ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!!!ΟΙ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!!!

Υπάρχει ένας τόπος παράξενος μαγικός, που η ζωή μπλέκει με το παραμύθι, τ’ όνειρο γίνεται αληθινό και η φαντασία δημιουργεί όμορφα παιχνίδια. Σ’ αυτό το μαγευτικό μέρος ζούσαν εφτά γλυκές νεράιδες. Δεν κατοικούσαν πάντα εκεί, αλλά έμεναν στη γη ανάμεσα στους ανθρώπους και τους βοηθούσαν να ζουν ευτυχισμένοι, χαρούμενοι, φιλιωμένοι σ’ ένα κόσμο ειρηνικό, γεμάτο καλοσύνη. Μαζί τους ήταν άλλες τρεις νεράιδες κι όλες μαζί αγαπημένες γεμάτες αισιοδοξία πίστευαν ότι τα’ όνειρο θα γίνει πραγματικότητα. Όμως όσο περνούσε ο καιρός έβλεπαν ότι οι άνθρωποι αδιαφορούσαν γι’ αυτές και συχνά τις λησμονούσαν.

Έτσι λοιπόν απογοητευμένες αποφάσισαν να φύγουν ξεκινώντας ένα ταξίδι μακρινό. Δεν έφυγαν όλες. Έμειναν πίσω οι τρεις νομίζοντας ότι μπορούν ν’ αλλάξουν τους ανθρώπους, ότι μπορούν να νικήσουν το μίσος, το συμφέρον, τη φιλοδοξία και την αδικία. Έτσι χώρισαν οι νεράιδες και οι εφτά έφτασαν σ’ αυτό τον πανέμορφο τόπο. Μόλις τον αντίκρισαν ενθουσιάστηκαν. Ήταν γεμάτος λουλούδια πολύχρωμα, παιδικές χαρές, γαλάζιες λιμνούλες και σε μια άκρη πρόβαλε ένα τεράστιο σοκολατόδεντρο. Οι νεράιδες από κείνη την μέρα δεν έφυγαν ποτέ μακριά ελπίζοντας ότι κάποτε θα ανακαλύψουν τα παιδιά της γης το δρόμο που οδηγεί σ’ αυτή τη μαγική πολιτεία κι όλοι μαζί συντροφιά θα περνούν όμορφες ώρες χαράς και παιχνιδιού. Όμως αυτή η ώρα δεν ερχόταν κι όπως είχαν επιθυμήσει τις τρεις αδελφές τους πήραν την απόφαση να επιστρέψουν πίσω. Ξεκίνησαν έχοντας την κρυφή ελπίδα ότι κάτι έχει αλλάξει προς το καλύτερο, ότι κάτι θα έχουν καταφέρει οι αδελφές τους.

Μόλις έφτασαν στη γη είδαν τον ήλιο να έχει εξαφανιστεί σε πολλούς τόπους και ένα γκρίζο σύννεφο να τους σκεπάζει. Αλλού αντίκρισαν παιδικά μάτια, λυπημένα, γεμάτα απογοήτευση ενώ γύρω αντηχούσαν όπλα. Όταν συνάντησαν μερικά παιδιά τα ρώτησαν τι συμβαίνει.

- Πόλεμος, απάντησε ένα μικροκαμωμένο παιδάκι.

- Βλέπετε οι μεγάλοι αδιαφορούν, κοιτάζουν μόνο το συμφέρον τους και ορίστε τα αποτελέσματα. Φόβος, καταστροφή, θάνατος, συμπλήρωσε ένα άλλο.

- Κι εσείς τι κάνετε; ρώτησε μια νεράιδα.

- Εμείς τι μπορούμε να κάνουμε, μικρά παιδιά, απάντησε ένα αδύναμο κοριτσάκι, με μελαγχολικά μάτια.

- Κι η αγάπη, η ειρήνη, η καλοσύνη.

Πού είναι, τις ξεχάσατε; ρώτησε γεμάτη ανησυχία μια άλλη νεράιδα।

- Αχ! Μη ρωτάτε, αποκρίθηκε το πιο μεγάλο παιδί, που άρχισε να ξεθαρρεύει.

- Όχι! Θέλουμε να μάθουμε, φώναξαν όλες μαζί οι νεράιδες.

- Ακούστε λοιπόν και μη με διακόψετε, αντήχησε μια φωνή.

- Ποια είσαι; από πού ήρθες, ρώτησε η πιο μικρή νεράιδα.

- Είμαι η μοίρα που ορίζει τη ζωή και το μέλλον των ανθρώπων και πραγματικά θέλω να είναι μια όμορφη ειρηνική ζωή। Όμως αυτοί άφησαν τον πόλεμο να κυβερνά. Κι ο πόλεμος είναι ένας γέρος κακός που χαίρεται όταν βλέπει δυστυχισμένα παιδιά. Μια μέρα λοιπόν φυλάκισε την ειρήνη σ’ ένα σκοτεινό κάστρο. Την έδεσε με αλυσίδες για να μην μπορεί κανείς να την ελευθερώσει κι έβαλε την φιλονικία και την διχόνοια να την προσέχουν.

- Μα καλά η αγάπη και η καλοσύνη τι απέγιναν; ρώτησε μια νεραϊδούλα με φωνή που έτρεμε. ____________________________________
Αχ κι αυτές δε στάθηκαν πιο τυχερές. Την αγάπη την κρατά φυλακισμένη το μίσος, ένα ξωτικό που δε θέλει να βλέπει αγαπημένους τους ανθρώπους. Χαρά του να


- βλέπει τους ανθρώπους να τσακώνονται, να μιλά άσχημα ο ένας στον άλλον και να χαίρονται όταν ο διπλανός τους πονά και είναι δυστυχισμένος, συνέχισε η μοίρα.

- Κι η καλοσύνη! Που είναι; ρώτησε μια ξανθιά νεράιδα αν και μάντευε την απάντηση.
____________________
- Αχ! Αυτή είναι φυλακισμένη σε μια σκοτεινή σπηλιά που την είσοδο την κλείνει ένας τεράστιος βράχος. Η κακία και η έχθρα, δύο κακές μάγισσες στέκονται απ’ έξω και διώχνουν όποιον πλησιάσει, είπε αναστενάζοντας η μοίρα.

- Αχ δεν υπάρχει ελπίδα να ελευθερωθούν, ψιθύρισε ένα παιδάκι κι αναστέναξε δυνατά.

- Ποιος με φώναξε; ρώτησε μια όμορφη νεράιδα.

- Εσένα; κανένας, είπε το παιδάκι.

- Μα πως είπες ελπίδα, το άκουσα καθαρά, συνέχισε αυτή.
___________________
- Μα ποιες είστε εσείς τελικά, αναφώνησαν όλα τα παιδιά.

- Ποιες είμαστε; Ακούστε λοιπόν!

Και τότε, κάνοντας μια στροφή η κάθε νεράιδα παρουσιαζόταν στα παιδιά που είχαν μείνει άφωνα.

Και ξεκίνησε η πρώτη:

Τ’ όνομά μου είναι ελπίδα

της ζωής η ηλιαχτίδα

για ένα κόσμο φωτεινό

όμορφο ειρηνικό.

Και μετά με τη σειρά παρουσιάστηκαν όλες.

Θαρρώ όλες με γνωρίζετε

και με υπολογίζετε

η φιλία είμαι η ονομαστή

που ομορφαίνει κάθε στιγμή





Σίγουρα μ’ έχετε ακουστά

πρόσωπα θέλω γελαστά

χαρά το όνομά μου

το τραγούδι συντροφιά μου.



Ευτυχία με φωνάζουν

κι όλοι με αγκαλιάζουν


τη ζωή με λουλούδια τη γεμίζω
χαμόγελα απλόχερα χαρίζω.

Η γνώση είμαι εγώ
που πάντα σας οδηγώ
σε αποφάσεις συνετές
δίκαιες και γνωστικές.

Ομόνοια ονομάζομαι
τον πόλεμο απεχθάνομαι
τη διχόνοια πολεμώ
μακριά την κυνηγώ.

Στη ζωή χαμογελώ
τις αρρώστιες πολεμώ
Τα όνειρα να γίνουν αληθινά
υγεία να ’χετε παντοτινά.

Και μόλις συστήθηκαν στα παιδιά τους είπαν να μην απογοητεύονται και ότι θα τα βοηθήσουν να γίνουν χαρούμενα και ευτυχισμένα.
- Αλήθεια θα μας βοηθήσετε να διώξουμε τον πόλεμο, το μίσος, την κακία, ρώτησε ένα όμορφο κοριτσάκι που το χαμόγελο έλαμψε πάλι στο πρόσωπό του.
- Εμπρός μη χάνουμε καιρό, ελάτε να οργανωθούμε, έχουμε πολλή δουλειά! φώναξε η ελπίδα.
Κι έχετε περιέργεια να μάθετε τι έγινε μετά; Για ακούστε λοιπόν τη συνέχεια, χωρίς να χάνετε λεπτό, γιατί συνέβησαν γεγονότα φοβερά που τον κόσμο άλλαξαν για τα καλά.
Το δρόμο τον έδειξε η μοίρα, που ήθελε το καλό των ανθρώπων.
Πρώτος σταθμός λοιπόν το κάστρο του πολέμου. Δεν πήγαν όμως μόνοι τους, γιατί τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα και μαζεύτηκαν πολλά παιδιά. Όπλα δεν είχαν, βόμβες και κανόνια, αλλά είχαν μια καρδιά γεμάτη θάρρος και δύναμη. Κύκλωσαν το κάστρο κι άρχισαν ένα όμορφο τραγούδι. Από τα χέρια τους έφυγαν λευκά περιστέρια και λουλούδια γέμισαν τον τόπο. Ο πόλεμος, η διχόνοια και η φιλονικία δεν άντεξαν το τραγούδι κι έκλεισαν τα αυτιά τους. Με το τραγούδι των παιδιών ήταν τόσο δυνατό, τόσο γλυκό που αντηχούσε ψηλά ως τον ουρανό.
Τα περιστέρια μπήκαν στο κάστρο και ελευθέρωσαν την ειρήνη. Το άρωμα των λουλουδιών πλημμύρισε το μέρος. Ο πόλεμος έπεσε κάτω μην αντέχοντας, το ίδιο και η παρέα του και τότε τον έπιασαν και τον φυλάκισαν στα πιο βαθιά και σκοτεινά υπόγεια του κάστρου.
Η ειρήνη ήταν ελεύθερη πια κι αγκάλιασε όλες τις νεράιδες που την βοήθησαν να δει το φως του ήλιου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ, φώναξε σ’ όλα τα παιδιά που την έσωσαν απ’ τον πόλεμο.
Έτσι αγκαλιασμένοι έφυγαν από κει για να πάνε να ελευθερώσουν την καλοσύνη. Πως θα ξεγελούσαν όμως την κακία, πως θα παρέσερναν την έχθρα μακριά;
Πάλι η μοίρα τους οδήγησε στη σπηλιά που ήταν φυλακισμένη η καλοσύνη. Για να δούμε λοιπόν τι έκαναν μόλις έφτασαν εκεί.
Πλησίασαν κοντά δυο παιδιά.
- Τι θέλετε; ρώτησε η κακία με άγρια φωνή.
- Να μάθαμε ότι μένετε εδώ και ήρθαμε να σας ρωτήσουμε ποια είναι η ποιο έξυπνη και πιο δυνατή.
- Μα και βέβαια εγώ, είπε η κακία.
- Τι λες; Αντέδρασε η έχθρα. Εγώ είμαι η πιο όμορφη, η πιο έξυπνη και η πιο δυνατή.
Ο καβγάς δεν άργησε ν’ ανάψει. Φωνές γέμισαν την ατμόσφαιρα και τότε βρήκαν την ευκαιρία τα άλλα παιδιά να σπρώξουν το βράχο και να βγει έξω η καλοσύνη. Και τότε μια λάμψη σκέπασε τον ουρανό και τυφλώθηκαν η έχθρα και η κακία. Αμέσως τις άρπαξαν και τις έκλεισαν στη σπηλιά, έβαλαν και το βράχο κι έμειναν για πάντα εκεί κλεισμένες.
Η καλοσύνη δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ήταν ελεύθερη. Άρχισε να ρωτά τι συνέβη και πως την βρήκαν. Όμως η γνώση της είπε ότι δεν είχαν καιρό για λόγια γιατί έπρεπε να ελευθερώσουν την αγάπη.
Για άλλη μια φορά η μοίρα, τους βοήθησε να βρουν το σπίτι του μίσους, του κακού ξωτικού που τρύπωνε παντού και ξεγελούσε τους ανθρώπους. Δεν είχε όπλα, όπως ο πόλεμος, αλλά είχε ένα ραβδάκι που έκανε τους ανθρώπους κακούς, εγωιστές, σκληρούς και άδικους μόλις τους άγγιζε. Το σπίτι του ήταν στην άκρη ενός δάσους. Ήλιος δεν το φώτιζε, ήταν πάντα σκοτεινό και παγωμένο.
Πώς μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν οι νεράιδες και τα παιδιά. Πώς να το νικήσουν;
- Μη σας νοιάζει, λέει η ευτυχία. Θα αναλάβω εγώ.
- Θα σε βοηθήσω κι εγώ, φώναξε η φιλία, γιατί πολύ μας έχει ταλαιπωρήσει αυτό το πλάσμα. Πρέπει να τελειώνουμε μαζί του.
Για να δούμε λοιπόν τι έγινε στη συνέχεια.
Προχώρησαν όλοι μαζί. Μπροστά πήγαινε η ευτυχία και η φιλία. Πίσω όλα τα παιδιά κρατώντας μεγάλες κόκκινες καρδιές από χαρτόνι που έγραφαν «ΑΓΑΠΗ». Όταν τους είδε το μίσος τους είπε άγρια να φύγουν, γιατί το ενοχλούσαν.
Τότε η φιλία άρχισε να μιλά με τη γλυκιά φωνή της και όλες οι νεράιδες άρχισαν να τραγουδούν.


- Σταματήστε, φώναξε θυμωμένο το μίσος.
Όμως η φωνή του σκεπάστηκε από το τραγούδι που έλεγε για την αγάπη και για το πόσο όμορφη είναι η ζωή όταν είναι όλοι συμφιλιωμένοι. Μιλούσε για την γλυκιά αγκαλιά της μάνας, για το τρυφερό χάδι του πατέρα για τη χαρά της συνεργασίας, για την αξία του να μοιράζεσαι χαρές και λύπες με φίλους. Όλοι άκουγαν αμίλητοι, συγκινημένοι. Γιατί βλέπετε τα όπλα που μπορούσαν να νικήσουν το μίσος ήταν τα λόγια της αλήθειας, της χαράς, της αισιοδοξίας. Τα παιδιά κρατούσαν σφιχτά τις χάρτινες καρδιές στο στήθος τους όταν ξαφνικά το μίσος μη αντέχοντας άλλο αυτή τη γλυκιά μελωδία άρχισε να μικραίνει, να μικραίνει ώσπου εξαφανίστηκε και τα μόνα που έμειναν στο έδαφος ήταν τα κλειδιά του σπιτιού. Ένα ουράνιο τόξο εμφανίστηκε τότε στον ουρανό και το μέρος γέμισε πολύχρωμα λουλούδια. Αμέσως η φιλία άρπαξε τα κλειδιά και ελευθέρωσε την αγάπη. Βγαίνοντας η αγάπη το σπίτι σκεπάστηκε από ένα σύννεφο και εξαφανίστηκε. Στη θέση του εμφανίστηκε ένα πανέμορφο περιβόλι. Όλα έμοιαζαν μαγικά.
Η αγάπη έτρεξε στην αγκαλιά της ειρήνης και της καλοσύνης. Είχαν τόσα πολλά να πουν. Οι νεράιδες τότε θέλησαν να ευχαριστήσουν τα παιδιά, που βρήκαν τη δύναμη ν’ αγωνιστούν για να διώξουν τον πόλεμο, την κακία, την έχθρα και το μίσος και να ελευθερώσουν τις αδελφές τους.
- Ευχαριστούμε πολύ παιδιά, φώναξαν χαρούμενες και συγκινημένες.
- Εμείς ευχαριστούμε, αποκρίθηκαν όλα μαζί, γιατί μας δείξατε το δρόμο της αγάπης, της ειρήνης και της καλοσύνης. Μας δώσατε την ευκαιρία να ονειρευτούμε έναν κόσμο καλύτερο και να αγωνιστούμε γι’ αυτόν.
Τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε να πείσουμε και τους μεγάλους ότι υπάρχει ελπίδα, χαρά, ευτυχία, φιλία, ομόνοια, υγεία και γνώση και δεν πρέπει να απογοητευόμαστε. Αν παλέψουμε όλοι μαζί ενωμένοι θα ακούγονται μόνο τραγούδια και γέλια, θα σβήσουν τα δάκρια και η μελαγχολία. Μπορούμε όλοι μαζί να φτιάξουμε έναν κόσμο όπως τον αξίζουμε εμείς τα παιδιά και πρέπει όλοι να φροντίσουμε να γίνει πραγματικότητα.

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ!!!!

Τα προφυλακτικά.. Κάποτε μια τουρίστρια συνάντησε σε ένα βουνό δύο Πόντιους. Αφού γνωρίσθηκαν καλά αποφάσισαν να κάνουν έρωτα. Πρίν ξεκινήσουν η τουρίστρια τους φόρεσε δύο προφυλακτικά.
- Τι είναι αυτά τα λάστιχα; ρώτησαν οι Πόντιοι.
- Για να μην μείνω έγκυος, απαντά η τουρίστρια.
Πέρασε καιρός από αυτό το γεγονός, μήνες και οι Πόντιοι μελαγχολούσαν κάθε μέρα και περισσότερο. Ώσπου μια μέρα ο ένας δεν άντεξε και λέει στον άλλο:
- Ρε συ Γιωρίκα, σε ενδιαφέρει άμα θα μείνει αυτή η τουρίστρια έγκυος;
- Όχι.
- Τότε δεν βγάζουμε αυτά τα λάστιχα που μας φόρεσε..;;

_____________________________________________________________

Στριπ πόκερ;; Ο Γιωρίκας μπουκάρει στην κρεβατοκάμαρα και βρίσκει την γυναίκα και έναν άγνωστο τύπο ημίγυμνους πάνω στο κρεβάτι. Βουτάει τον τύπο από τον σβέρκο και τον ταρακουνάει άγρια ζητώντας εξηγήσεις.
- Να σας εξηγήσω κύριε, του λέει αυτός τρέμοντας. Στο από πάνω διαμέρισμα κάναμε ένα πάρτι. Κάποια στιγμή παίζαμε στριπ πόκερ και έμεινα με το σώβρακο. Αλλά όταν ρεφάρισα και κέρδισα ξανά το παντελόνι μου, κάποιος για πλάκα το πέταξε από το μπαλκόνι κάτω και προσγειώθηκε στο μπαλκόνι σας. Κατέβηκα και εγώ κάτω και είπα της γυναίκας σας να μου το δώσει. Και την ώρα που το έπαιρνα, μπήκατε εσείς! Έτσι έγινε, αλήθεια σας λέω.
- Έτσι έγινε μωρή; ρωτάει αγριεμένος ο Γιωρίκας την γυναίκα του.
- Έτσι έγινε Γιωρίκα μου, του λέει αυτή. Δεν τον ξέρω τον κύριο!
- Τέλος πάντων. Σε πιστεύω. Αλλά σήκω φύγε τώρα μην σε πλακώσω στις σφαλιάρες.
Ο τύπος έφυγε σφαίρα από το σπίτι, ήρθε το βράδυ και έπεσε το αντρόγυνο να κοιμηθεί. Αλλά κατά τις τρεις το πρωί, σηκώνεται ο Γιωρίκας επάνω κι άρχισε να χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο φωνάζοντας:
- Όχι ρε γαμώτο! Τώρα το θυμήθηκα!.
- Τι έγινε Γιωρίκα μου;, ρωτάει παραξενεμένη η γυναίκα του.
- Τώρα το θυμήθηκα ρε γαμώτο! Μένουμε σε μονοκατοικία..!!

______________________________________________________________

Η porsche Πάνε ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας στην Γερμανία και αγοράζουν την πιo καινούργια porsche. Στο γυρισμό, όταν ήταν καλός ο καιρός ο Κωστίκας πήγαινε με 120χλμ. την ώρα, ενώ όταν ο καιρός είχε βροχές και καταιγίδες πήγαινε με 280χλμ. την ώρα. Οπότε, όταν έφτασαν στην Ελλάδα, δεν κρατήθηκε ο Γιωρίκας και τον ρωτάει:
- "Βρε Κωστίκα, γιατί όταν ο καιρός ήταν καλός πήγαινες σιγά, ενώ όταν έβρεχε πήγαινες του σκοτωμού;"
Και του απαντάει ο Κωστίκας:
- "Μα καλά Πόντιος είσαι; Δεν μας είπε ο πωλητής ότι αυτό το αμάξι, πιάνει 280χλμ την ώρα στο νερό

______________________________________________________________

Μετά από χρόνια.. Ο Νίκος συζητά με ένα φίλο του για την οικογενειακή του κατάσταση:
- Όταν πρωτοπαντρεύτηκα, ήταν όλα πανέμορφα. Όταν γύριζα σπίτι μετά από τη δουλειά μου, ο σκύλος μου γάβγιζε από χαρά και η γυναίκα μου, μου έφερνε τις παντόφλες μου. Τώρα όμως άλλαξαν τα πράγματα. Ο σκύλος φέρνει τις παντόφλες και η γυναίκα μου γαβγίζει..!!

______________________________________________________________

Τα καινούργια παπούτσια... Ο κυρ-Κώστας και η κυρα-Φρόσω είναι παντρεμένοι εδώ και 50 χρόνια και τώρα είναι περασμένα 70. Όλη του τη ζωή ο κυρ-Κώστας ήθελε ένα ζευγάρι παπούτσια από δέρμα κροκοδείλου και έκρινε πως είχε φτάσει πια η ώρα να τα κάνει δώρο στον εαυτό του.
Όταν επέστρεψε σπίτι, φορώντας τα καινούργια του παπούτσια, είπε στην κυρα-Φρόσω:
- Λοιπόν, βλέπεις κάτι διαφορετικό πάνω μου;
- Τι θα μπορούσε να είναι διαφορετικό; Κάθε μέρα φοράς το ίδιο πουκάμισο και το ίδιο παντελόνι. Που είναι η διαφορά;
Ο κυρ-Κώστας δεν το έβαλε κάτω. Χωρίς να πει κουβέντα, πήγε στο υπνοδωμάτιο, γδύθηκε και βγήκε έξω μη φορώντας τίποτε άλλο παρά τα καινούργια του παπούτσια.
- Τώρα Φρόσω, βλέπεις κάτι διαφορετικό;, τη ρώτησε.
- Που είναι η διαφορά, Κώστα μου; Κρέμεται προς τα κάτω όπως και κάθε μέρα.
Προσβεβλημένος και θυμωμένος, ο κυρ-Κώστας φώναξε:
- Και ξέρεις γιατί κρέμεται προς τα κάτω; Γιατί κοιτάζει τα καινούργια μου παπούτσια!
Η κυρα-Φρόσω σήκωσε τους ώμους λέγοντας:
- Έπρεπε να αγοράσεις καπέλο..!!

______________________________________________________________

Το παγώνι στο ζωολογικό κήπο Ένα ζευγάρι με τον τρίχρονο γιο τους πήγαν στο ζωολογικό κήπο. Ο μικρός βλέπει για πρώτη φορά στη ζωή του παγώνια και εκστασιασμένος φωνάζει στον πατέρα του:
- Μπαμπά μπαμπά κοίτα. Άνθισαν οι κότες

______________________________________________________________

Ο πόντιος υπάλληλος.. Ένας Πόντιος δουλεύει σε ένα supermarket πάει ο πελάτης και του λέει:
- Κόψε μου ένα τέταρτο ζαμπόν.
Ξεκινάει ο Πόντιος και κόβει, κόβει... φτιάχνει μια ντουζίνα και ο πελάτης απορριμένος του λέει:
- Φτάνει άνθρωπέ μου ένα τέταρτο σου είπα.
Ο Πόντιος απαντά:
- Έχω ακόμα δέκα λεπτά να κόψω..!!

______________________________________________________________

Το άλογο σου σε θέλει.. Εκεί που καθόταν ο σύζυγος στην πολυθρόνα του και διάβαζε προσηλωμένος την εφημερίδα του, πηγαίνει η γυναίκα του σιγά-σιγά πίσω του και του ρίχνει ένα δυνατό χτύπημα με το τηγάνι στο κεφάλι του!
- Ο ΑΝΤΡΑΣ: Μα καλά τρελλάθηκες; Τι με χτυπάς;
- Η ΓΥΝΑΙΚΑ: Βρε αχαϊρευτε, τι είναι αυτό το χαρτάκι που βρήκα στην τσέπη του παντελονιού σου και γραφει Μαριλού;
-Ο ΑΝΤΡΑΣ: Δεν θυμάσαι πριν από 2 βδομάδες που πήγα στον ιππόδρομο; Μαριλού είναι το όνομα του αλόγου που είχα ποντάρει.
-ΓΥΝΑΙΚΑ: Πω-πω, με συγχωρείς, ώρες-ώρες και γω δεν καταλαβαίνω πώς γίνομαι τόσο ζηλιάρα. Ελπίζω να μην σε πόνεσα πολύ.

Μετά από 3 μέρες το ίδιο σκηνικό. Ο άντρας να διαβάζει αμέριμνος την εφημερίδα του στην πολυθρόνα και η γυναίκα του ρίχνει μια δυνατή με το τηγάνι στο κεφάλι.
ΑΝΤΡΑΣ: Μα καλά, τι έπαθες πάλι;
ΓΥΝΑΙΚΑ: Τηλεφώνησε το άλογο σου και σε θέλει..!

______________________________________________________________

Οι Λαρισαίοι στη Μύκονο Ένα ζευγάρι Λαρισαίων πηγαίνει με τα παιδάκια τους στη Μύκονο. Όταν έφτασαν, λέει ο μπαμπάς και η μαμά, πως επειδή πλέον είναι στη Μύκονο κι εκεί κυκλοφορούν σημαντικοί άνθρωποι θα πρέπει όποτε βγαίνουν έξω τα παιδιά από τη θάλασσα αντί "μαμά και μπαμπά" να τους προσφωνούν "Mammy και Daddy".
Την επόμενη μέρα που πήγαν στη θάλασσα, η μαμά κι ο μπαμπάς κάθησαν έξω και τα παιδάκια μπήκαν να κολυμπήσουν. Κι εκεί που κολυμπούσαν, φωνάζουν:
- Mammy! Daddy! Τηράτε πως πλατσαρνάμε!! (Μετάφραση: Κοιτάξτε πως κολυμπάμε)

______________________________________________________________

Το ταξί Mercedes Μια πόντια μπαίνει μέσα σε ένα ταξί Mercedes και ρωτά τον οδηγό τι είναι αυτό το σήμα μπροστά (το σήμα της Mercedes).
Ο οδηγός για να την πειράξει της λέει ότι είναι σκόπευτρο και βάζοντας κάποιον σημάδι πηγαίνει πάνω του και τον σκοτώνει.
Η πόντια δεν τον πιστεύει και τότε ο οδηγός της λέει:
- Βλέπεις αυτή την κοπέλα στη στάση; Θα τη σκοτώσω.
Με φόρα οδηγεί το ταξί κατευθείαν προς τη κοπέλα. Την τελευταία στιγμή βεβαίως γυρίζει το τιμόνι για να την αποφύγει. Ακούει όμως ένα μπάμ και βλέπει την κοπέλλα πεσμένη κάτω και την πόντια να του λέει:
- Σκόπευτρο ξεσκόπευτρο αν δεν άνοιγα την πόρτα θα την είχαμε χάσει...!

______________________________________________________________

Ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας στη Γερμανία.. Την εποχή που ο Σημίτης ήταν πρωθυπουργός και επικρατούσε η ανεργία ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας ήταν άνεργοι. Έτσι αποφάσισαν να πάνε στη Γερμανία. Όμως υπήρχε ένα πρόβλημα.
Κωστίκας: Αφού δε ξέρουμε γερμανικά πως θα πάμε στη Γερμανία ρε Γιωρίκα;
Γιωρίκας: Εγώ τα μαθαίνω γρήγορα τα γερμανικά μη στεναχωριέσαι.
Έτσι πήγαν στη Γερμανία. Εκεί με τα χίλια ζόρια τελικά βρήκαν δουλειά. Πέρασε η μέρα και λογικό ήταν να πεινάσουν. Έτσι πήγαν σε ένα εστιατόριο. Όμως δεν ξέρανε γερμανικά.
Κωστίκας: Αφού δε ξέρουμε γερμανικά πως θα παραγγείλουμε;
Γιωρίκας: Εγώ τα έμαθα τα γερμανικά μη φοβάσαι.
Έρχεται λοιπόν ο σερβιτόρος και λέει ο Γιωρίκας:
- Θέλω ένα πατατόφ, ένα μπιφτεκόφ, ένα μπριζολόφ και ένα σουβλακόφ.
Τα γράφει λοιπόν ο σερβιτόρος. Περνάει λίγη ώρα και ύστερα τα φέρνει ο σερβιτόρος και λέει ο Κωστίκας:
- Μπράβο ρε Γιωρίκα όντως τα έμαθες τα γερμανικά.
Και λέει ο σερβιτόρος:
- Αν δεν ήμουνα ελινόφ θα τρώγατε σκατόφ!

Χαμογελάτε!!! Κάνει τους άλλους ν ανησυχούν.....

ΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΤΗ ΜΑΡΙΑ !!

Ας ενώσουμε τις καρδιές μας για τη Μαρία

Επείγον!

Φίλες και φίλοι,

επείγουσα έκκληση, για ένα ζήτημα κυριολεκτικά

Ζωής ή θανάτου!

Πρόκειται για μία αγαπημένη φίλη από τη Λευκωσία, τη Μαρία Δημητρίου, η οποία είναι 25 ετών και πάσχει από μία σπάνια νευρολογική νόσο, το σύνδρομο Behcet-Αδαμαντιάδη ή “Neurobehcet disease”, που προσβάλλει ταυτόχρονα πολλά όργανα του ανθρώπινου σώματος. Η νόσος αυτή της έχει προκαλέσει ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληπτικές κρίσεις, χρόνια εγκεφαλίτιδα λόγω φλεγμονής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, καθώς και μειωμένη όραση και ακοή.

Διαβάστε εδώ:ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΜΠΛΕ ΛΙΝΚ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΠΛΟΚΕΡ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.

Evelinasym

Εσωτερικά Μονοπάτια

Ιανός

Mar9659

ΞΑΝΘΗ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ

Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν, μπορούν να καταθέσουν την οικονομική τους βοήθεια στους παρακάτω λογαριασμούς:

1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N

2]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N

Όνομα: Μαρία Δημητρίου

Έχουμε αποδείξει ότι το διαδίκτυο μας φέρνει πιο κοντά και μας ενώνει. Ας αποδείξουμε τώραΑς κάνουμε μαζί την υπέρβαση! Το ξέρω ότι μπορούμε!

Όσοι θέλετε να επισκεφτείτε το αρχικό μπλογκ της Μαρίας, μπείτε στο:

http://www.mariatweety.blogspot.com/

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ!!!

Ένας μαύρος κατάδικος στην Καλιφόρνια, 1.95, 140 κιλά με ξυρισμένο κεφάλι, καταφέρνει να αποδράσει από τη φυλακή που τον κράταγαν για 15 χρόνια. Είχε φάει ισόβια για ληστεία με φόνο που τον είχε κάνει με τα χέρια του.

Καθώς έτρεχε στα χωράφια για να ξεφύγει, βρίσκει ένα σπίτι και μπαίνει μέσα σπάζοντας την πόρτα.

Βρίσκει ένα νεαρό ζευγάρι που κοιμόταν στο κρεβάτι του. Πιάνει το σύζυγο, τον πετάει από το κρεβάτι, και τον δένει σε μια καρέκλα. Δένει και τη γυναίκα στο κρεβάτι, και πέφτει από πάνω της. Τη φιλάει στο λαιμό, και στη συνέχεια σηκώνεται και μπαίνει στο μπάνιο.

Ο άντρας, δεμένος στην καρέκλα λέει αλαφιασμένος στη γυναίκα του:

«Κοίτα, αυτός ο τύπος είναι εγκληματίας, πρέπει να την έχει κοπανήσει από τη φυλακή, είδες τα ρούχα του? Τα ρούχα του είναι ρούχα φυλακισμένου. Πιθανό να μην έχει δει γυναίκα πολλά χρόνια.

Τον είδα πως φίλαγε το λαιμό σου! Αν σου ζητήσει σεξ, μην αντισταθείς, μη πεις όχι, μη παραπονεθείς, γιατί μπορεί να μας σκοτώσει και τους δυο. Δώσ' του ότι σου ζητήσει. Δωσ' του ικανοποίηση, μη κινδυνέψουμε. Μη τον θυμώσεις! Να φανείς δυνατή γλυκιά μου, σ' αγαπάω πολύ!»

Και η γυναίκα του απαντάει:

«Δε φίλαγε το λαιμό μου। Ψυθίριζε στο αυτί μου. Μου είπε ότι σε βρίσκει πολύ σέξυ, και με ρώτησε αν έχουμε βαζελίνη στο μπάνιο. Να φανείς δυνατός χρυσέ μου, και εγώ σ' αγαπάω πολύ!»
_____________________________________________________________

Ήταν τρία ποντίκια και λέγανε πόσο τολμηρά ήταν:

- Εγώ, λέει το πρώτο, πίνω ένα σφηνάκι ποντικοφάρμακο κάθε πρωί για να έρθω στα ίσα μου.

- Εγώ, λέει το δεύτερο, όταν θέλω να γυμναστώ χρησιμοποιώ την ποντικοπαγίδα για να κάνω κάμψεις.

- Εγώ, λέει το τρίτο, βαρέθηκα και εσάς και τις τερατολογίες σας। Πάω να ॥……την γάτα!
_____________________________________________________________

Ένας 40άρης οικογενειάρχης ψωνίζει στο σούπερ μάρκετ. Κάποια στιγμή παρατηρεί μια εντυπωσιακή ξανθιά και ασυναίσθητα τη χαζεύει.

Η ξανθιά του γυρίζει το βλέμμα. Την ξανακοιτάζει πιο έντονα, τον κοιτάζει και αυτή. Αυτό τραβάει κάμποση ώρα και αποφασίζει να της μιλήσει:

- 'Συγνώμη', της λέει, 'μήπως γνωριζόμαστε;'

- 'Βέβαια', του απαντάει. 'Ένα από τα παιδιά μου είναι δικό σας!'

Ο τύπος σαστίζει, σκέφτεται και ξαφνικά θυμάται τη μοναδική φορά που απάτησε τη γυναίκα του.

Τη ρωτάει λοιπόν:

- 'Μήπως είστε εκείνη η στριπτιζέζ που είχανε καλέσει σε ένα μπάτσελορ πάρτι στην Πεύκη πρόπερσι την άνοιξη και είχαμε καταλήξει σε σεξ στην κουζίνα;

Μου είχατε δέσει τα χέρια με χειροπέδες;

Συνοφρυωμένη αυτή του απαντάει:

- Όχι, είμαι η φιλόλογος του γιου σας...
_____________________________________________________________

Μια ξανθιά βρίσκει ένα βράδυ σε ένα πάρκο έναν πιγκουίνο. Μην ξέροντας τι να τον κάνει αποφασίζει να βρει έναν αστυφύλακα και να ρωτήσει. Πράγματι βλέπει κάποιον, τον πλησιάζει και τον ρωτάει:
Κύριε αστυφύλακα, βρήκα αυτόν τον πιγκουίνο, τι να κάνω;
* Πήγαινε τον στον ζωολογικό κήπο, της λεει αυτός.
* Καλή ιδέα, αυτό θα κάνω, λεει και η ξανθιά και φεύγει.
Το επόμενο βράδυ ο αστυφύλακας αυτός, κάνοντας την περιπολία του, ξαναβλέπει την ξανθιά και μαζί της τον πιγκουίνο.
* Μα καλά, της λεει, δεν τον πήγες στον ζωολογικό κήπο;
* Τον πήγα εχθές। Σήμερα λεω να τον πάω σινεμά!!!
_____________________________________________________________

Η δασκάλα στο σχολείο ζήτησε από τα παιδιά να φέρουν το καθένα από μια συσκευή για να εξηγήσουν τη λειτουργία της.

Η Αννούλα φέρνει ένα γκαζάκι.

"Μπράβο, Αννούλα!", λέει η δασκάλα.

Ο Μπόμπος φέρνει μια φιάλη οξυγόνου.

"Μπράβο, Μπόμπο. Πού τη βρήκες τη φιάλη;", ρωτά η δασκάλα.

"Την πήρα από τον παππού μου, κυρία.",λέει ο Μπόμπος.

"Καλά, και τι σου είπε ο παππούς σου;",ρωτά η δασκάλα.

"Τίποτα, κυρία.

Έκανε μονάχα: 'Ααααχ'!"।
_____________________________________________________________
Συζητούν δύο τύποι:
- Έχω παντρευτεί τρεις φορές, αλλά και οι τρεις γυναίκες μου πέθαναν.
- Σοβαρά; ρωτά ο άλλος. Πώς συνέβη;
- Η πρώτη μου γυναίκα πέθανε από δηλητηριώδη μανιτάρια...
- Τι λες, βρε παιδί μου; Και η δεύτερη;
- Κι εκείνη από δηλητηριώδη μανιτάρια.
- Κοίτα κάτι πράγματα! Και η τρίτη;
- Η τρίτη πέθανε από κάταγμα κρανίου.
- Αλήθεια; Πώς έγινε;
- Ε, δεν ήθελε να φάει τα μανιτάρια!!!
______________________________________________________________

Στο ετήσιο συνέδριο σεξολόγων, στην έδρα βρίσκεται ο Αμερικανός επιστήμονας και ανακοινώνει:
- Εμείς καταφέραμε να πετύχουμε αύξηση του ανδρικού οργάνου κατά 10%.
Κάποιος σύνεδρος ρωτά:
- Εννοείτε ως προς το μήκος ή ως προς το πάχος;
- Ως προς το μήκος φυσικά. Στην Αμερική δεν έχουμε πρόβλημα με το πάχος.
Ο Αιγύπτιος σύνεδρος:
- Εμείς καταφέραμε να αυξήσουμε το ανδρικό όργανο κατά 20%!
Ο περίεργος σύνεδρος:
- Ως προς το μήκος ή ως προς το πάχος;
- Ως προς το πάχος φυσικά. Στην Αίγυπτο δεν έχουμε πρόβλημα με το μήκος!
Ο Έλληνας σύνεδρος:
- Εμείς καταφέραμε να κάνουμε το ανδρικό όργανο σαν αργείτικο πεπόνι!
(Χειροκροτήματα από το ακροατήριο.)
Ο περίεργος σύνεδρος:
- Ως προς το μήκος ή ως προς το πάχος;
- Εμείς στην Ελλάδα δεν έχουμε πρόβλημα ούτε ως προς το μήκος ούτε ως προς το πάχος.
ΤΗ ΓΕΥΣΗ ΒΕΛΤΙΩΣΑΜΕ!
_____________________________________________________________

Το ανδρόγυνο μόλις έχει ξυπνήσει. Λέει η γυναίκα στον άντρα:
- "Μωρό μου χτες το βράδυ είδα ένα απίστευτο όνειρο. Κάναμε έρωτα και δίπλα από το κρεβάτι ήταν ένας μαύρος από την Αφρική που μας έκανε αέρα με μια βεντάλια κι αυτό μου έδινε τεράστια ικανοποίηση..."
Αποφασίζουν, λοιπόν, από κοινού να κάνουν πράξη το όνειρο και βρίσκουν σε ένα φανάρι ένα μαύρο στον οποίο προσφέρουν 200 ευρώ αν δεχτεί να τους κάνει αέρα την ώρα που εκείνοι κάνουν σεξ. Ο τύπος δέχεται και πάνε κι οι τρείς στο σπίτι.
Οι δύο σύζυγοι αρχίζουν να κάνουν έρωτα ενώ ο μαύρος τους κάνει αέρα, αλλά αποτέλεσμα ουδέν.
Λέει τότε η γυναίκα στον άντρα:
- "Iσως να δουλέψει αν αλλάξουμε τους ρόλους. Εσύ να κάνεις αέρα κι αυτός να έρθει στο κρεβάτι".
Ο άντρας δέχεται με δισταγμό κι ο μαύρος μπαίνει στο κρεβάτι ενώ ο σύζυγος αρχίζει να κουνάει την τεράστια βεντάλια.
Λίγο αργότερα η γυναίκα αγγίζει ψηλά επίπεδα ικανοποίησης κι αρχίζει να ουρλιάζει !! Μόλις βλέπει ότι η γυναίκα του ζητάει κι άλλο, ο σύζυγός κοιτάει το μαύρο και του λέει:
- "Κατάλαβες τώρα πως κουνάνε τη βεντάλια;"
_____________________________________________________________

Ονομασίες Νοέμβρη

Ενδέκατος είναι στο τωρινό ημερολόγιο ο Νοέμβρης. Ο Νοέμβριος που θα πει ένατος παράγεται απ' τη λατινική Novem-ber. Αττικός μήνας: ΜΑΙΜΑΚΤΗΡΙΩΝ 15 Νοεμβρίου - 15 Δεκεμβρίου. Για τις λαϊκές ονομασίες του έχουν τον κύριο λόγο οι καιρικές συνθήκες, οι γεωργικές δουλειές κι οι γιορτές των Αγίων, που η μνήμη τους γιορτάζεται τον Νοέμβρη. Από τις γεωργικές δουλειές και τις καιρικές συνθήκες έχει πάρει τα ονόματα: Βροχάρης, γιατί πέφτουν πολλές βροχές. Σποριάς ή Σπορίτης, εξαιτίας της σποράς. Μεσοσπορίτης, γιατί μέχρι 21 Νοεμβρίου πρέπει να έχει τελειώσει τουλάχιστον η μισή σπορά. Κρασομηνάς, λέγεται στα μέρη που τότε ανοίγουν τα κρασιά και Τρυγομηνάς εκεί που αργεί ο τρυγητός. Σκιγιάτη, γιατί μεγαλώνει η νύχτα και η γη σκιάζεται (φοβάται) Χαμένο,επειδή η διάρκεια της ημέρας είναι μικρή κι η δουλειά χάνεται. Παχνιστή, γιατί κλείνουν τα ζώα στο παχνί και Νιαστή, επειδή γίνονται τα τελευταία οργώματα (νεάσματα).

Εξαιτίας των γιορτών ονομάζεται: Αι-Στράτηγος και Αι-Ταξιάρχης ή Αρχαγγελιάτης απ' την γιορτή των Ταξιαρχών στις 8. Αι-Φίλιππας ή Φιλιππιάτης απ' του Αγίου Φιλίππου στις 14. Αγι-Αντρέας ή Αντριάς ή Αγι-Αντριάς απ' την γιορτή του Αγίου Ανδρέα στις 30.

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΧΑΜΟΓΕΛΩΝ!!!!

Ήταν ένα ωραίο Κυριακάτικο πρωινό στο γκολφ της Γλυφάδας και δυό κομψές νεαρές κυρίες παίζανε συζητώντας και χασκογελώντας.

Δεν καλοξέρανε βέβαια το άθλημα και βαράγανε στο γάμο του Καραγκιόζη. Κάποια στιγμή χτυπάει μια δυνατή μπαλιά η μια και η μπαλιά προσγειώνεται με φόρα πάνω σε ένα γκρουπ ανδρών που παίζανε στην επόμενη τρύπα.

- Αααααχ, ακούγεται μια φωνή πόνου και ένας φουκαράς κουλουριάζεται πιάνοντας με τα δυό του χέρια το επίμαχο σημείο του σώματός του και σφαδάζοντας στο έδαφος.

- Χίλια συγγνώμη κύριε, λέει η κοπέλα τρομοκρατημένη πλησιάζοντας αμέσως τον άτυχο παίκτη, δεν το ήθελα. Αφήστε με να σας βοηθήσω.

- Δεν πειράζει δεσποινίς, δεν είναι τίποτα θα μου περάσει, ψέλλισε ανάμεσα σε βογκητά ο άνθρωπος που είχε γίνει κατακόκκινος από τον πόνο και εξακολουθούσε να μένει στη στάση του εμβρύου.

- Μα σας παρακαλώ, επέμενε η γκόμενα, αφήστε με να σας κάνω ένα μασάζ να σας ανακουφίσω, είμαι νοσοκόμα και ξέρω από αυτά.

Και χωρίς άλλη κουβέντα, σκύβει επάνω του, απομακρίνει απαλά τα χέρια του, χαλαρώνει το παντελόνι και βάζοντας και τα δύο της χέρια μέσα αρχίζει να του κάνει ένα απαλό μασάζ σε όλη την περιφέρεια.

- Πως αισθάνεστε τώρα; τον ρωτάει μετά από 2-3 λεπτά τρίψιμο.

- Υπέροχα δεσποινίς μου, απαντά ο τραυματίας, αλλά ο αντίχειράς μου ακόμα με πεθαίνει।
_____________________________________________________________
Ο ζητιανος

Ήταν ένας τύπος που κάθε πρωί έδινε στο ζητιάνο της γειτονιάς του από ένα ευρώ. Αυτό γινόταν για κανένα τρίμηνο.
Στη συνέχεια συνέχιζε κάθε πρωί να τον χαρτζιλικώνει, αλλά πλέον του έδινε 50 λεπτά.
Μετά από κανένα χρόνο μειώθηκε το ποσό σε 20 λεπτά και στο τέλος σταμάτησε να του δίνει λεφτά.

Κάποια μέρα τον σταμάτησε ο ζητιάνος και τον ρώτησε γιατί δεν του δίνει
πια λεφτά. Οπότε ο τύπος του είπε:

- Στην αρχή ήμουν ελεύθερος, οπότε σου έδινα ένα ευρώ. Μετά
παντρεύτηκα,
ξέρεις, γυναίκα, έξοδα... οπότε σου έδινα 50 λεπτά. Μετά έκανα ένα
παιδί,
ξέρεις, πάμπερς, γάλατα... οπότε σου έδινα είκοσι λεπτά. Μετά έκανα και
δεύτερο παιδί, αυξήθηκαν τα έξοδα, οπότε σταμάτησα να σου δίνω λεφτά.

Και ο ζητιάνος έξαλλος:

- Καλά, ρε μακάκα, κάνεις παιδιά με τα λεφτά μου!!
_____________________________________________________________

Πάει ένας τύπος σε ένα σουβλατζή:


- "Θέλω να μου κάνεις 4 πίτες, αλλά τις θέλω ειδική παραγγελία.
Θέλω 2 πίτες σουβλάκια και 2 σεφταλιές.
Στο πρώτο σουβλάκι θέλω το κρέας να είναι καμένο από την μία, ωμό από
την άλλη, και την πίτα ωμή.
Στο δεύτερο σουβλάκι θέλω να είναι πολύ ξερό το κρέας και η πίτα μαύρη.
Στην μία σεφταλιά τα θέλω όλα ωμά, με το αίμα τους, και μόνο με αγγούρι.
Στην άλλη θέλω το κρέας κάρβουνο, την πίτα μαυρισμένη από την μία, ωμή από
την άλλη και μόνο με κρεμμύδι".
- "Μα είναι πολύ δύσκολη η παραγγελία σου", του λέει ο σουβλατζής.
Και ο τύπος απαντά:
- "Προχτές ρε μακάκα που μου τα έφτιαξες έτσι ακριβώς, χωρίς να στο
ζητήσω, δεν ήταν δύσκολα;;;"
_____________________________________________________________
Ήταν δυο φίλοι μουσικοί. Ξαφνικά πεθαίνει ο ένας από καρδιά.
Πέφτει σε μελαγχολία ο άλλος. Περνάει ο καιρός κι αυτός δε μπορεί ακόμα να αποδεχτεί την απουσία του φίλου του. Κάθε μέρα παρακαλά το θεό να του παρουσιάσει για τελευταία φορά το φίλο του να τον δει έστω για λίγο.
Ξαφνικά γίνεται ένα θαύμα κι εμφανίζεται μπροστά του...
- Γρηγόρη! Πόσο μου έλειψες! Δεν το πιστεύω ότι σε βλέπω!... Κάθε μέρα ζω με την ελπίδα ότι όπου κι αν είσαι, περνάς καλά...
- Όντως. Η αλήθεια είναι ότι περνάμε πολύ καλά... Βασικά Σωτήρη εγώ αν ήρθα εδώ σήμερα είναι για να σου πω κάποια πράγματα.
- Καλά ή κακά;
- Και τα δύο.
- Πες τα καλά πρώτα...

- Τα καλά είναι ότι περνάμε καταπληκτικά... Συναυλίες συνεχώς... Προχτές έπαιζε ο Bob Marley κι από κάτω όλοι πίναμε μαύρο και τραγουδούσαμε "No Woman No Cry"... Πριν μια βδομάδα έπαιξε ο Kurt Cobain με τον Jim Morisson, έχουν κάνει νέο γκρούπ πλέον... Aσε σου λέω, πολύ καλά σκηνικά...
- Απίστευτο! Αυτό είναι καταπληκτικό!... Και τα άσχημα; Ποια είναι άσχημα;

- Εχμ... βασικά... βγήκαν αφίσες... παίζεις το Σάββατο...
_____________________________________________________________
Ένας εβδομηντάχρονος πάει στο γιατρό για εξέταση σπέρματος.
Αυτός του δίνει ένα βαζάκι και του λέει να το φέρει την άλλη μέρα με δείγμα σπέρματος.
Γυρίζει αυτός την άλλη μέρα με το βαζάκι άδειο. Ο γιατρός ρώτησε τι έγινε.
Αυτός του εξήγησε τι έγινε:- Κοίτα γιατρέ έτσι έχουν τα πράγματα:
Πρώτα δοκίμασα με το δεξί μου χέρι, αλλά τίποτα.
Μετά δοκίμασα με το αριστερό μου χέρι, αλλά τίποτα.
Φώναξα μετά τη γυναίκα μου, δοκίμασε με το δεξί της χέρι, τίποτα.
Μετά δοκίμασε με το αριστερό της, τίποτα.
Δοκίμασε με το στόμα της, πρώτα με τη μασέλα, μετά χωρίς αυτή, αλλά πάλι τίποτα.
Φωνάξαμε ακόμα και τη γειτόνισσα και δοκίμασε με τα δύο χέρια και το στόμα μαζί, αλλά τίποτα.
Ο γιατρός σοκαρίστηκε:
- Φωνάξατε τη γειτόνισσα;
Και ο γέρος απάντησε:
- Ναι, αλλά ότι και να δοκιμάσαμε το βαζάκι δεν άνοιγε με τίποτα...

_____________________________________________________________
Ο Κωστίκας ήθελε να αγοράσει γυαλιά ηλίου και πήγε στο μεγαλύτερο κατάστημα της Θεσσαλονίκης.
Δοκίμασε όλα τα σχέδια που είχε το μαγαζί αλλά κανένα δεν του ταίριαζε.
Λίγο πριν φύγει απογοητευμένος λέει στην πωλήτρια να του κατεβάσει κι ένα τελευταίο ζευγάρι που ήταν στην άκρη της βιτρίνας.
- Αυτό, λέει η πωλήτρια είναι ειδικό μοντέλο και ένα πανάκριβο.
- Δε πειράζει, λέει ο Κωστίκας, φέρτο να το δοκιμάσω.
Πράγματι το φοράει ο Κωστίκας και... "τρελαίνεται", βλέπει απέναντί του την πωλήτρια... γυμνή!
Βγάζει τα γυαλιά βλέπει με ρούχα την πωλήτρια, τα ξαναφοράει... πάλι γυμνή!
- Αυτά θα πάρω λέει, όσο κι αν πληρώσω.
- Αυτά κύριε, κάνουν 500.000 λέει η πωλήτρια.
- Δεν πειράζει κοπέλα μου, λέει ο Κωστίκας, δώστα γρήγορα, γιατί βιάζομαι να πιω ένα καφέ στην Αριστοτέλους!!!

Παίρνει τα γυαλιά, τα φοράει και ξεκινάει για βόλτα, μια φορώντας μια βγάζοντας και απολαμβάνει το... θέαμα.
Κάθεται για καφέ σε καφετέρια με πολύ "περατζάδα" και την έχει βρει। Τηλεφωνεί στη Σουμέλα για να της πει ότι κάτι του... έτυχε και δεν θα πάει το μεσημέρι στο σπίτι। Πέρασαν αρκετές ώρες κι ο Κωστίκας άρχισε να βαριέται.
Αποφάσισε τελικά να πάει σπίτι να κάνει και έκπληξη στη Σουμέλα. Μπαίνοντας στο σπίτι, φοράει τα γυαλια αλλά σοκάρεται με αυτό που βλέπει! Βλέπει στον καναπέ τη Σουμέλα και τον κουμπάρο γυμνούς και αγκαλιά!!! Βγάζει τα γυαλιά πάλι γυμνοί, τα ξαναφοράει πάλι γυμνοί... Βγαίνει έξω από το σπίτι και γεμάτος απογοήτευση λέει:
- Και το σκέφτηκα, ρε γαμώτο, βάλε-βγάλε τόσες ώρες, θα τα χαλάσω, ο μακάκας!!!!!
_____________________________________________________________
Ένας λογιστής γυρνά αργά στο σπίτι του μία νύχτα:
- Ανησύχησα! Που στο καλό ήσουνα; ρωτά η γυναίκα του.
- Α, λεει αυτός, δεν ήταν τίποτε. Πήγα να κάνω ένα τατουάζ.
- Τατουάζ; Τι τατουάζ έκανες;
- Ένα χαρτονόμισμα των 100 ευρώ στα γεννητικά μου όργανα, λέει αυτός περήφανα.
- Χαρτονόμισμα; Μα τι στο καλό σκεφτόσουνα; Δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό που έκανες είναι τρελό;
- Μπα, είχα τους λόγους μου. Πρώτος μου αρέσει να βλέπω τα λεφτά μου να αυξάνονται, δεύτερον, μου αρέσει να παίζω με τα λεφτά μου, τρίτον μου αρέσει να έχω λεφτά στα χέρια μου, και τέταρτον έτσι θα μπορώ να σου δίνω 100 ευρώ όποτε το θελήσεις!
_____________________________________________________________

Δύο αυγά στέκονται κοντά στον δρόμο.
Εκεί, μαλώνουν και βρίζονται με τα χειρότερα λόγια.
Κάποια στιγμή όμως περνάει ένα μηχανάκι και πατάει το ένα αυγό.
Οπότε το άλλο, γυρίζει με ύφος και λέει στο σπασμένο αυγό...
"Τι έχεις να πείς τώρα ρε τσόφλι!!!"
_____________________________________________________________

Βρέθηκαν μια μέρα στη Κόλαση ένας Έλληνας, ένας Αμερικανός και ένας Ινδός.
Τους συναντάει ο Αρχιφύλακας και τους λέει. Σε όλους που έρχονται εδώ δίνω μία ευκαιρία να μεταφερθούν στο Παράδεισο.
Και βγάζει ένα τεράστιο μαστίγιο λέγοντας : «όποιος θ αντέξει τρία χτυπήματα χωρίς να φωνάξει, φεύγει στον Παράδεισο, ενώ μπορείτε να χρησιμοποιείτε για ασπίδα ό,τι θέλετε».
Πρώτος βγαίνει ο Αμερικανός.
- Τι θα έχεις για ασπίδα? Ρωτάει ο Αρχιφύλακας. Ο αμερικανός σηκώνει μια τεράστια πέτρα και λέει «είμαι έτοιμος».
Σηκώνει ο Αρχιφύλακας το μαστίγιο, χτυπάει μια, φεύγει η πέτρα, χτυπάει δεύτερη, φωνάζει σαν τρελός ο αμερικάνος.
- Επόμενος, λέει ο Αρχιφύλακας.
Βγαίνει ο Ινδός.
- Τι θα έχεις για ασπίδα?
- Τίποτα! -λέει ο Ινδός- 80 χρόνια γιόγκα έκανα και δεν νιώθω πόνο σωματικό ποτέ!
Πρώτο χτύπημα. Ο ινδός «σσσσσσσς»> Δεύτερο χτύπημα. Ο ινδός «σσσσσσς»> Τρίτο χτύπημα. Ο ινδός «σσσσσς»
« Α να πάρει!!!» κάνει ο Αρχιφύλακας «πρώτη φορά αντέχει κάποιος τρία χτυπήματα. Λοιπόν λέει είσαι ελεύθερος να πας στον παράδεισο.»
- ΟΧΙ, λέει ο Ινδός, θέλω να μείνω και να δω. Σε όλα τα ανέκδοτα ο Έλληνας την βγάζει καθαρή, θέλω να δω τώρα πώς θα ξεμπερδέψει!
Εντάξει, μένει.
- Λοιπόν τι θα χρησιμοποιήσεις για ασπίδα ρωτάει τον Έλληνα...
- ΤΟΝ ΙΝΔΟ!!!
_______________________________________________________

Η ΣΟΦΗ ΓΙΑΓΙΑ

---

Ήταν ένας τύπος και ήθελε να πάει στην εφορία.

- Ρε Γιάννη, ρωτάει ένα φίλο του, θα πρέπει να ντυθώ καλά ή πιο πρόχειρα για να πάω;

- Το καλύτερο, του απαντάει ο φίλος του, θα ήταν να ντυθείς καλά.

Ρωτάει και τον Γιώργο.

- Το καλύτερο, του απαντάει ο Γιώργος, θα ήταν να πας πιο πρόχειρα ντυμένος να μην σε περάσουν και για κανένα λεφτά, εφορία είναι αυτή δεν ξέρεις τι γίνεται.

Προβληματισμένος λοιπόν ο τύπος πάει στη γιαγιά του και της λέει το πρόβλημα του.

- Έχεις το ίδιο πρόβλημα, του απαντάει εκείνη, με την αδελφή σου που με ρώταγε τι να φορέσει πριν το γάμο της να φορέσει άσπρο που είναι πιο αγνό ή κανένα μαύρο και κάπως πιο σέξυ για να φτιάξει τον γαμπρό.


Της απάντησα ότι όποιο και να φορέσει το @@@@@ δεν το γλιτώνει!!!
_____________________________________________________________

Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΑΜΕ.ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ!!!!

Γυρνάει ο ήρωας μας 7.00 το πρωί σπίτι του περπατώντας στα
νύχια και προσπαθώντας να μην κάνει τον παραμικρό θόρυβο, μονο και
μόνο για να βρεί τη σύζυγο του να τον περιμένει πίσω απο την
πόρτα.

-Που ήσουνα Σουπερμαν; 7 η ώρα το πρωί πήγε!

-Μα αγάπη μου δεν σου είχα πει οτι είχαμε συνέδριο με εκείνους τους
πολύ σημαντικούς πελάτες απο την Ιαπωνία;

-Καλά ρε Σούπερμαν μέχρι τί ώρα είχατε συνέδριο; 8.00; 9.00; Είναι 7 η
ώρα το πρωί!

-Ε, κουκλίτσα μου δεν θα πηγαίναμε τους πελάτες κάπου για ένα ποτό να
συζητήσουμε τους όρους της συμφωνίας καλύτερα;

-Εντάξει Σούπερμαν, τους πήγατε για ποτό μέχρι τις 10.00, αντε 10.30.
Μετά πού ήσουνα; Είναι 7 η ώρα το πρωί!

-Ρε αγαπούλα μου , για να γιορτάσουμε την συμφωνία μας πήγαμε σε μια
ταβέρνα να φάμε.

-Και μέχρι πότε Σούπερμαν είσασταν στην ταβέρνα; 12.00; 1.00; Έχει
πάει 7 το πρωί πια!!

-Μα είσαι σοβαρή; Ήρθανε οι άνθρωποι τόσο δρόμο απο την
Ιαπωνία και δεv θα τους πηγαίναμε στα μπουζούκια να γλεντήσουν;

-Αντε οτι κάτσατε στα μπουζούκια μεχρι τις 3.00,άντε 4.00. Μέχρι τώρα
πού ήσουν ρε Σούπερμαν;

-Ε ύστερα απο τόσα ξίδια ,καρδούλα μου, πήγαμε να φάμε ενα πατσά να
στρώσει το στομάχακι μας.

-Έστω οτι τρώγατε πατσά μέχρι τις 5.00-5.30 Σούπερμαν, έχει πάει 7.00
το πρωί πλέον.

-Μα, ύστερα ,φώς μου, πηγαμε για κουλούρι στην Ομόνοια και με την
κίνηση μέχρι να φτάσω εδώ πήγε 7.00. Πές μου όμως, γιατί με λές
Σούπερμαν συνέχεια;

-Γιατί μονο ο Σούπερμαν και εσύ φοράτε το σώβρακο έξω απο το παντελόνι!!!

_____________________________________________________________

Διαγωνιζόμενη στο τηλεπαιχνίδι «Ποιος θέλει
να γίνει εκατομμυριούχος;» έχει φτάσει στην
τελευταία ερώτηση. Αν απαντήσει σωστά,
κερδίζει 200.000 ευρώ. Αν απαντήσει λάθος,
κερδίζει μόνο 32.000. Όπως ήταν αναμενόμενο,
η ερώτηση δεν ήταν εύκολη υπόθεση:
'Ποιο από τα παρακάτω είδη πουλιών δε χτίζει
μόνο του τη φωλιά του, αλλά χρησιμοποιεί τις
φωλιές άλλων πουλιών;'Οι πιθανές απαντήσεις ήταν:
Α) ο κόνδορας;
Β) το χελιδόνι;
Γ) ο κούκος;
Δ) το σπουργίτι;

Η γυναίκα βρισκόταν σε δύσκολη θέση. Δε γνώριζε
την απάντηση. Και ήταν σε ακόμα πιο δύσκολη θέση
γιατί είχε εξαντλήσει 2 από τις 3 βοήθειες.
Το μόνο που της απέμενε ήταν να τηλεφωνήσει
μια φίλη. Η γυναίκα, όμως, απευχόταν τη χρήση
αυτής της βοήθειας, γνωρίζοντας πως η μοναδική
φίλη της που θα βρισκόταν σπίτι εκείνη την ώρα
ήταν ξανθιά. Αλλά η διαγωνιζόμενη δεν είχε
εναλλακτική. Τηλεφώνησε στη φίλη της και της
διάβασε την ερώτηση και τις τέσσερις πιθανές
απαντήσεις.

Χωρίς κανέναν απολύτως δισταγμό, η ξανθιά
απαντάει: «Είναι πανεύκολο. Η σωστή απάντηση
είναι το Γ: Ο κούκος!»

Η ξανθιά είχε απαντήσει με τόση αυτοπεποίθηση,
που η διαγωνιζόμενη δε μπορούσε παρά να την
εμπιστευτεί. Σταυρώνοντας τα δάχτυλά της,
η διαγωνιζόμενη λέει: 'Γ, Ο κούκος'.

Η απάντηση ήταν σωστή και η γυναίκα ήταν
εκατομμυριούχος! Είχε κερδίσει 200.000 ευρώ.
Τρεις μέρες αργότερα, η νικήτρια του διαγωνισμού
διοργανώνει ένα πάρτι για οικογένεια και φίλους,
συμπεριλαμβανομένου της ξανθιάς που τη βοήθησε να
κερδίσει.

«Τζένη, δεν ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω», λέει η
νικήτρια. «Χάρη σ'εσένα, είμαι εκατομμυριούχος.
Και ξέρεις κάτι; Ήταν η ταχύτητα και σιγουριά με
την οποία απάντησες στην ερώτηση που με έπεισε
να επιλέξω το Γ. Παρεμπιπτόντως...
πως και γνώριζες τη σωστή απάντηση;»


«Έλα τώρα» της λέει η ξανθιά. «Όλοι γνωρίζουν
πως οι κούκοι δε χτίζουν φωλιές। Ζουν σε ρολόγια!

_____________________________________________________________

Ένας πολύ κοντός άνθρωπος μπαίνει σε ένα μαγαζί να αγοράσει ένα σόρτς। Η υπάλληλος του δίνει ένα να το δοκιμάσει: - Α! αυτό σας πάει θαυμάσια, του λέει η πωλήτρια, που θέλει οπωσδήποτε να πουλήσει.- Λέτε;- Μα και βέβαια! Είναι ακριβώς το νούμερο σας!- Χμμ... καλό είναι δε λέω, αλλά με ενοχλεί λιγάκι στις μασχάλες!
_____________________________________________________________

Ο πίθηκος

Μια γυναίκα ανεβαίνει σ' ένα λεωφορείο με το μωρό της στην αγκαλιά της.
Ο οδηγός του λεωφορείου της λέει:
"Μαντάμ, αυτό είναι το πιο άσχημο μωρό που έχω δει στη ζωή μου!"
Εκνευρισμένη η γυναίκα άρχισε να περπατάει προς το πίσω μέρος του λεωφορείου.
Ένας που καθόταν κοντά της κατάλαβε πως εκείνη ήταν εκνευρισμένη για
κάποιο λόγο και τη ρώτησε τι της συνέβαινε.
"Ο οδηγός του λεωφορείου με προσέβαλε φριχτά!" του αποκρίθηκε.
Ο άντρας δείχνοντας κατανόηση της λέει:
"Αλήθεια; Ξέρεις, είναι δημόσιος υπάλληλος και δεν έχει κανένα
απολύτως δικαίωμα να προσβάλλει τους επιβάτες!
"Έχεις απόλυτο δίκιο" tου λέει.
"Θα πάω μπροστά να του πω μια δυο κουβέντες!"Καλή ιδέα" της λέει εκείνος। "Δώστε μου να κρατήσω τον πίθηκο".

_____________________________________________________________

Ένας επιχειρηματίας, αποφασίζει μια μέρα να διαπιστώσει πόσο έξυπνο είναι το στελεχιακό προσωπικό της επιχείρησης του. Έτσι καλεί με τη σειρά πρώτα το μηχανικό του.
Επιχ/τιας: - "Δε μου λες, πόσο κάνει 1+1;"
Μηχανικός: - "Τι ερώτηση είναι αυτή αφεντικό; Κάνει 2."
Φωνάζει το δικηγόρο του.
Επιχ/τίας: "Δε μου λέτε, πόσο κάνει 1+1;"
Δικηγόρος: "1+1 κάνει 2, εάν ο νόμος δεν ορίζει κάτι διαφορετικό."
Τέλος, φωνάζει και το λογιστή του.
Επιχ/τίας: "Δε μου λέτε, πόσο κάνει 1+1;"
Λογιστής: "Όσο θα θέλατε εσείς αφεντικό।"

_____________________________________________________________

Μια βδομάδα μετά το γάμο, η γυναίκα ξυπνάει τον άντρα της, πριν καλά καλά χαράξει.
- Αγάπη μου, έμαθα τα ευχάριστα νέα και σε ξύπνησα άρον άρον να σου τα πω. Σε λίγο καιρό θα είμαστε τρεις στο σπίτι.
Παρά το άγριο ξύπνημα, ένα τεράστιο χαμόγελο ευτυχίας σχηματίζεται στο πρόσωπο του άντρα.
- Αλήθεια κούκλα μου; Είσαι σίγουρη για το χαρμόσυνο αυτό νέο;
- Ναι, διάβασε το τηλεγράφημα που μόλις μου ήρθε:
- "Έρχομαι απόψε με το τρένο των δέκα STOP Φιλιά STOP Η μαμά σου STOP"।

_____________________________________________________________

Μια φορά ένας τυπος καθόταν σε ένα μπαρ. Εκεί που καθότανε και έπινε το ποτό του, μπαίνει μία τύπισσα με φοβερό κορμί! Τρελάθηκε!!!
Πάει δίπλα της να της μιλήσει, γυρνάει αυτή το κεφάλι και τότε ο τύπος αποτρελένεται! Η γκόμενα είχε απίστευτο κορμί, αλλά η φάτσα της ήταν ένα αίσχος.
Την ρωτάει:
- Πού το έφτιαξες αυτό το κορμί, κούκλα μου;
- Στο κολυμβητήριο απέναντι, λέει αυτή.
- Και το κεφαλάκι; Δεν το βουτάμε καθόλου μέσα;
_____________________________________________________________
Το ζευγαρι γυρναει απο το μηνα του μελιτος και φαινεται οτι δεν εχουν ακομη γνωριστει καλα μεταξυ τους, κατι που δεν ξεφευγει απο την προσοχη του κουμπαρου, που προσπαθει να.. ψαρεψει το γαμπρο..
-Ρε μεγαλε, του λεει, ειχατε κανενα προβλημα αυτο το καιρο μεταξυ σας;
-Α....Οχι κατι σοβαρο, απανταει ο γαμπρος, αλλα να....καποια μερα τελειως αφηρημενος, αφου καναμε ερωτα, της αφησα πανω στο μαξιλαρι 70ευρω..
-Σωπα ρε παιδακι μου, τον καθησυχαζει ο αλλος, μη φοβασαι, η κοπελλα θα το ξεπερασει γρηγορα αυτο.. θα καταλαβει οτι ησουν αφηρημενος οταν το εκανες..
-Ναι χρυσε μου, αν ημουν και εγω στη θεση σου το ιδιο θα ελεγα, αλλα॥ελα όμως που οταν γυρισα, εκεινη μου είχε αφήσει.. ρεστα.. 20ευρω!!!!
_____________________________________________________________
Η οικογένεια γιορτάζει τα 100στά γενέθλια του παππού. Όλοι μαζί φωνάζουν χαρούμενα, λένε αστεία και διασκεδάζουν. Ξαφνικά ο παππούς αρχίζει να γέρνει στα δεξιά.
-Προσοχή ο παππούς, ο παππούς, φωνάζουν όλοι και δυο εγγόνια αρπάζουν τον παππού και τον επαναφέρουν στην θέση του. Το γλέντι συνεχίζεται όταν ο παππούς άρχισε να γέρνει προς τα αριστερά.
-Προσοχή ο παππούς, ο παππούς, φωνάζουν πάλι όλοι και τα δυο εγγόνια τον ξαναεπαναφέρουν στην θέση του. Το γλέντι συνεχίζεται αλλά ο παππούς φανερά εκνευρισμένος σηκώνεται για να φύγει.
-Παππού που πηγαίνεις; τον ρωτούν όλοι. Και ο παππούς απαντά:
-Γιορτή είναι αυτή; Ούτε να κανω αέρια δεν με αφήνετε;;
_____________________________________________________________
Κάλεσε ο Θεός, με κλήρωση, τρεις αρχηγούς κρατών, για να μιλήσει μαζί τους। TονΑμερικανό τον Ρωσο και τον Ελληνα।
Πάει ο Αμερικανός μπροστά στο θρόνο του Υψίστου και του λέει:
- Oh my God, πες μου, πότε η Αμερική θα γίνει η ισχυρότερη χώρα και δε θα συναντά πουθενά αντίσταση;
- Σε 100 χρόνια! απαντά ο Θεός.
-Αρχίζει τα κλάματα ο Αμερικανός πρόεδρος.
- Γιατί κλαις παιδί μου; ρωτάει ο Θεός.
- Μέχρι τότε... θα έχω πεθάνει!
Πάει ο Ρώσος στο Θεό και τον ρωτάει:
- Κύριε, πότε η Ρωσία θα γίνει η ισχυρότερη χώρα του κόσμου;
- Σε... 200 χρόνια, απαντά ο Θεός.
Αρχίζει να κλάματα ο Ρώσος πρόεδρος.
- Γιατί κλαις παιδί μου; ρωτάει ο Θεός.
- Μέχρι τότε... θα έχω πεθάνει!
Πάει και ο Ελληνας πρόεδρος, γονατίζει και ρωτάει το Θεό:
- Θεέ μου, να σε ρωτήσω κάτι και εγώ. Πότε θα γίνει η Ελλάδα η ισχυρότερη χώρα του κόσμου;
Αρχίζει τα κλάματα ο Θεός.
- Μα, Ύψιστε, γιατί κλαίτε;
- Μέχρι τότε... θα έχω πεθάνει και εγώ!
_____________________________________________________________

ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ!!

Μια φορά, ο Ήλιος κι ο Βοριάς έπιασαν μια μεγάλη συζήτηση για το ποιος από τους δυο ήταν ο δυνατότερος.

- Εγώ, έλεγε ο Ήλιος.

- Όχι, εγώ, έλεγε ο Βοριάς.

Κι είχαν τόσο πείσμα, ώστε κανένας τους δεν υποχωρούσε μπροστά στον άλλον.

Έτσι όμως, δεν έβγαινε συμπέρασμα, ούτε θα 'βγαινε ποτέ, τόσο πεισματάρηδες που ήταν κι οι δυο τους.

- Σου προτείνω ένα στοίχημα! είπε τέλος ο Βοριάς.

- Τι στοίχημα; ρώτησε ο Ήλιος.

- Να διαλέξουμε στην τύχη έναν άνθρωπο κι όποιος από τους δυο μας καταφέρει και τον γδύσει, εκείνος θα 'ναι ο δυνατότερος .

- Το δέχομαι το στοίχημα! είπε ο Ήλιος.

Σε λίγο, φάνηκε στον κάμπο ένας άνθρωπος, που πήγαινε ολομόναχος.

Άρχισε τότε, ο Βοριάς, να φυσάει δυνατά.

Ο διαβάτης έσκυψε το κεφάλι του και σταύρωσε τα χέρια του, πάνω στο στήθος, για να προφυλαχτεί από τον αέρα.

Ο Βοριάς φύσηξε πιο δυνατά κι ο διαβάτης, κούμπωσε το ρούχο του κι επειδή ο Βοριάς δυνάμωνε το φύσημά του, ο καημένος ο άνθρωπος έβγαλε μια μάλλινη κουβέρτα, που την κουβαλούσε σ' ένα σακί, και τυλίχτηκε μ' αυτήν, για να μην ξεπαγιάσει.

Όσο πιο δυνατά φυσούσε ο Βοριάς, τόσο πιο σφιχτά τυλιγότανε στην κουβέρτα του ο διαβάτης.
Στο τέλος, ο Βοριάς βαρέθηκε κι έπαψε να φυσάει. Γύρισε στον Ήλιο και του είπε:
- Η σειρά σου τώρα να δοκιμάσεις να τον γδύσεις.
Ο Ήλιος πρόβαλε στον ουρανό, μόλις σταμάτησε να φυσάει ο Βοριάς, κι αμέσως ο διαβάτης έβγαλε από πάνω του την κουβέρτα και την έβαλε στο σακί.
Δυνάμωσε τη λάμψη του ο 'Ηλιος κι ο διαβάτης ξεκούμπωσε το ρούχο του.
Αλλά ο Ήλιος δυνάμωνε όλο και πιο πολύ τη λάμψη του κι ο διαβάτης, που είχε αρχίσει να ιδρώνει, άρχισε να βγάζει ένα-ένα τα ρούχα του, ώσπου, στο τέλος απόμεινε ολόγυμνος και κοιτούσε δεξιά κι αριστερά, μήπως δει κανένα δέντρο για να πάει να ξαπλώσει στον ίσκιο του.
Επειδή όμως δεν έβρισκε δέντρο, έπεσε στο ποτάμι, που περνούσε εκεί κοντά κι έμεινε στο νερό, ώσπου ο Ήλιος, σιγά-σιγά, λιγόστεψε τη λάμψη του.

- Εσύ είσαι ο δυνατότερος! παραδέχτηκε ο Βοριάς, αποχαιρετώντας τον Ήλιο।


____________________________________________

Το λιοντάρι και το ποντίκι

Μια φορά ένα λιοντάρι κοιμότανε στη σπηλιά του. Είχε φάει αποβραδίς, ένα βόδι ολόκληρο, είχε πιει μπόλικο νερό και τώρα είχε βυθιστεί στον ύπνο κι έβλεπε όνειρα λιονταρίσια.

Ξαφνικά, ένιωσε στον ύπνο του πως κάτι το γαργαλούσε, σαν να περπατούσε κάποιος – πολύ ελαφρά είν’ αλήθεια – πάνω στο κορμί του. Άνοιξε τα μάτια του και τι να δει: ήταν ένα ποντίκι!

Θύμωσε τότε το ποντίκι που ένα τόσο ταπεινό και μικρούλικο ζωάκι τόλμησε να του χαλάσει την ησυχία του κι αρπάζοντάς το με το πόδι του, ετοιμάστηκε να το χάψει.

Αλλά το ποντίκι άρχισε να το παρακαλάει κλαίγοντας:

1. Άφησέ με βασιλιά μου να ζήσω κι εγώ μπορεί μια μέρα να σου ξεπληρώσω την καλοσύνη που θα μου κάνεις.

Το λιοντάρι, που ήτανε πια χορτάτο και δεν μπορούσε να φάει ούτε έναν ποντικό, γέλασε με τα λόγια που άκουσε και είπε:

1. Σου χαρίζω τη ζωή, μόλο που ποτέ δε θα μπορούσες εσύ να με βοηθήσεις!

Κάποτε όμως το λιοντάρι έπεσε σ’ ένα λάκκο – παγίδα που είχαν ανοίξει κάποιοι κυνηγοί, κι εκείνοι του έδεσαν τα πόδια με χοντρά σκοινιά και το άφησαν για να πάνε στο χωριό τους να φέρουν κι άλλους ανθρώπους, να τους βοηθήσουν, για να το κουβαλήσουν, επειδή ήταν πολύ βαρύ.

Ύστερα από λίγη ώρα, έτυχε να περνάει από εκεί ο ποντικός και άκουσε βογκητά.

Κατέβηκε τότε στο λάκκο, είδε το δεμένο λιοντάρι και το γνώρισε.

1. Κάποτε μου χάρισες τη ζωή, του είπε. Τώρα θα σου ξεπληρώσω την καλοσύνη σου και θα σε ελευθερώσω.
2. Εσύ θα με ελευθερώσεις; Ρώτησε απορώντας το λιοντάρι. Πώς είναι δυνατό;
3. Τώρα θα δείς είπε το ποντίκι.

Κι άρχισε, με τα σουβλερά του δόντια, να ροκανίζει τα χοντρά σκοινιά, που έδεναν τα πόδια του λιονταριού.

Ύστερα από τρεις-τέσσερις ώρες, τα σκοινιά ήταν κομμένα και το λιοντάρι μπόρεσε, μ’ ένα πήδημα, να βγει από το λάκκο – παγίδα.

Δεν έφυγε όμως αμέσως, γιατί περίμενε να σκαρφαλώσει και το ποντίκι απάνω, μια που κι αυτό δεν μπορούσε να βγει μ’ ένα πήδημα.

1. Σ’ ευχαριστώ πολύ! Του είπε συγκινημένο το λιοντάρι.

Σου είχα υποσχεθεί πως θα ξεπλήρωνα την καλοσύνη που μου έκανες, και κράτησα την υπόσχεσή μου, αποκρίθηκε το ποντίκι. Τότε γέλασες μαζί μου, γιατί δεν πίστευες πως εγώ, ένα μικρό και αδύνατο ποντίκι, θα μπορούσα να βοηθήσω εσένα, το βασιλιά των αγριμιών. Πρέπει να ξέρεις, όμως, πως κι οι πιο αδύνατοι μπορούν να ξεπληρώσουν το καλό που κάνουν οι δυνατότεροί τους.
___________________________________________________________________