποτε στην κορυφή του βουνού το δικό σου σπίτι.
Από τότε ο αετός τριγυρνά στα βουνά της Γαλάζιας Πολιτείας φορώντας πάντα τις γυαλιστερές κόκκινες μπότες του. Καμιά φορά περνά κι από το γυάλινο κάστρο, βλέπει την γερασμένη μάνα του και τα δάκρυα λερώνουν τις κόκκινες μπότες του.

ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΑΥΓΟ!!!

Μια φορά και έναν καιρό μέσα σε ένα πολύ μεγάλο ψάθινο καλάθι ζούσε ένα πανέμορφο αυγό. Κάθε μέρα έλεγε στην μαμά του πόσο μεγάλη εντύπωση του είχε κάνει μία πολύ γλυκιά ιστορία που του είχε διηγηθεί η ίδια για κάτι μπάμπουρες που ζουζούνιζαν στον αέρα μία συγκεκριμένη περίοδο κατά την διάρκεια του χρόνου και για τον πόσο μελαγχολικές ήταν εκείνες ακριβώς οι μέρες της εβδομάδας. Η μαμά του τότε έπιανε το αυγό και του έλεγε την ιστορία.

Κάποτε, έλεγε, που ο ήλιος χαμογελούσε ευχαριστημένος, τα νερά του ποταμού κυλούσαν καθάρια και τα πουλιά πετούσαν χαρούμενα ψηλά στον ουρανό σκίζοντας μεγαλόπρεπα τον αέρα, ένα σημαντικό γεγονός έκανε τον κόσμο να κλάψει. Έμαθαν πως κάποιοι άνθρωποι που δεν είχαν αγάπη στην καρδιά τους θα σταύρωναν τον Χριστό μας. Τότε όσα αυγά είχαν κάνει οι χήνες, οι αετοί, οι κότες μαζεύτηκαν σε μεγάλους πήδους και άρχισαν να τρέχουν σε κείνο τον ανηφορικό δρόμο που οδηγούσε στο ψηλό βουνό που το έλεγαν Γολγοθά. Πω πω τι έβλεπαν !!

Τον Χριστούλη να ανεβαίνει το βουνό αναστενάζοντας και ζητώντας συγχώρεση από τον Θεούλη για τους ανθρώπους που τον καταδίκασαν . Ο ιδρώτας κυλούσε σε χοντρούς κόμπους από το πρόσωπό του, ο όχλος να τον σπρώχνει και να του φωνάζει δυνατά και δίπλα του η μανούλα του να κλαίει γοερά. Τότε ένα μικρό αυγό καθώς είδε να βασιλεύει ο ήλιος και ουρανός να γίνεται κατάμαυρος έκανε δύο πήδους πιο γρήγορα και έτρεξε δίπλα στον Χριστό μας.

Κάθισε δίπλα του και άρχισε να κλαίει. Τότε ο Χριστός ακούγοντας το κλάμα του έσκυψε προς το μέρος του το έπιασε και αμέσως σταλαματιά σταλαματιά, το αίμα από το αγκάθινο στεφάνι έπεσε πάνω στο αυγό που έγινε κατακόκκινο. Έτρεξαν και τα άλλα αυγά εκεί κοντά στον Χριστό και όταν όλα πια είχαν γίνει κατακόκκινα από το ευλογημένο αίμα του Χριστού έφυγαν για το σπίτι τους.

Οι μαμάδες τα φύλαξαν, γράφοντας αυτήν την ιστορία για να ξέρει ο κόσμος ανά τους αιώνες πως κάθε Μεγάλη Πέμπτη που ο Χριστός μας πάει για τον Γολγοθά, πρέπει να βάφει κόκκινα αυγά εις ανάμνηση της ημέρας όπου το αίμα του Χριστού έβαψε εκείνο το αυγουλάκι.

Από τότε πέρασαν 2.000 χρόνια και το Πασχαλινό αυγό θα βάφεται πάντοτε κόκκινο.

ΦΟΡΕΣΤΕ ΤΟ ΠΙΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΑΣ!!!!ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ!!!!

Καλη εβδομαδα και να χαμογελατε ακομα και στα δυσκολα!!!!!!!!
ΚΑΠΟΤΕ ΡΙΖΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ(ΛΑΪΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ)

Μια φορά ήταν ένας βασιλιάς και είχε στο κεφάλι του ένα κερατάκι. Το είχε πολύ κρυφό, μα πώς να το κρύψει και από τον κουρέα του; Κάθε φορά όμως που πήγαινε να του κόψει τα μαλλιά, ο βασιλιάς τον φοβέριζε να μην το πει σε κανένα, γιατί θα του πάρει το κεφάλι. Άλλος κανένας δεν το ήξερε εκτός από τον κουρέα του βασιλιά. Ο κουρέας δεν μπορούσε να βαστάξει το μυστικό, μα φοβόνταν πάλι.  Τι να κάνει;Που να το πει;;; Πήγε σ’ ένα πηγάδι, έσκυψε αποπάνω και φώναξε μ’ όλη του την καρδιά: Ο βασιλιάς έχει κερατάκι! Ύστερα από λίγον καιρό το πηγάδι ξεράθηκε, και φύτρωσε μέσα του μια καλαμιά. Η καλαμιά μεγάλωσε και μια μέρα πέρναγεν ένας τσοπάνης,  έκοψε την καλαμιά κι έκανε μια φλογέρα και την έπαιζε.  Μα η φλογέρα έλεγε:  Μπι, μπι, ο βασιλιάς έχει κερατάκι, ο βασιλιάς έχει κερατάκι! Το άκουσεν ένας, το άκουσεν άλλος, το έμαθεν όλη η χώρα, έφτασε και στ’ αυτιά του βασιλιά. Στέλνει ο βασιλιάς, φωνάζει τον κουρέα. – Πού τον είπες αυτόν το λόγο; τον ρωτάει. Ο καημένος ο κουρέας ορκιζόταν πως δεν το είπε σε κανένα. Μόνο μια φορά ,λέει, δεν βάσταξα και πήγα και το είπα μέσα στο πηγάδι. Φωνάζουν και τον τσοπάνη κι αυτός μαρτύρησε πως τη φλογέρα  την έκανε από ένα καλάμι που βγήκε μέσα στο πηγάδι. Έτσι φανερώθηκε πως κάποτε ριζώνουν και τα λόγια. χαμογελάτε!!!!!!!!!!!!!!     Ο νεαρός σύζυγος ρωτάει την ακόμη πιο νέα γυναίκα του: - Πριν με γνώρισεις, με πόσους άνδρες είχες κάνει σχέση; Η γυναίκα δεν απαντάει. Η ώρα περνάει κι ο σύζυγος αρχίζει να φοβάται  ότι η ερώτηση του την προσέβαλε. - Γιατί δεν μιλάς; Μήπως σε έφερα σε δύσκολη θέση αγάπη μου; Κι εκείνη του απαντά: - Όχι καλέ. Απλά μετράω......… __________________________________________________________ Σε μια συγκέντωση, βρέθηκαν ένας αρχιτέκτονας, ένας χειρουργός κι ένας πολιτικος. - Το επάγγελμά μου, λέει ο πρώτος, είναι το αρχαιότερο και τούτο  γιατί ο θεός υπήρξε ο αρχιτέκτων του σύμπαντος. - Μάλλον το δικό είναι το αρχαιότερο, παρατηρεί ο χειρούργος. Μην ξεχνάτε  οτι για να φτιάξει ο θεός τη γυναίκα χρειάστηκε να πάρει ένα πλευρό  απο τον Αδαμ!! Κάνετε λάθος και οι δύο, λέει ο πολιτικός. Διότι πριν από κάθε άλλο  πράγμα υπήρξε το χάος!!!!!!!

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!!!!!

Θέλω να μου πεις αυτό το παραμύθι

μ΄εκείνο το κορίτσι και το άλογο
θέλω να με πάς μ΄εκείνη τη φωνή σου
που με ταξιδεύει σαν τον άνεμο

Και να κοιμάμαι στην αγκαλιά σου
να μην φοβάμαι να ονειρευτώ
και να θυμάμαι κάθε άγγιγμά σου
κάθε ματιά σου πριν κοιμηθώ

Θέλω να μου πεις εκείνο το τραγούδι
που λέει για ταξίδια και για θάλασσες
θέλω να με πάς μ εκείνη τη φωνή σου
που όλα τα ζωντανεύει δράκους μάγισσες

Και να κοιμάμαι στην αγκαλιά σου
να μην φοβάμαι να ονειρευτώ
και να θυμάμαι κάθε άγγιγμά σου
κάθε ματιά σου πριν κοιμηθώ

Θέλω να μου πεις....Παραμυθι - Σ.Ροκκος

ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ!!!!ΑΝ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΤΑ ΦΕΡΝΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΓΟΝΑΤΙΖΕΙ,ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΤΕ.ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΘΕΟ!!!!ΚΑΛΗ ΦΩΤΕΙΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!!!

   

H ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΑ!!!(Παραμύθι)

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μικρή ψιχάλα πολύ στενοχωρημένη.Ηταν τοση δα μικρή δροσοσταλίδα.Δεν είχε ηλικία γιατί όλες οι δροσοσταλίδες ειναι αιώνιες.Δεν ήξερε όμως το όνομά της.
Σπίτια μου έλεγε είναι τα ποτάμια,τα σύννεφα,οι λίμνες και η θάλασσα.Ομως πως με λένε;ρώταγε συνέχεια οποιον συναντούσε.
Κάποια μέρα καθώς χόρευε,πέρασε ένας αετός δίπλα της και σταματώντας στην άκρη ενός σύννεφου τον ρώτησε.Ξέρεις πως με λένε;
Οχι απάντησε ο αετός και συνέχισε την πορεία του.
Σε λίγο ένας αέρας φύσηξε δυνατά και πήρε το σύννεφο στη χώρα της βροχής.Εκεί η δροσοσταλίδα είδε τις αδερφές της ν αφήνουν τα χέρια τους απο το σύννεφο και να πέφτουν στη γη.Αφησε και αυτή τα χέρια της και έπεσε μέσα στο ποτάμι.Σκαρφάλωσε πάνω σ ένα φύλλο και με σοβαρό ύφος το ρώτησε:Μήπως ξέρεις πως με λένε;
Οχι αποκρίθηκε εκείνο,συνεχίζοντας το ταξίδι του στο ποτάμι.
Μετά απο αρκετό ταξίδι,η δροσοσταλίδα κατέληξε στη θάλασσα.Κατάφερε να γαντζωθεί πάνω σ ένα αδειο μπουκάλι.
Σιγουρα αυτό θα ξέρει σκέφτηκε.Το ρώτησε λοιπόν:Μήπως ξέρεις πως με λένε;
Οχι απάντησε εκείνο,αλλά σίγουρα ο αφρός της θάλασσας θα ξέρει.
Οταν έφτασε στην κορυφή ενός κύματος ρώτησε τον αφρό αλλά και αυτός δεν ήξερε.Ετσι αποκοιμήθηκε πάνω στο μπουκάλι απο την κούραση.
Το πρωί ήταν πάλι στο σπίτι της στον ουρανό,γιατί οι δροσοσταλίδες όταν κοιμούνται,ελαφραίνουν και ανεβαίνουν στον ουρανό.
Κοίταξε κάτω προς τη γη και τι να δει!!!Ενας πανέμορφος κήπος γεμάτος λουλούδια.Της άρεσε τόσο πολύ,ώστε άφησε τα χέρια της απο το σύννεφο  και κατέβηκε κάτω.Επεσε πάνω  σ΄ένα φυλλαράκι γιασεμιού και εκείνο νιώθοντας τη δροσιά της την ευχαρίστησε.Πες μου τι θέλεις απο μένα της είπε αφού με δρόσισες.
Θα΄θελα να μάθω τ΄όνομά μου του είπε.Δυστυχώς δεν το ξέρω της είπε και η δροσοσταλίδα έπεσε στην πλάτη μιας πασχαλίτσας.
Τι έχεις και είσαι τόσο λυπημένη;την ρώτησε.
Θέλω να μάθω τ΄όνομά μου απάντησε η δροσοσταλίδα.Αιώνες τώρα ψάχνω χορεύοντας παντού στα σύννεφα ,αλλά κανένας δεν μου λέει πως με λένε.
Μήπως ξέρεις εσύ;
Οχι απάντησε η πασχαλίτσα αλλά θα σε πάω κάπου για να μάθεις.
Ξεκίνησε λοιπόν η πασχαλίτσα και άφησε την δροσοσταλίδα πάνω σ ένα σπόρο φραουλιάς.
Να!!!!!!!αυτός ξέρει τ όνομά σου της είπε.
Αλήθεια!!!!!!!!!!
Ναι!!!!!!!!!!!απάντησε ο σπόρος.
Σε λένε ΖΩΗ και σε περίμενα ...της είπε και την αγκάλιασε σφιχτά.
Ενα δάκρυ κύλισε απο τη δροσοσταλίδα και ο σπόρος φύτρωσε.
Τι ευτυχία!!!!!!Επιτέλους έμαθα τ όνομά μου είπε και χαμογέλασε.
_______________________________________
Να χαμογελάτε!!!!Ενα ζεστό χαμόγελο είναι μια λιακάδα μέσα στο καταχείμωνο!!!

    

Μετά από 20 χρόνια γάμου, το ζευγάρι πάει κρουαζιέρα. Μια νύχτα με πανσέληνο βρίσκονται στο κατάστρωμα και με πολύ ρομαντική διάθεση λέει η
γυναίκα:
- Αγάπη μου, αν έπεφτα στη θάλασσα, θα έπεφτες να με σώσεις;
- Αν σου πω "ναι", θα πέσεις;
_______________________________________
    

Η μικρή στην θάλασσα βλέπει ένα αγοράκι γυμνό και ρωτάει.
- Τι είναι αυτό μαμά;
- Πουλάκι.
- Γιατί δεν έχω και εγώ;
- Γιατί είσαι κοριτσάκι.
- Όταν μεγαλώσω θα έχω και εγώ ένα τέτοιο;
- Αν είσαι καλό κορίτσι, όταν μεγαλώσεις θα έχεις ένα.
- Και αν δεν είμαι καλό κορίτσι;.
- Ε τότε θα έχεις πολλά!
_______________________________________

Στο νηπιαγωγείο, τα παιδάκια γύρω γύρω κι η δασκάλα να ρωτάει
- Νικολάκη, πώς κάνει η αγελάδα;
- Μουυυυυυυ, κυρία
- Ελενίτσα, πως κάνει η γάτα;
- Νιάου, κυρία
- Θανασάκη, πώς κάνει το ποντίκι;
- Κλικ, κυρία.
_______________________________________

Μια γυναίκα μπαίνει σε ένα κατάστημα με είδη κυνηγίου και ζητάει να αγοράσει ένα όπλο.
- Είναι για τον άντρα μου, εξηγεί στον υπάλληλο
- Μήπως σας είπε τι διαμέτρημα θέλει να αγοράσετε;
- Μη λές βλακείες, αφού δεν ξέρει ότι θα τον πυροβολήσω!

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!!ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΤΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΒΟΥΝΟΚΟΡΦΕΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΘΑ ΤΙΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!!!!!ΣΤΗ ΖΩΗ ΟΛΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΟΥΝ.ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΥΧΑΙΑ!!!!!!

   

O ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΕΛΑΤΟΥ!!!
Γιατί τα χριστουγεννιάτικα δέντρα δεν είναι τέλεια!!!

Πριν πολλά χρόνια,σε μία μακρινή χώρα ζούσε ένα τέλειο μικρό δέντρο που το έλεγαν ΜΙΚΡΟ ΕΛΑΤΟ!!!Το μικρό έλατο έλπιζε να διατηρήσει αυτή την ομορφιά του και τελειότητα,ώστε να διαλεχτεί απο τη βασίλισσα για το χριστουγεννιάτικο δέντρο της.
Αλλά καθώς ήταν πονόψυχο,έδινε καταφύγιο στα μικρά πουλιά,στους λαγούς και τα ελαφάκια,με αποτέλεσμα τα κλαδιά του στράβωσαν,έσπασαν και έπαθαν ζημιές.Ετσι ήταν λυπημένο που δεν ήταν τέλειο.
Ευτυχώς όμως η βασίλισσα είχε άλλη άποψη για το τι σημαίνει τελειότητα.Ετσι αποφάσισε ότι το ΜΙΚΡΟ ΕΛΑΤΟ ήταν το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δέντρο.Γιατί κοιτάζοντας τα μικρά τραυματισμένα κλαδάκια του,έβλεπε κανείς τα προστατευτικά μπράτσα ενός πατέρα ή τη θερμή αγκαλιά μιας μητέρας.Και μερικοί,όπως η σοφή βασίλισσα είδαν την αγάπη του Χριστού να εκφράζεται στη γη.Ετσι λοιπόν αν διασχίσετε περπατώντας  ένα αειθαλές δάσος σήμερα,θα βρείτε πολλά ελατάκια σαν το μικρό έλατο.
Θα βρείτε κάποιο στραβολυγισμένο κλαδί που δίνει κάλυμμα,μια σχισμή που προσφέρει ένα ζεστό μέρος για ξεκούραση  ή  κλαδιά στραπατσαρισμένα,απο τη βοσκή πεινασμένων ζώων.
Γιατί----όπως----θα πρέπει και πολλοί απο μας να θυμούνται ότι τα δέντρα μας έμαθαν πως το να ζούμε για  χάρη των άλλων και να βοηθάμε μας κάνει πιο όμορφους στα μάτια του Θεού.Ας το κάνουμε πράξη αυτό τώρα που έρχονται Χριστούγεννα.
Το ΜΙΚΡΟ ΕΛΑΤΟ είχε ατέλειες στα κλαδιά του ,αλλά ήταν τέλειο στην καρδιά!!!!!

     

    



Ωρα για χαμόγελα!!!!
  

Σαν Χριστουγεννιάτικο δέντρο!!!!

Μια οικογένεια κάθεται στο τραπέζι για βραδυνό φαγητό.
Ρωτάει ο γιος τον πατέρα:
Μπαμπά πόσα είδη απο γυναικεία στήθη υπάρχουν;
Ο πατέρας έκπληκτος απαντά.
Γιέ μου άκου για να μάθεις.Υπάρχουν τρια είδη ανάλογα με την ηλικία της γυναίκας.Στα 20 χρόνια τα στήθη της γυναίκας είναι οπως τα πεπόνια στρογγυλά και ωραία.Στα 30 και στα 40 ειναι οπως τ αχλάδια.Εξακολουθούν να είναι όμορφα  αλλά είναι και λίγο πεσμένα.Μετά απο τα 50 είναι όπως τα κρεμμύδια..
Τα κρεμμύδια;;;;;ρώτησε έκπληκτος ο γιος.
Ναι...τα βλέπεις και βάζεις τα κλάματα απαντα ο πατέρας.
Ολα αυτά εξαγρίωσαν τη μάνα και την κόρη που άκουγαν τη συζήτηση.
Ρωτάει λοιπόν η κόρη τη μητέρα της.
Μαμά πόσα είδη πουλιών του άντρα υπάρχουν;
Η μητέρα έκπληκτη και χαμογελαστή απαντά:
Κόρη μου,υπάρχουν τρία είδη πουλιών,ανάλογα με τη ηλικία τους.
Στα 20 το πουλί είναι γερό και δυνατό σαν την βελανιδιά.Στα 30 και στα 40 είναι εύκαμπτο σαν τη λυγαριά,αλλά αξιόπιστο.Στα 50  του είναι σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο;;;;;;;ρωτά έκπληκτη η κόρη.
Ναι...είναι νεκρό στη ρίζα του και με τις μπάλες για διακόσμηση!!!