ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Τα μέλη του Keep on Blogging σε μια προσπάθεια να στηρίξουν την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στο φυσικό τους χώρο αποφάσισαν να δράσουν όλοι μαζί ενωμένοι ανεβάζοντας την ίδια ημέρα Κυριακή 1 Νοεμβρίου το παρακάτω κείμενο:

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε επισκεφτεί ή θα επισκεφτούμε το νέο μουσείο Ακρόπολης.
Κάποιοι έχουμε επισκεφτεί και τα κομμάτια που είναι στο Βρετανικό Μουσείο.

Επειδή τα έργα τέχνης αξίζουν περισσότερο όταν είναι ολοκληρωμένα.
Επειδή τα κενά στις μετώπες του Παρθενώνα αποτελούν παραφωνία στο υπέροχο αυτό δημιούργημα.
Επειδή πλέον υπάρχει ζεστός και φιλόξενος χώρος που μπορεί να τα φιλοξενήσει.
Επειδή αυτός ο χώρος βρίσκεται σε αρμονία και άμεση οπτική επαφή με την ίδια την Ακρόπολη.
Επειδή ο αγώνας της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη και η προσδοκία όλων των Ελλήνων είναι καιρός να ευοδωθούν.

Για όλα αυτά λέμε ΝΑΙ στην επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα.

The members of Keep on Blogging , in an attempt to support the return of the Parthenon Marbles to their natural space, have decided to act together by posting on the same day, Sunday November 1st, the text below:

Most of us have already or will visit the New Acropolis Museum.
Some of us have also visited the pieces held at the British Museum.

Since works of art are more valuable when they are complete.
Since there now exists a warm and hospitable place to host the marbles.
Since it’s high time that Melina Mercouri’s battle and the expectations of all Greeks were realized.

We say YES to the return of the Parthenon Marbles to Greece.

ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ......ΑΛΛΟΣ ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΗ ΝΥΦΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΨΗΣΕ ΤΟ ΨΑΡΙ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ;;;

Στην παλιά Αθήνα του 1843, επρόκειτο να συγγενέψουν με γάμο δύο αρχοντικές οικογένειες: Του Γιώργη Φλαμή και του Σωτήρη Ταλιάνη.
Ο Φλαμής είχε το κορίτσι και ο Ταλιάνης το αγόρι. Η εκκλησία, που θα γινόταν το μυστήριο, ήταν η Αγία Ειρήνη της Πλάκας. Η ώρα του γάμου είχε φτάσει και στην εκκλησία συγκεντρώθηκαν ο γαμπρός, οι συγγενείς και οι φίλοι τους. Μόνο η νύφη έλειπε.

Τι είχε συμβεί;
Απλούστατα. Η κοπέλα, που δεν αγαπούσε τον νεαρό Ταλιάνη, προτίμησε ν΄ ακολουθήσει τον εκλεκτό της καρδιάς της, που της πρότεινε να την απαγάγει. Ο γαμπρός άναψε από την προσβολή, κυνήγησε την άπιστη να την σκοτώσει, αλλά δεν κατόρθωσε να την ανακαλύψει.
Γύρισε στο σπίτι του παρ΄ ολίγο πεθερού του και του ζήτησε τα δώρα που είχε κάνει στην κόρη του. Κάποιος όρος όμως στο προικοσύμφωνο έλεγε πως οτιδήποτε κι αν συνέβαινε προ και μετά το γάμο μεταξύ γαμπρού και νύφης «δέ θά ξαναρχούτο τση καντοχή ουδενός οι μπλούσιες πραμάτιες καί τα τζόβαιρα όπου αντάλλαξαν οι αρρεβωνιασμένοι».
Φαίνεται δηλαδή, ότι ο πονηρός γερο-Φλαμής είχε κάποιες υποψίες από πριν, για το τι θα μπορούσε να συμβεί, γι’ αυτό έβαλε εκείνο τον όρο. Κι έτσι πλήρωσε ο φουκαράς ο Ταλιάνης τα δώρα του άλλου.

Από τότε οι παλαιοί Αθηναίοι, όταν γινόταν καμιά αδικία σε βάρος κάποιου, έλεγαν ότι «άλλος πλήρωσε τη νύφη» κι έμεινε η φράση εώς και σήμερα.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο λαός του Βυζαντίου γιόρταζε με μεγάλη κατάνυξη και πίστη όλες τις μέρες της Σαρακοστής. Το φαγητό του ήταν μαρουλόφυλλα βουτηγμένα στο ξίδι, μαυρομάτικα φασόλια, φρέσκα κουκιά και θαλασσινά. Στα μοναστήρια, όμως, ήταν ακόμη πιο αυστηρά, αν και πολλοί καλόγεροι, που δεν μπορούσαν να κρατήσουν περισσότερο τη νηστεία, έκαναν πολλές κρυφές…αμαρτίες κι έτρωγαν αβγά ή έπιναν γάλα. Αν τύχαινε, όμως, κανένας απ’ αυτούς να πέσει στην αντίληψη των άλλων -ότι είχε σπάσει δηλαδή τη νηστεία του- καταγγελλόταν αμέσως στο ηγουμενοσυμβούλιο και καταδικαζόταν στις πιο αυστηρές ποινές.

Κάποτε λοιπόν, ένας καλόγερος, ο Μεθόδιος, πιάστηκε να τηγανίζει ψάρια μέσα σε μια σπηλιά, που ήταν κοντά στο μοναστήρι. Το αμάρτημά του θεωρήθηκε φοβερό. Το ηγουμενοσυμβούλιο τον καταδίκασε τότε στην εξής τιμωρία: Διάταξε και του γέμισαν το στόμα με αναμμένα κάρβουνα και κει πάνω έβαλαν ένα ωμό ψάρι, για να…ψηθεί! Το γεγονός αυτό το αναφέρει ο Θεοφάνης. Φυσικά ο καλόγερος πέθανε έπειτα από λίγο μέσα σε τρομερούς πόνους. Αλλά ωστόσο έμεινε η φράση «Μου έψησε το ψάρι στα χείλη» ή «Του έψησε το ψάρι στα χείλη».

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ.ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ-ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ.

Εξήντα εννέα ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από τότε που ακούστηκε το ηχηρό ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά, προκαλώντας δέος και ταραχή στον Ιταλό πρόξενο, που τόλμησε να απαιτήσει από την Ελλάδα να δοθεί στα χέρια του τότε ηγέτη του ιταλικού Φασισμού Μπενίτο Μουσολίνι. Πρόκειται για μια στιγμή ιδιαίτερη για τον ελληνισμό, όπου η ιστορία μας θυμίζει τι εστί ελληνόψυχος αγώνας. Στις 28 Οκτωβρίου 1940, όλοι οι Έλληνες ενώθηκαν κάτω από την αρχαία, αλλά ακόμα ζωντανή, Πανελλήνια Ιδέα, σε έναν αγώνα για την διατήρηση της ελευθερίας και της ειρήνης.

Η 28 Οκτωβρίου 1940 <η Μητέρα-Μέρα >όπως την έχει αποκαλέσει ο Άγγελος Σικελιανός,κατέχει μια ξεχωριστη θέση,γιατί συμβολίζει τη νίκη των δημοκρατικών ιδεωδών,το θρίαμβο της αρετής και της ευψυχίας κατά των δυνάμεων της βαρβαρότητας.Σε μία εποχή ,κατά την οποία όλες σχεδόν οι χώρες της Ηπειρωτικής Ευρώπης είχαν λυγίσει ή παραλύσει από το φόβο των στρατών.μόνος ο ελληνικός λαός είχε το σθένος να ορθώσει το ανάστημά του και να αντιταχθεί κατά των εγκληματικών σχεδίων των εχθρών.

Η γνωστή,η ιστορική η γνήσια Ελληνική λέξη Ο Χ Ι πέρασε από στόμα σε στόμα,από καρδιά σε καρδιά και έγινε φωνή όλων των Ελλήνων.
Επολέμησαν οι Έλληνες με πίστη ,με ανδρεία και με τη βοήθεια της Μεγαλόχαρης νίκησαν.Ήταν μία νίκη μεγάλη.Νίκη θαύμα.Από τότε οι Ελληνες ανανεώνουμε την απόφαση να λέμε πάντα το Ο Χ Ι σε όποιον έρχεται εθνικά ή ηθικά να μας σκλαβώσει.Να λέμε πάντα το Ν Α Ι στην πατρίδα μας,Ν Α Ι στην ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ,Ν Α Ι στη θυσία.
Οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες,αλλά στο μέλλον θα λέμε:<Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες>.
_____________________________________________________________________________________

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ
ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙΝ Η ΠΑΤΡΙΣ
ΚΑΙ ΣΕΜΝΟΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΤΕΡΟΝ.

ΤΙΜΗ ΣΕ ΚΕΙΝΟΥΣ ΟΠΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΟΡΙΣΑΝ ΝΑ ΦΥΛΑΤΤΟΥΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΛΕΕΙ Ο Κ.ΚΑΒΑΦΗΣ.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ.

Η ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ.ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Σ Ε ΟΣΟΥΣ ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ

Είναι δύο αγάλματα σε μία πλατεία. Άνδρας και γυναίκα.

Μια ηλιόλουστη μέρα ένας άγγελος κατεβαίνει απ΄τον ουρανό και πλησιάζει τα αγάλματα.
"Σας βλέπω από ψηλά χρόνια τώρα που το ένα κοιτάει το άλλο και σας λυπήθηκα.
Άντε λοιπόν για μισή ώρα πηγαίνετε στο δασάκι."

Και Ω του θαύματος...

Τα αγάλματα πήραν ζωή και φεύγουν πιασμένα χέρι-χέρι.

Στο δασάκι πιο κάτω ακούγονται γέλια χα χα χα
Ακούγονται αγκομαχητά αχ αχ αχ
Ακούγονται φτερουγίσματα φρ φρ φρ

Μετά από ένα τέταρτο το ζευγάρι γυρνά πίσω.

Ο άγγελος τους λέει
-Ε! όχι τόσο γρήγορα, έχετε ακόμη χρόνο, άλλο ένα τέταρτο. Άντε ξαναπηγαίνετε...

Η γυναίκα γυρνάει και λέει στον άνδρα:
-Έλα πάμε, μόνο που τώρα εσύ θα κρατάς το περιστέρι και εγώ θα το χέζω!

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Ένας ταξιθέτης, κάνοντας έλεγχο στο θέατρο, βλέπει κάποιον με σχισμένα ρούχα, μέσα στα αίματα, σε κακό χάλι, ξαπλωμένο ανάμεσα σε δύο καθίσματα:
- Μπορώ να δω το εισιτήριό σας;
Του δίνει ο τύπος το εισιτήριο, το κοιτάει ο ταξιθέτης και λέει:
- Σ' έπιασα! Αυτό είναι για τον εξώστη!
- Το ξέρω. Έπεσα!

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Λίμνη με ενοικιαζόμενες βάρκες. Το αφεντικό φωνάζει από το μεγάφωνο:
- "Το νούμερο 99 να γυρίσει, τελείωσε ο χρόνος του!"
Περνάνε μερικά λεπτά και η βάρκα δεν γυρίζει.
Το αφεντικό πιο δυνατά στο μεγάφωνο:
- "Νούμερο 99, γύρνα στο μόλο αμέσως, διαφορετικά θα σου χρεώσω καθυστέρηση!!!"
Καμία αντίδραση και πάλι από το 99.
Παρεμβαίνει ο βοηθός:
- "Αφεντικό, εμείς έχουμε μόνο 75 βάρκες. Δεν υπάρχει νούμερο 99!!"
Το αφεντικό μετά από σκέψη δευτερολέπτων γυρνάει πάλι στο μεγάφωνο:
- "Νούμερο 66, είσαι εντάξει;;!"

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο Μαντιναδολόγος Καμινοκωστής πάει στο Λασίθι να δει τον συνάδελφό του μαντιναδολόγο Παπαδάκη ή Λαγό από την Κουδουμαλιά.
Το βράδυ, επειδή ο Παπαδάκης είχε μόνο ένα κρεβάτι, ο Καμινωκοστής κοιμήθηκε δίπλα-δίπλα, στο ίδιο κρεβάτ,ι με το Λαγό και τη γυναίκα του.
Το πρωί που ξύπνησαν, ο Καμινωκωστής καλεί τον Παπαδάκη ή Λαγό σε μια γωνιά και του λέει εμπιστευτικά και με συμπονετική φωνή:

-Σύντεκνε μάθε το πώς η συντέκνισσα δεν είναι μπιστεμένη, όλη τη νύκτα με τη χέρα της μου την είχε κρατημένη!
Και ο Παπαδάκης ή Λαγός του απαντά κοφτά και ξεκάθαρα:

-Σύντεκνε, εγώ σου τηνε κράτουνα με τη δεξιά μου χέρα, μη τύχει η αφιλότιμη και πάει παραπέρα!

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο Κρητίκαρος σταματάει ένα ταξί στα Σφακιά. Με το που ξεκινάνε, βγάζει ένα πιστόλι και το κολλάει στο σβέρκο του ταξιτζή.
"Μπρος", του λέει. "Κάμε στην άκρη, επαέ και... τράβα μια μαλ....α.
Τρελαίνεται ο ταξιτζής, αλλά τι να κάνει; Υπακούει.
"Μπρος", του λέει πάλι... αμέσως μετά ο Κρητίκαρος.
"Τράβα τσι άλλη μία"...
Μετά δώσ' του ξανά: "Τσι άλλη μία".
Και δώσ' του πάλι: "Τσι άλλη μία"...
Ο ταξιτζής, όμως, έχει... ρέψει πια και δεν αντέχει: "Δε μπορώ άλλο... Αμα θες σκότωσέ με",
του λέει, "αλλά ήμαρτον. Δεν αντέχω πια".
"Είσαι σίγουρος, μωρέ, πως δεν μπορείς;".
"Στ'ορκίζομαι", λέει ο ταξιτζής.
"Ε, τότενες, πάμε πίσω", του λέει o Κρητίκαρος.
Πάνε, λοιπόν, ξανά πίσω, οπότε ο Κρητίκαρος μπαίνει στο σπίτι, βγαίνει με
την κόρη του έξω και πριν τη βάλει στο ταξί, της λέει:
"Εντάξει, Μαρία. Ετούτος εδώ... θα σε πάει στο Λασίθι."

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Γιατρέ, καθε πρωι που ξυπναω αισθανομαι τρομερο πονοκεφαλο, ναυτία και δε με κρατανε τα ποδια μου.
Μετα απο ενα τεταρτο ομως, ολα μου περνανε... Τι να κανω;
- Να σηκωνεστε ενα τεταρτο αργοτερα.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Κλείνουν φυλακή ένα Γερμανό, ένα Γάλλο και ένα Πόντιο ισόβια.
Αποφασίζουν να τους χώσουν σε ένα μπουντρούμι και να μην έχουν επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο για όλη τους τη ζωή.
Τους επιτρέπουν όμως να πάρουν από ένα αντικείμενο, δικιάς
τους επιλογής.
Διαλέγει λοιπόν ο Γερμανός ένα σκάκι. ΄΄Μ΄αυτό θα περνάω τον καιρό μου είναι παιχνίδι που δεν το βαριέσαι ποτέ..΄΄
Ο Γάλλος διαλέγει μια τράπουλα.
΄΄Μ΄αυτή μπορείς να παίξεις όχι ένα αλλά πολλά διαφορετικά
παιχνίδια και εγώ τα ξέρω όλα. Σίγουρα θα είμαι απασχολημένος για πολλά χρόνια΄΄.
Διαλέγει και ο Πόντιος ένα κουτί tampon.
΄΄Καλά ρε του λένε οι άλλοι 2 τι θα κάνεις με αυτό; Χαζός είσαι;
Και τους απαντάει ο Πόντιος
΄΄Τι θα κάνω μ΄αυτό; Διαβάστε εδώ τι γράφει..
Μπορείτε να κάνετε ιππασία, κολύμβηση, ορειβασία, θαλάσσια σπορ...

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Ένας Άγγλος, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας συλλαμβάνονται από ανθρωποφάγους στην Αφρική. Ο αρχηγός προσφέρεται να ελευθερώσει όποιον τα καταφέρει σε τρεις δοκιμασίες: να πιεί ένα τόνο κρασί, να βγάλει ένα αγκάθι από το πόδι του ιερού λιονταριού και να κάνει σεξ στην εκατοντάχρονη γιαγιά του.

Οδηγούν τον Άγγλο στην καλύβα με το κρασί, αρχίζει να πίνει δεν φτάνει ούτε στη μέση. Οι ιθαγενείς τον τρώνε.

Aκολουθεί ο Γάλλος. Πίνει, πίνει... σταματάει λίγο πριν το τέλος. Τον τρώνε κι αυτόν.

Eρχεται η σειρά του Έλληνα. Μπαίνει στην καλύβα και μετά από πέντε ώρες βγαίνει τρεκλίζοντας αφού έχει πιεί όλο το κρασί. Τον πηγαίνουν στη δεύτερη καλύβα με το λιοντάρι, μετά από λίγο ακούγονται βρυχηθμοί, κραυγές, ουρλιαχτά και μετά από τρεις ώρες βγαίνει ο Ελληνάρας με σχισμένα ρούχα, γρατζουνισμένος, φέσι ακόμα από το μεθύσι, και λέει στον αρχηγό:

- Πηγαινέ με τώρα στη γιαγιά σου να της βγάλω το αγκάθι από το πόδι.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΒΡΑΔΥ.ΚΑΛΟ Σ/ΚΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ.....ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ Η ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΞΗ ΠΑΝΤΑ;;;;

ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ ...ΤΟΥ ΗΡΘΕ ΚΟΥΤΙ;;ΠΩΣ ΠΡΟΗΛΘΕ;

Η ΚΟΣΜΙΚΗ ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΜΟΡΦΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ ΜΕ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ,ΔΕΞΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ.ΕΤΣΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΚΟΜΨΗΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑΣ.

ΟΙ ΜΟΔΙΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΑΦΤΕΣ ΗΞΕΡΑΝ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΤΟΛΕΣ ΜΕ ΩΡΑΙΑ ΚΕΝΤΗΜΑΤΑ,ΑΛΛΑ ΟΙ ΡΑΦΤΕΣ ΠΟΥ ΕΡΑΒΑΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΑΚΡΙΒΑ ΥΦΑΣΜΑΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
ΕΠΕΙΔΗ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ ΤΕΧΝΙΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΟΥΝ ΤΑ ΑΚΡΙΒΑ ΤΟΥΣ ΥΦΑΣΜΑΤΑ,ΕΚΑΝΑΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.

ΕΤΣΙ ΟΤΑΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕ Ο ΧΟΡΟΣ ΣΤΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ,ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΙ ΡΟΥΧΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ (ΛΟΝΔΙΝΟ Η ΠΑΡΙΣΙ).ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΕΦΤΑΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΣ ΚΟΥΤΙ.

ΤΟΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ,ΤΟΥ ΕΛΕΓΑΝ ΟΤΙ ΤΟΥ "ΕΡΧΟΤΑΝ ΚΟΥΤΙ" ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΑΝΑΝ "ΤΟΥ ΚΟΥΤΙΟΥ".