ΚΙΝΟΥΜΕΝΕΣ ΦΩΤΟ

✽•♥•.¸✽✽•♥•.¸✽ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΩΤΑ,ΟΙ ΓΙΡΛΑΝΤΕΣ,ΤΑ ΔΩΡΑ,ΤΑ ΓΕΛΙΑ,Η ΜΟΥΣΙΚΗ,ΤΟ ΓΙΟΡΤΙΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ.ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ.ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ,ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!!!✽•♥•.¸✽✽•♥•.¸✽

 

Να περάσετε όμορφα Χριστούγεννα!!! 

Η ΑΓΑΠΗ,Η ΕΙΡΗΝΗ,Η ΧΑΡΑ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ,Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ...ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΑΡΑΓΕ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ;;;

ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΟΠΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΠΟΛΛΑ.
ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ Ν ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ!!!!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΩΤΑ -ΟΙ ΓΙΡΛΑΝΤΕΣ-ΤΑ ΦΩΡΑ ΤΟ ΓΙΟΡΤΙΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ.ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ!!!!

Να χαμογελάτε.

Κάποτε για Χριστουγεννιάτικο δώρο αγόρασα ένα πανάκριβο τάφο στη πεθερά μου,είπε κάποιος σε έναν φίλο του.

Τον επόμενο όμως χρόνο δεν της αγόρασα άλλο δώρο.Οταν μέ ρώτησε γιατί,της είπᨨΑφού δεν χρησιμοποίησες ακόμα το δώρο που σου έκανα πέρυσι.

ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΛΟΓΙΣΘΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ!!!!

Η ΕΥΤΥΧΙΑ!!!!

Η ευτυχία μετριέται με στιγμές…Γι’ αυτό μη χαραμίζεις τον χρόνο σου!!!

Για να καταλάβεις την αξία ενός χρόνου, ρώτα κάποιον μαθητή που επανέλαβε κάποια τάξη…

Για να καταλάβεις την αξία ενός μήνα, ρώτα μια μητέρα που μόλις έχει γεννήσει…

Για να καταλάβεις την αξία μιας βδομάδας, ρώτα τον εκδότη ενός εβδομαδιαίου περιοδικού…

Για να καταλάβεις την αξία μιας ώρας, ρώτα τους εραστές που περιμένουν για να συναντηθούν…

Για να καταλάβεις την αξία ενός λεπτού, ρώτα ένα ταξιδιώτη που έχασε το τρένο του…

Για να καταλάβεις, τέλος, την αξία ενός δευτερόλεπτου, ρώτα κάποιον, που κόντεψε να πάθει ατύχημα…

________________________________

Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ......

Η Παναγία, με το Βρέφος στην αγκαλιά Της, αποφάσισε να κατέβει στη γη και να επισκεφτεί ένα μοναστήρι.
Υπερήφανοι, όλοι οι ιερείς στάθηκαν στη σειρά και ο καθένας παρουσιαζόταν μπροστά στην Παναγία για να της αποδώσει τιμές. Ο ένας απήγγειλε ωραία ποιήματα, ο άλλος έδειξε τις μικρογραφίες του για τη Βίβλο, ένας τρίτος απαρίθμησε τα ονόματα όλων των αγίων. Και ούτω καθεξής, ο κάθε μοναχός με τη σειρά του τίμησε την Παναγία και το Βρέφος.Στην τελευταία θέση της σειράς στεκόταν ένας ιερέας, ο πιο ταπεινός του μοναστηριού, ο οποίος δεν είχε μάθει ποτέ τα σοφά κείμενα της εποχής.
Οι γονείς του ήταν απλοί άνθρωποι που δούλευαν σ' ένα παλιό τσίρκο της γειτονιάς και το μόνο που του είχαν μάθει ήταν να πετάει μπάλες στον αέρα και να κάνει μερικές ταχυδακτυλουργίες.
Όταν ήρθε η σειρά του, οι άλλοι ιερείς έσπευσαν να τελειώσουν με την απόδοση τιμών, γιατί ο τέως ταχυδακτυλουργός δεν είχε τίποτε το σημαντικό να πει και ενδεχομένως να υποβάθμιζε την εικόνα του μοναστηριού.
Στο μεταξύ, στα βάθη της καρδιάς του αισθανόταν κι εκείνος απέραντη ανάγκη να προσφέρει κάτι στον Χριστό και στην Παναγία.
Ντροπαλός, αισθανόμενος το βλέμμα αποδοκιμασίας των αδελφών, έβγαλε μερικά πορτοκάλια από την τσέπη του και βάλθηκε να της τα πετά στον αέρα,κάνοντας μερικές φιγούρες, το μόνο που ήξερε. Μόνο τότε χαμογέλασε το Βρέφος κι άρχισε να χτυπά παλαμάκια στην αγκαλιά της Παναγίας. Και προς αυτόν τον ιερέα άπλωσε η Παναγία τα χέρια Της και τον άφησε να κρατήσει το Βρέφος λίγη ώρα
Π. Κοέλιο

ΜΗΝΕΣ

ΔΙΑΦΟΡΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ

ΦΟΡΕΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΧΤΕΙΤΕ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΤΟ ΜΗΝΑ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ.ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ

 

Ο Φλεβάρης και αν φλεβισει
καλοκαιρι θα μυρίσει
Μα κι αν τυχει και θυμώσει
Μες τα χιόνια θα μας χώσει!!!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!


ΤΟ  ΣΟΦΟ ΚΟΡΙΤΣΙ!!!!(παραμύθι)

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΤΕΠΑΣ ΖΟΥΣΑΝ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ.Ο ΕΝΑΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΗΤΑΝ ΦΤΩΧΟΣ ΚΑΙ ΧΗΡΟΣ ΜΕ ΜΟΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΦΤΑΧΡΟΝΗ ΚΟΡΗ ΤΟΥ.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΟΠΟΥ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΑΖΑΡΙ.Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΗΝ ΦΟΡΑΔΑ ΤΟΥ.ΔΡΟΜΟ ΠΗΡΑΝ ΔΡΟΜΟ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΟΥΡΟΥΠΩΝΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.ΕΙΔΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΛΥΒΑ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ.

<ΕΔΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ>ΕΙΠΕ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ.
ΕΤΣΙ ΞΕΠΕΖΕΨΑΝ,ΕΔΕΣΑΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΑΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ.

ΠΟΛΥ ΠΡΩΙ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΧΛΙΜΙΝΤΡΙΣΜΑΤΑ।ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΗΤΑΝ ΤΡΙΑ!!!!ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΧΕ ΓΕΝΝΗΣΕΙ Η ΦΟΡΑΔΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ।ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΜΙΣΟΤΡΕΚΛΙΖΟΝΤΑΣ ΠΛΑΙ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ.

<ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΩΝΑΞΕ Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ>
<ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ;;;ΡΩΤΗΣΕ Ο ΙΒΑΝ Ο ΦΤΩΧΟΣ>ΑΦΟΥ ΤΟ ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΦΟΡΑΔΑ ΜΟΥ.
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ.

ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΣΕ.ΕΤΣΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ.Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΕ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ.ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΑΠΟ ΤΗΝΑΡΧΗ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΙΒΑΝ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΚΕ ΤΟΥΣ ΕΙΠΕ:

ΠΟΛΥ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΑΥΤΟ ΘΑ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΜΟΥ ΠΕΙ:

ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ,ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ,ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ।ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΦΥΓΑΝ ΑΜΙΛΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ.
ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΟΣΑ ΤΟΥΣ ΖΗΤΗΣΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ।
Ε!!ΔΕ ΣΕ ΡΩΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΟΥ ΕΙΠΕ.
ΘΑ ΠΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ:ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ,ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΜΑΣ,ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΤΟ ΠΑΠΛΩΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΑΣ ΓΙΟΣ।

Ο ΦΤΩΧΟΣ ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΤΟΥ,ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΣΤΗ ΜΙΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΡΗ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΚΕΦΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ:
ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΟΤΙ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ,ΤΟ ΠΑΧΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΩΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΑΦΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ,ΤΟ ΑΠΑΛΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΑΔΙ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ.

ΠΕΡΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ.

ΕΚΕΙΝΟΣ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΛΟΥΣΙΟ,ΑΛΛΑ ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΙΒΑΝ.
ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΙ,ΑΛΛΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ:ΕΣΥ ΤΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;;;ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΙΒΑΝ.Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΚΟΡΗ.

ΑΧΑ!!!ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΓΙΑΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΗ ΟΣΟ ΔΕΙΧΝΕΙ.

ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΔΙΝΑΡΙΑ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΕΔΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ Η ΚΟΡΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ..........ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΓΥΜΝΗ,ΟΥΤΕ ΝΤΥΜΕΝΗ,ΟΥΤΕ ΠΕΖΗ,ΟΥΤΕ ΚΑΒΑΛΑ ΣΕ ΑΛΟΓΟ,ΟΥΤΕ ΜΕ ΔΩΡΑ,ΟΥΤΕ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ।ΑΝ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ.

ΕΦΥΓΕ Ο ΦΤΩΧΟΣ ΙΒΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΕΞΙΣΤΟΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΤΗΣ ΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΛΑΓΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΕΡΔΙΚΑ.

ΕΦΤΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΜΑΖΕΥΤΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΡΙΤΣΙ.

ΣΕ ΛΙΓΟ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Η ΜΙΚΡΗ ΤΥΛΙΓΜΕΝΗ ΜΕ ΕΝΑ ΨΑΡΑΔΙΚΟ ΔΙΧΤΥ,ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΟ ΛΑΓΟ,ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΑ ΠΕΡΔΙΚΑ.

ΩΡΑΙΑ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ.

ΤΟΤΕ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ Η ΠΕΡΔΙΚΑ

ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΗΝ ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΣΟΥ ΤΙΣ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ,ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΕΣ ΜΟΥ:

ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΦΤΩΧΟΙ ΩΣΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ;ΝΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ.ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΓΟΥΣ ΠΟΥ ΠΙΑΝΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ,ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ.

ΑΧΑΑΑ!!!!!ΦΩΝΑΞΕ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗΚΑ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.ΝΑ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΗ ΟΠΩΣ ΕΔΕΙΧΝΕΣ.

ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΤΕ ΛΑΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΨΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ;;

ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΤΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΑΛΟΓΟ ΓΕΝΝΑΕΙ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ;;ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΑΜΕΣΩΣ Η ΜΙΚΡΗ.

ΤΡΑΝΤΑΧΤΑ ΓΕΛΙΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΠΟΥ ΓΕΜΙΣΕ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΗ.

ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΣΟΦΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ.

ΓΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΑΡΑΚΙ ΠΙΣΩ,ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΤΑΞΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΠΛΑΙ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ!!!!

ΑΥΤΗ Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠ ΟΛΑ!!!!!!

Να χαμογελατε!!!!!

Κάποτε πάει μια γυναίκα στο Παράδεισο και λέει στον Αγιο-Πέτρο ότι ψάχνει τον άντρα της. - Πώς ήταν ο άντρας σου; ρωτάει ο Αγ. Πέτρος. - 

Τον έλεγαν Μιχάλη και ήταν ξανθός με μουστάκι. - Όλοι οι Μιχάληδες είναι ξανθοί και έχουν μουστάκι. Καμιά άλλη πληροφορία; λέει ο Αγ. Πέτρος. - Του είχα πει ότι όποτε τον απατώ θα κάνει και μια στροφή. - Ααα, το Μιχάλη το σβούρα θες!

ΧΡΟΝΟΣ ΑΞΙΑΣ

«Χρόνος αξίας 50 ευρώ»

Ένας πολυάσχολος και επαγγελματικά - οικονομικά επιτυχημένος πατέρας γυρίζει στο σπίτι του, από την εργασία, αργά το βράδυ, κουρασμένος και εκνευρισμένος, και βρίσκει πεντάχρονο γιό του να τον περιμένει στην πόρτα.

Γιός: «Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;»

Πατέρας: «Και βέβαια! Τι θέλεις;»

Γιός: «Μπαμπά, πόσα χρήματα κερδίζεις απ’ τη δουλειά σου μέσα σε μία ώρα;»

Πατέρας (θυμωμένα): «Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;»

Γιός: «Θέλω ακριβώς να ξέρω. Σε παρακαλώ πες μου: πόσα χρήματα κερδίζεις μέσα σε μια ώρα;»

Πατέρας: «Εάν πρέπει να ξέρεις, κερδίζω 50€ την ώρα.»

Γιός: «Ωχ!» (και μετά από λίγη σκέψη…) «Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις 25€;»

Πατέρας (εξαγριωμένος): «Εάν ο μόνος λόγος που εσύ ρώτησες είναι ώστε να δανειστείς κάποια χρήματα για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατ' ευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες».

Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Ο πατέρας κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και, όσο το σκεπτόταν, τόσο νευρίαζε περισσότερο: «Πώς τόλμησε να υποβάλει τέτοια ερώτηση μόνο και μόνο για να μου ζητήσει κάποια χρήματα;!...». Μετά από αρκετή ώρα, όμως, κι αφού στο μεταξύ είχε ηρεμήσει, άρχισε να σκέφτεται πιο ψύχραιμα: «Ίσως να υπάρχει κάτι που θα πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο γιός μου με τα 25€ που μου ζήτησε. Άλλωστε δεν μου ζητάει χρήματα πολύ συχνά!...». Πηγαίνει, λοιπόν, στο δωμάτιο του παιδιού, ανοίγει την πόρτα και τον ρωτάει:

Πατέρας: «Κοιμάσαι γιε μου;»

Γιός: «Όχι, μπαμπά, δεν κοιμάμαι!»

Πατέρας: «Σκέφτηκα πως ίσως ήμουν πολύ σκληρός και απότομος μαζί σου νωρίτερα. Ήταν μια δύσκολη ημέρα και έβγαλα όλη την κούραση και το άγχος μου σε σένα. Ορίστε τα 25€ που μου ζήτησες!»

Το παιδί έτρεξε κατ' ευθείαν επάνω του χαμογελώντας, τον αγκάλιασε και του είπε: «Σε ευχαριστώ μπαμπά!». Κατόπιν επιστρέφει στο κρεβάτι του, σηκώνει το μαξιλάρι του, βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα κι αρχίζει να τα μετράει. Ο πατέρας, βλέποντας πως το παιδί του είχε ήδη αρκετά χρήματα, νευριάζει και πάλι:

Πατέρας: «Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη αρκετά;», του λέει επιτιμητικά.

Γιός: «Επειδή δεν είχα αρκετά! Τώρα, όμως, έχω!»

Και πριν προλάβει ο πατέρας να ξεσπάσει, πάλι, επιτιμώντας τον γιό του για την πλεονεξία του, τον ακούει να του λέει:

«Μπαμπά, τώρα έχω 50€! Δηλαδή μπορώ να αγοράσω μια ώρα από τον χρόνο σου!... Μπορείς, σε παρακαλώ, να έρθεις νωρίς στο σπίτι, αύριο το βράδυ; Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί!»

Ο πατέρας, αγκάλιασε τον μικρό γιο του και του ζήτησε συγγνώμη…

[Η ιστορία αυτή, είναι μια σύντομη υπενθύμιση σε όλους μας, που εργαζόμαστε τόσο σκληρά στη ζωή μας, κάθε μέρα! Δεν πρέπει να αφήσουμε το χρόνο να περνάει, χωρίς να αφιερώνουμε χρόνο σε εκείνους που πραγματικά σημαίνουν κάτι για εμάς, σ’ εκείνους που είναι κοντά στις καρδιές μας. Θυμηθείτε να μοιράζεστε χρόνο αξίας τουλάχιστον 50€ κάθε μέρα με κάποιους που αγαπάτε. Εάν πεθάνουμε αύριο, η εταιρεία ή η επιχείρηση για την οποία εργαζόμαστε θα μπορέσει εύκολα να μας αντικαταστήσει μέσα σε λίγες ώρες . Αλλά η οικογένεια και οι φίλοι που αφήνουμε πίσω θα αισθανθούν την απώλεια για το υπόλοιπο των ζωών τους…]

ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΚΑΛΗ ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ!!!!!ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!!ΝΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΚΑΛΑ!!!!

 

Η Καθαρά Δευτέρα είναι το τέλος των Απόκρεων και η πρώτη μέρα της Σαρακοστής. Η λέξη Καθαρή εκκλησιαστικά σημαίνει το ξεκίνημα της κάθαρσης των Χριστιανών που αρχίζει με νηστεία. Από την Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Απαραίτητα στοιχεία της αποκριάς θεωρούνται τα κούλουμα και ο χαρταετός. Ο εορτασμός του καρναβαλιού κλείνει με τα κούλουμα και το πέταγμα του χαρταετού. Με τον όρο κούλουμα, εννοούμε τη μαζική έξοδο του κόσμου στην ύπαιθρο και τον εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας έξω στην φύση.

ΤΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΔΑΓΚΩΣΕ ΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ

 

ΤΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΔΑΓΚΩΣΕ ΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΟΛΕΝΤ

Ζούσε μία φορά ένας ρώσος πρίγκιπας που τον έλεγαν Ολέγκ.Κάλεσε όλους τους ξακουστούς μάγους που υπήρχαν για να του πουν ποια θα είναι η ζωή του και ποιος ο θάνατός του.

Οι μάντεις του είπαν:Η ζωή σου θα είναι πολύ ευτυχισμένη αλλά το θάνατό σου θα τον βρεις από το αγαπημένο σου άλογο.

Τότε ο πρίγκιπας κάθισε και σκέφτηκε.Αφού λοιπόν μου λένε ότι ο θάνατός μου θα προέλθει από το αγαπημένο μου άλογο,θα το διώξω πολύ μακριά.Δεν θα το καβαλικέψω ποτέ μου.

Έτσι έδωσε διαταγή για να το πάνε και να το αφήσουν πολύ μακριά,ώστε να μη μπορεί να γυρίσει πίσω.Το έστειλε σ ένα πολύ μακρινό χωριό.

Κάποτε μετά από αρκετά χρόνια ο Ολέγκ βρέθηκε σ εκείνο το χωριό και ρώτησε:Που είναι εκείνο το άλογο που σας το είχα στείλει;Μήπως ζει ακόμα;

Του λένε:Το άλογό σου έχει ψοφήσει εδώ και πολύ καιρό.

Ο Ολέγκ λυπήθηκε πολύ για ο άλογό του και είπε:Άδικα το έχασα το άλογό μου.Τι κρίμα.Δείξτε μου που είναι.

Μα έχει ψοφήσει από καιρό του είπαν.Το κουφάρι του το έφαγαν οι λύκοι.Μόνο τα κόκκαλά του υπάρχουν.Ο Ολέγκ όμως επέμεινε να τον πάνε εκεί που πέταξαν το άλογό του.Εκεί βρίσκονταν μόνο τα κόκκαλα και το κεφάλι του αλόγου.

Πως γίνεται να έρθει ο θάνατός μου από τούτα εδώ σκέφτηκε.Κι έσπρωξε με το πόδι του το κεφάλι του αλόγου.Εκεί μέσα όμως φώλιαζε για καιρό ένα φίδι.Πετάχτηκε έξω σφυρίζοντας  και θυμωμένο που το ενόχλησαν δάγκωσε στο πόδι τον πρίγκιπα.

Έτσι από αυτό το δάγκωμα πέθανε ο πρίγκιπας Ολέγκ.

Η μικρή αυτή ιστορία είναι του Λέοντος Τολστόι και νομίζω ότι είναι πολύ διδακτική για όσους νομίζουν ότι είναι αρκετό να στείλουν στην εξορία τους κινδύνους για να νιώθουν ασφαλείς.Οι κίνδυνοι θα τους βρουν.

Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ

Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ

Σε όλα τα Πρωτοχρονιάτικα τραπέζια κόβεται η καθιερωμένη πίτα της ημέρας, η γνωστή μας βασιλόπιτα. Με το κόψιμο της πίτας οι παλιοί πίστευαν πως θα μάντευαν την τύχη που θα είχε την καινούρια χρονιά το σπιτικό κι οι νοικοκυραίοι του.
Η παράδοση λέει ότι όταν ο Άγιος Βασίλειος ήταν επίσκοπος στην Καισάρεια η πόλη κινδύνευσε από τον έπαρχο της Καππαδοκίας. Ο Βασίλειος κάλεσε τους άρχοντες και το λαό και τους είπε να δώσουν ότι πιο πολύτιμο είχαν από τα πλούτη και τα χρυσαφικά τους για να σώσουν την πόλη, μια και δεν είχαν δυνάμεις να την υπερασπίσουν. Όλοι ανταποκρίθηκαν με προθυμία και ένας σωρός από χρυσαφικά συγκεντρώθηκε. Την άλλη μέρα, ο Δεσπότης και οι δημογέροντες πήγαν να συναντήσουν το έπαρχο και να του παραδώσουν τους θησαυρούς, εκείνος όμως εντυπωσιασμένος από την προσωπικότητα και την ακτινοβολία του Ιεράρχη δεν δέχτηκε να τους πάρει και αποχώρησε άπρακτος. Οι κάτοικοι απόδωσαν το θαύμα στον επίσκοπό τους. Ο Βασίλειος θέλησε να επιστρέψει τα κοσμήματα, δυσκολευόταν όμως μια και δεν γνώριζε ποιο είχε προσφέρει ο καθένας. Κάλεσε έτσι το προσωπικό της Μητρόπολης και τους παράγγειλε να φτιάξουν μικρές πίτες, τόσες, όσα και τα σπίτια της Καισάρειας και μέσα να βάλουν από ένα χρυσαφικό. Παράλληλα, ειδοποίησε τους πολίτες της Καισάρειας να περάσουν από τη Μητρόπολη για να τους δώσει από ένα αναμνηστικό για τη διάσωση της πόλης. Όλοι απόρησαν για το δώρο του Δεσπότη, όταν όμως επιστρέφοντας στα σπίτια τους θέλησαν να φάνε την πίτα, ανακάλυψε ο καθένας το χρυσαφικό που είχε προσφέρει. Από τότε, για να θυμούνται αυτό το γεγονός καθώς και τη σωτηρία της πατρίδας τους, καθιέρωσαν να φτιάχνουν κάθε χρόνο μια πίτα και μέσα να κρύβουν ένα τυχερό νόμισμα.

ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΥΘΟ!!!!Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΑΖΩΡΑΙΟΥ!!!!!!!

Μια φορά και έναν καιρό, μέσα στο μεγάλο δάσος, ζούσε ένα πελώριο δέντρο που το έλεγαν χαμομήλι. Φάνταζε ανάμεσα στα άλλα δέντρα, για το χοντρό του κορμό και τα μεγάλα του κλαδιά! Περήφανα κάθε πρωί, άνοιγε τα πράσινα φύλλα του, τα τέντωνε καμαρωτά, και από την πολλή του περηφάνια δεν έκανε παρέα με κανένα από τα υπόλοιπα δέντρα. Όμως επειδή ο καλός μας Θεός τιμωρεί τους υπερήφανους, ακούστε τι έπαθε.

Ένα πρωί ήρθαν στο δάσος κάτι ξυλοκόποι. Τα δέντρα παραξενεμένα σιγοψιθύριζαν μεταξύ τους, τι ήθελαν εδώ.

Προς μεγάλη τους έκπληξη τους ρώτησε και το χαμομήλι, και τότε του απάντησαν ότι έψαχναν να βρουν τον πιο χοντρό κορμό, για να φτιάξουν τον Σταυρό του Ναζωραίου.

- Αχ! Αναστέναξε η ελιά. Κάποτε κάθισε στον ίσκιο μου να ξεκουραστεί. Ο Ναζωραίος βοηθάει τους πονεμένους και τους άρρωστους. Εγώ δεν τον δίνω τον κορμό μου, είπε αποφασιστικά τελειώνοντας την κουβέντα της η ελιά.

Συγκινημένοι το Πεύκο και η Λεύκα είπαν πως ούτε κι εκείνοι θα έδιναν τον κορμό τους.

Στο μεταξύ οι ξυλοκόποι έβγαλαν τα τσεκούρια, σήκωσαν τα μανίκια τους, και άρχισαν να κόβουν την Ελιά. Μονομιάς εκείνη αγρίεψε, και πέταξε τόσο μεγάλους ρόζους που τα τσεκούρια των ξυλοκόπων κόντεψαν να σπάσουν.

- Πάμε στο Πεύκο, φώναξαν.

Όμως εκείνο πλημμύρισε ρετσίνι. Τα τσεκούρια κόλλησαν και θυμωμένοι οι ξυλοκόποι πήγαν στην Λεύκα. Κι εκείνη όμως δεν τους άφησε να κόψουν τον κορμό της.

Η μέρα περνούσε και κανένα δέντρο δεν έδινε το ξύλο του για τον Σταυρό. Η Ιτιά τρανταζότανε, η Τριανταφυλλιά γέμιζε αγκάθια και το Έλατο πέταγε φλούδες. Μόνο σαν ήρθε η σειρά του Χαμομηλιού, εκείνο κάθισε σιωπηλό και υπάκουο και έκοψαν το ξύλο του, από όπου φτιάχτηκε και ο Σταυρός του Ναζωραίου.

Οι ξυλοκόποι το φόρτωσαν κι έφυγαν βιαστικά. Τότε ένα παράξενο σκοτάδι απλώθηκε στο δάσος. Όλα τα δέντρα με απορία έβλεπαν το Χαμομήλι να κονταίνει, να κονταίνει, οι ρίζες του συρρικνώθηκαν, τα πελώρια κλαδιά του χάθηκαν, μαλάκωσε ο κορμός του, κι ‘έγινε τόσο μικρό που κανείς πλέον δεν το πρόσεχε. Λυπημένο άρχισε να κλαίει, ζητώντας από τον καλό Θεό συγχώρεση που υπήρξε περήφανο και ξιπασμένο. Εκείνος του έδωσε την ευκαιρία να επανορθώσει και του είπε:

- Έγινες η αιτία να πονέσει ο Μοναχογιός μου, αλλά επειδή μετάνιωσες αληθινά, σου δίνω την δύναμη να μπορείς με το ζουμί από τα λουλουδάκια σου να γιατρεύεις τους πόνους των ανθρώπων.

Από τότε φυτρώνει μόνο του στις ερημιές χωρίς ανθρώπινη φροντίδα. Αν καμιά φορά πηγαίνοντας στη εξοχή, συναντήσετε κάτι τόσο δα μικρά λουλουδάκια, με κίτρινη καρδιά και άσπρα φυλλαράκια, μην τα πατήσετε.

Σκύψτε να το μαζέψετε. Είναι το Χαμομήλι.

ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ!!!!

  

Κάποτε τον πολύ παλιό καιρό συναντήθηκαν Η ΤΙΜΗ, Η ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ.Ηθελαν να δουν τι αξία έχουν και έτσι έπιασαν τη συζήτηση.

Αν συμβεί και χαθούμε πως θα ξανασυναντηθούμε;είπαν και τα τρία μαζι.

Α!!!!!!Αυτό είναι εύκολο τους απάντησε η ΦΩΤΙΑ.Ρίξτε τριγύρω μια ματιά και όπου δείτε καπνό,ελάτε να με βρείτε.Θα είμαι εκεί να σας περιμένω.Είμαι δυνατη εγώ.

Κι εγώ αποκρίθηκε το ΝΕΡΟ έχω φανερό τον τόπο όπου περνώ.Υπάρχει μόνο χλωρό λιβάδι και είναι δικό μου το σημάδι.Είμαι δυνατό και εγώ.

Γυρίζουν τότε και λένε στην Τιμή.

Εμείς σου φανερώσαμε τον τόπο που θα μας βρεις.Για πες μας και συ τον τρόπο που θα φανείς όταν σε χρειαστούμε.

Λέει λοιπόν ηΤΙΜΗ  και στους δύο.Εγώ αυτό μόνο  το σωστό σας συμβουλεύω.Ποτέ μη γελαστείτε και με αποχωριστείτε γιατί τότε θα καταλάβετε την αξία μου.
Προσέξτε καλά,γιατί αν γλιστρήσω μία φορά και δεν με πιάσετε σταθερά ,όσο και αν θα με γυρεύετε τον κόπο σας μόνο θα ξοδεύετε.

Η αξία μου είναι τόσο μεγάλη που δεν υπάρχει άλλη!!!!

1) Ο ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Τρέχοντας έφτασε στο κατώφλι ο νέος - Χρόνος, ενθουσιασμένος που οι άνθρωποι τον περιμένουν με λαχτάρα.

Εκεί στην είσοδο, λίγο πριν μπει, συναντά τον γέρο - Χρόνο που με κουρασμένα βήματα φεύγει από τη γη.

- Ε! γερο - Χρόνε! Σε βαρέθηκαν οι άνθρωποι και λένε αμάν και πότε θα φύγεις! Ενώ εμένα για δες; Με λαχτάρα περιμένουν να τους γεμίσω χαρά κι ευτυχία.

- Τον ίδιο ενθουσιασμό με σένα είχα κι εγώ όταν πριν 365 ημέρες έφτανα σε αυτό το κατώφλι. Όμως δεν ήξερα ούτε τις χαρές που μπορούσα να δώσω στους ανθρώπους, αλλά ούτε τις λύπες και τις συμφορές που θα τους έφερνα.

- Δεν ήσουνα ικανός να κάνεις πραγματικότητα τις ευχές των ανθρώπων ενώ εγώ έχω όλα εκείνα τα καλά για να τους χαρίσω το γέλιο και την ευτυχία. Για δες τους με τι ανυπομονησία με περιμένουν; Γιορτή κάνουν για τον ερχομό μου!

- Κι εγώ θαμπώθηκα όταν πέρασα αυτό το κατώφλι από τα λαμπερά φώτα και τα πυροτεχνήματα που πετούν κάθε τέτοια ημέρα όλοι εκείνοι που ζουν καλά. Όμως, δεν μπόρεσα να διακρίνω εκείνα τα φτωχικά σπίτια, που οι άνθρωποι δεν είχαν φως, που δεν είχαν να φάνε, γιατί συνηθίζουμε δυστυχώς, να βλέπουμε ότι λάμπει, ότι κάνει θόρυβο κι όχι όλα εκείνα που κρυμμένα, σκεπασμένα από το πέπλο της φτώχειας και της δυστυχίας δεν έχουν την δύναμη να κάνουν έστω μιαν ευχή. 

- Μα τι μου λες τώρα γερο - Χρόνε; Για κοίτα τη γη! Λάμπει απ' άκρη σ' άκρη! Που βλέπεις την δυστυχία; Ασφαλώς και τα μάτια σου έχουν πρόβλημα γιατί δεν θέλω να σκεφτώ πως τα λες όλα αυτά για να μου χαλάσεις την γιορτή.

- Μας μένουν νεαρέ μου και στους δυό μας λίγα λεπτά τόσο για να φύγω εγώ όσο και για να περάσεις εσύ αυτό το κατώφλι. Θάθελες λοιπόν να σε πάω μια βόλτα στις γειτονιές εκείνες που τα δυνατά φώτα δεν σου επιτρέπουν να τις δεις τώρα;

- Πάμε γερο - Χρόνε αν και πιστεύω πως δεν έχεις τίποτα να μου δείξεις.

Πιάνοντας ο γερο - Χρόνος από το χέρι τον νέο Χρόνο πέταξαν σε μια περιοχή όπου χιλιάδες μαύροι άνθρωποι σκελετωμένοι, κρυμμένοι μέσα σε άθλια καταλύματα, προσπαθούσαν να ζεσταθούν αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλο.

Πριν προλάβει να συνέλθει από την έκπληξη ο νέος Χρόνος, σκληροί άντρες αλλά κι αμούστακα παιδιά εισέβαλαν στην περιοχή και με τα όπλα τους άρχισαν να σκορπούν τον θάνατο σε μικρούς και μεγάλους, να βιάζουν μικρά κορίτσια και γυναίκες.

- Τι ...; τι γίνεται εδώ! Ποιοι τα κάνουν όλα αυτά! Πως υπάρχει τέτοια κακία! ψέλλισε ο νέος Χρόνος.

Ο γερο - Χρόνος δεν του απάντησε, τον έπιασε από το χέρι και τον πήγε πάνω σε ένα σαπιοκάραβο όπου εκατοντάδες εξαθλιωμένοι άνθρωποι ήταν στοιβαγμένοι στ' αμπάρια.

Το άγριο κύμα χτυπούσε αλύπητα το πλοίο και τα παγωμένα νερά της θάλασσας έμπαιναν στα αμπάρια απειλώντας να πνίξουν τους τρομοκρατημένους επιβάτες.

- Ποιοι είναι αυτοί; Γιατί ταξιδεύουν με αυτό το παλιοκάραβο κι όχι με εκείνο το ωραίο καράβι με τα πολλά φώτα και τις άνετες καμπίνες;

- Ψάχνουν να βρουν μια γωνιά, μια χώρα, στην οποία θα μπορέσουν να ζήσουν υποφερτά αυτοί και τα παιδιά τους. Τι λες νέε Χρόνε; Μπορείς εσύ να τους την δώσεις; Μπορείς να τους χαρίσει την ευτυχία που ζητούν;

Πριν απαντήσει ο νέος Χρόνος ο γέρο - Χρόνος τον πήρε και τον μετέφερε σε ένα κλειστό δωμάτιο εκεί όπου γυναίκες και παιδιά ήταν ριγμένοι στο πάτωμα.

Η πόρτα του δωματίου άνοιξε και μέσα μπήκε ένας άνδρας. Έπιασε ένα μικρό παιδί από το χέρι και το τράβηξε προς την πόρτα. Εκεί περίμενε ένας άνθρωπος που από την εμφάνισή του φαινότανε καθώς πρέπει.

- Αυτό είναι το εμπόρευμα. Νεφρά, καρδιά, μάτια κι ότι άλλο θέλεις τα έχει αυτό εδώ. Δώσε τα χρήματα και πάρ' το.

Ο νέος Χρόνος είχε μείνει άφωνος. Πριν προλάβει να συνέλθει ο άντρας ξαναμπήκε μέσα κι άρπαξε βίαια από τα μαλλιά μια γυναίκα. Την χτύπησε δυνατά στο πρόσωπο και σε όλο το σώμα και της είπε να ακολουθήσει έναν άλλον άντρα που περίμενε απ' έξω για να του ικανοποιήσει κάθε του επιθυμία.

- Αν δεν του κάνεις ότι σου πει, θα σε σκοτώσω! την απείλησε.

Κι αυτή κλαίγοντας, με σκυμμένο κεφάλι, έφυγε. Δεν είχε κανέναν να την υπερασπιστεί. Ούτε ακόμα κι αυτόν τον κύριο που την περίμενε έξω από την πόρτα με τα μάτια γεμάτα πάθος.

- Γερο - Χρόνε, έτσι ζουν οι άνθρωποι; Ο ένας εκμεταλλεύεται τον άλλον;

Ο γερο - Χρόνος τον έπιασε πάλι από το χέρι και τον μετέφερε σε μια σκοτεινή γειτονιά.

Δεκάδες νέοι, ζωντανοί - νεκροί, κρατώντας μια σύριγγα στο χέρι, προσπαθούσαν να ταξιδέψουν στον μαγικό τους κόσμο, να ξεφύγουν έστω και μ' αυτόν τον τρόπο από την σκληρή ζωή.

Πιο πέρα ο έμπορος ναρκωτικών άρπαζε από το στήθος ενός νέου τον χρυσό σταυρό για να του δώσει την δόση του.

- Πάρ' την ρεμάλι! Ο σταυρός είναι η αμοιβή μου αφού δεν έχεις χρήματα!

- Βιάσου! είπε ο γέρο Χρόνος στον νέο Χρόνο. Πάμε και κάπου άλλου πριν φύγω!

Έφτασαν σε ένα πλούσιο σπίτι. Στους τοίχους ήταν κρεμασμένοι πολύτιμοι πίνακες ενώ το παχύ χαλί σε έκανε να νοιώθεις πως περπατάς πάνω στα σύννεφα.

- Ευτυχώς! Με έφερες και σ' ένα σπίτι που οι άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι, είπε ο νέος Χρόνος.

Μπήκαν σε ένα δωμάτιο όπου άνθρωποι ήταν συγκεντρωμένοι πάνω από ένα κρεβάτι.

- Γιατρέ μου θα ζήσει το παιδί μου; ρώτησε κλαίγοντας μια γυναίκα.

- Δεν μπορώ να πω τίποτα κυρία μου. Μόνο ο Θεός ...;

- Γιατί να τύχει σε μένα αυτή η δυστυχία είπε κλαίγοντας η γυναίκα. Θα έδινα όλα μου τα πλούτη για να γίνει καλά το παιδί μου.

Ο γερο - Χρόνος έπιασε το χέρι του νέου Χρόνου λέγοντάς του:

- Πάμε τώρα στο τελευταίο μας σταθμό.

Έφτασαν σε μια φτωχογειτονιά όπου τα παιδιά, φορώντας παλιά ρούχα, έπαιζαν κυνηγητό.

Μπήκαν μέσα σε ένα από τα σπίτια. Η γυναίκα ήταν μπροστά από την κουζίνα ενώ ο άντρας καθότανε στο τραπέζι. Όλα ήταν φτωχικά, όμως ένοιωθες μια παράξενη ζεστασιά να σε πλημμυρίζει.

- Τι ετοιμάζεις γυναίκα για το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι; είπε ο άντρας.

- Βράζω λίγο από το κριθαράκι που μας είχε μείνει. Ίσα - ίσα για να φάνε τα παιδιά. Θα βουτήξουν στο ζουμί μπαγιάτικο ψωμί και θα χορτάσουν. Αχ! πόσο τα λυπάμαι τα παιδιά μου! Τι μάνα είμαι εγώ που δεν έχω να τους πάρω ένα ρουχαλάκι, ένα παιχνίδι, να τους βάλω ένα πιάτο φαί! 

- Μη στεναχωριέσαι γυναίκα. Ο καινούργιος χρόνος θα μας τα φέρει καλύτερα. Εξ άλλου γιατί στεναχωριέσαι; Έχουμε ο ένας τον άλλο, μ' αγαπάς και σ' αγαπάω, έχουμε την πιο όμορφη οικογένεια! Αυτή μας η ευτυχία είναι καλύτερη από όλα τα πλούτη του κόσμου.

Ο νέος Χρόνος κοιτούσε αμήχανος. Δεν μπορούσε να καταλάβει την ευτυχία αυτών των ανθρώπων.

- Τι λες νέε Χρόνε. Θα μπορέσεις να κάνεις αληθινά ευτυχισμένους όλους τους ανθρώπους; είπε κοιτώντας τον βλοσυρά ο γερο - Χρόνος.

- Δεν μπορώ να ξέρω. Είναι τόσα πολλά και διαφορετικά τα προβλήματα των ανθρώπων.

- Εγώ πάντως φεύγοντας σου εύχομαι να τα καταφέρεις. Να γίνεις ο Χρόνος της Ευτυχίας, της Υγείας, της Ειρήνης, της Αγάπης για όλους τους ανθρώπους της γης. Στο εύχομαι ολόψυχα.

Ο γέρο Χρόνος έφυγε αφήνοντας τον νέο Χρόνο στο κατώφλι.

Ο κόσμος τραγουδούσε: «Πάει ο παλιός ο Χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά ...;»

Ο νέος Χρόνος πέρασε το κατώφλι ...

⭐ ΑΝΟΙΞΑ ΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 2022 ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ- ΦΙΛΕΣ.ΚΑΤΕΘΕΣΑ ΣΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΠΟΛΥ ΥΓΕΙΑ, ΕΥΤΥΧΙΑ, ΕΙΡΗΝΗ, ΧΑΡΑ.ΞΟΔΕΨΤΕΤΑ ΟΛΑ ΜΕ ΚΕΦΙ ΚΑΙ ΧΑΡΑ. ⭐ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ 

Κάποτε ένας μεγάλος μάγος έβαλε ένα αίνιγμα!!!

Απ ολα τα πραγματα του κόσμου,ποιο είναι το πιο μεγάλο και το πιο μικρό,το πιο σύντομο και το πιο μακρύ,το πιο διαιρετό και το πιο εκτεταμένο,το πιο παραμελημένο και το πιο ποθητό,που χωρίς αυτό τίποτα δεν μπορεί να γίνει ,που καταβροχθίζει τα ασήμαντα και ζωογονεί τα σημαντικά και μεγάλα;;;

Αλλοι είπαν ότι ήταν η Τύχη,άλλοι είπαν η Γη ,άλλοι το Φως.

Ο μεγάλος μάγος είπε πως ήταν ο Χρόνος!!!

Τίποτα δεν είναι πιο μεγάλο,αφού αυτός ειναι το μέτρο της αιωνιότητας.

Τίποτα δεν είναι πιο μικρό,αφού δεν μας φτάνει για τα σχέδιά μας.

Τίποτα δεν είναι πιο μακρύ,γι αυτόν που περιμένει.

Τίποτα δεν είναι πιο σύντομο,γι αυτόν που χαίρεται.

Ολοι οι άνθρωποι τον παραμελούν και όλοι λυπούνται όταν πάει χαμένος.

Τίποτα δεν γίνεται χωρις αυτόν!!!!!

✽•♥•.¸✽✽•♥•.¸✽ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΩΤΑ,ΟΙ ΓΙΡΛΑΝΤΕΣ,ΤΑ ΔΩΡΑ,ΤΑ ΓΕΛΙΑ,Η ΜΟΥΣΙΚΗ,ΤΟ ΓΙΟΡΤΙΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ.ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ.ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ,ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!!!✽•♥•.¸✽✽•♥•.¸✽

 

Να περάσετε όμορφα Χριστούγεννα!!!

Χαμένο μέσα στ άλλα δέντρα,μέσα στο πυκνό δάσος ήταν κάποτε και ένα  δέντρο αλλιώτικο...

Ηταν υπεραιωνόβιο με πολύ μεγάλο κορμό σαν σπίτι και κλαριά πελώρια που νόμιζες ότι ακουμπούσαν τα ουράνια το έλεγαν  ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ και όχι τυχαία.....Ήταν το δώρο των θεών στους ανθρώπους.

Οποιοσδήποτε μπορούσε να πάει εκεί και να κάνει οποιαδήποτε ευχή.Αν ζητούσε αυτό που ήθελε με όλη του την δύναμη,τότε το δέντρο ικανοποιούσε το αίτημα του.Στον κορμό του δέντρου υπήρχε μία πόρτα που οδηγούσε στο εσωτερικό του,εκεί που καποιος έπρεπε να περάσει μέσα και να κάνει την ευχή του.Πάνω όμως από την πόρτα,υπήρχε χαραγμένη  μια επιγραφή που λίγοι την πρόσεχαν ,ωστε να την διαβάσουν.Ετσι λίγοι την έβλεπαν.

Οι άνθρωποι βλέπετε ήταν τόσο αγχωμένοι που δεν σκέφτονταν τίποτα άλλο παρά μόνο την ευχή τους.Είχαν αγωνία να πραγματοποιηθεί η ευχή τους και τίποτα άλλο δεν τους ενδιέφερε.

Η επιγραφή έγραφε.ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΟΥ.

Είπαμε ότι το δέντρο πραγματοποιούσε όλες τις ευχές,οποιες και αν ήταν αυτές.Υπήραν άνθρωποι που ευχονταν υγεία,άλλοι προκοπή,άλλοι χρήματα,μερικοί ζήταγαν καλή δουλειά και άλλοι καλό σύντροφο.Υπήρχαν κάποιοι που ζητούσαν υγεία όχι για τον εαυτό τους,αλλά για καποιον άλλον,αλλά αυτή η ευχή είχε αρχίσει να σπανίζει.Όσο περνούσε ο καιρός σπάνιζαν οι ευχές για τους αλλους που είχαν ανάγκη.

Υπήρχαν τέλος......και αυτοί που ζήταγαν σαν ευχή να πάθουν κάτι κακό οι διπλανοί τους και το ζήταγαν με όλη τους την καρδιά.Ετσι πλήθαιναν αυτές οι ευχές και λιγόστευαν οι άλλες.

Το Δέντρο είχε μεγάλη δύναμη αλλά δεν είχε κρίση για τις ευχές.Μόνο τις πραγματοποιούσε.Ετσι πραγματοποιούσε και τις καλές και τις κακές ευχές των ανθρώπων.Δεν ήταν λάθος των θεών αυτό.Ετσι είχαν κάνει το δέντρο για να δοκιμάσουν τους ανθρώπους.Εδωσαν ένα σπάνιο δώρο αλλά ταυτόχρονα τους έστησαν και μία παγίδα.Ηθελαν να δουν με πιο τρόπο οι άνθρωποι θα χρησιμοποιούσαν αυτό το ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ.Ηθελαν να δουν πως θα το χρησιμοποιούσαν.

Την τελευταία ημέρα που το δέντρο υπήρξε στο δάσος,χιλιάδες άνθρωποι πέρασν την πόρτα του για να κάνουν την ευχή τους.

Μπήκε μία μάνα που ευχήθηκε για την υγεία του παιδιού της,ένας φτωχός οικογενειάρχης ζήτησε λίγα χρήματα για να ταίσει τα παιδιά του,μία νεαρή ηθοποιός ζήτησε δόξα, ένας πολιτικός ζήτησε υπουργικό θώκο,ένας ματαιόδοξος ζήτησε  φήμη,'ενα μικρό παιδί ζήτησε ένα ποδήλατο........ μία πικρή κακιά γυναίκα που μπήκε ζήτησε δηλητήριο για να ποτίζει τους άλλους,.....μια άλλη πράσινη από τη ζήλεια της ζήτησε δύναμη για να φέρει την καταστροφή σε καποιον άνθρωπο....κάποιος άλλος που δεν ήξερε τι είναι η αγάπη ζήτησε να μπορεί να την καταστρέψει και να την εξαφανίσει.Ένας τέταρτος ευχήθηκε να μπορεί να λέει τα περισσότερα ψέμματα και να γίνονται πιστευτά απ όλους.Ενας δολοφόνος ζήτησε αφθονία θυμάτων,και ένας κλέφτης παρακαλούσε να εξαφανιστούν οι κλειδαριές και τα λουκέτα από παντού.Ενας απόλυτα κακός ζήτησε να παραμείνει έτσι για όλη του την ζωή.

Και το ΔΕΝΤΡΟ εισάκουσε τις ευχές όλων .Καλών και κακών.Δικαίων και αδίκων,γιατί έτσι ήταν φτιαγμένο να πραγματοποιεί όλες τις ευχές.

Οι Θεοί θύμωσαν όμως και οργίστηκαν με τους ανθρώπους και όλα αυτά που ζητούσανΕίδαν ότι οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να διαχειριστούν αυτό το σπάνιο δώρο και ήταν αντάξιοι του.Ετσι έστειλαν πολλούς κεραυνούς και το έκαψαν Ετσι το ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ έπαψε να υπάρχει.

Μόνο την τελευταία στιγμή,μια νεαρή μικρή και όμορφη θεά,εκείνη που είχε το πιο όμορφο γέλιο απ όλους,πρόλαβε να σώσει ένα μικρό τρυφερό κλαράκι  του δέντρου..Οταν σταμάτησαν οι κεραυνοί,κατέβηκε στο δάσος ....βρήκε ένα ξέφωτο που το έλουζε ο ήλιος και φύτεψε το κλαράκι της.

Το πότισε με το γέλιο της και την αγάπη της και το κλαράκι βλάστησε και έβγαλε ρίζες.......

Ετσι ένα καινούριο ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ άρχισε ξανά να μεγαλώνει μέσα στο δάσος.Βέβαια θα περάσουν πολλά πολλά χρόνια μέχρι να μεγαλώσει ,και το κλαράκι να γίνει θεόρατο δέντρο ώστε να μπορεί να πραγματοποιεί τις ευχές των ανθρώπων.

Η θεά με το πιο όμορφο γέλιο,πίστευε πως μέχρι να περάσουν τα χρόνια και να μεγαλώσει το δέντρο,η ανθρωπότητα θα είχε μάθει το μάθημά της  και οι άνθρωποι θα συνειδητοποιούσαν ότι οι ευχές πραγματοποιούνται μόνο με τη δύναμη της αγάπης και της πίστης. Της αγάπης για όλους τους ανθρώπους και της πίστης σε αυτούς.

Εσείς έχετε ακούσει για το Wish Tree

Να χαμογελάτε.

Κάποτε για Χριστουγεννιάτικο δώρο αγόρασα ένα πανάκριβο τάφο στη πεθερά μου,είπε κάποιος σε έναν φίλο του.

Τον επόμενο όμως χρόνο δεν της αγόρασα άλλο δώρο.Οταν μέ ρώτησε γιατί,της είπᨨΑφού δεν χρησιμοποίησες ακόμα το δώρο που σου έκανα πέρυσι.

  

25 ΜΑΡΤΙΟΥ ΔΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ.ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ.

Στις 25 Μαρτίου γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που είναι μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Χριστιανοσύνης.
Γιορτάζουμε την αναγγελία της χαρμόσυνης είδησης, που έφερε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στην Παναγία, ότι μέσω αυτής θα ενσαρκωθεί ο Υιός του Θεού: «Ιδού νυν ευαγγελίζομαι χαράν μεγάλην» της είπε ο Αρχάγγελος.

Η 25η Μαρτίου είναι επίσης και Εθνική Γιορτή για την Ελλάδα, η οποία καθιερώθηκε με το διάταγμα 980, στις 15 Μαρτίου 1938.
Τιμούμε τους ήρωες της Επανάστασης του 1821. Αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους ώστε η Ελλάδα να είναι μία ελεύθερη χώρα.

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1932 Η ΦΛΟΓΑ ΤΟΥ ΚΑΝΤΗΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΓ ΛΑΥΡΑΣ ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΚΑΝΤΗΛΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ.

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019 Η ΙΔΙΑ ΦΛΟΓΑ ΚΑΙΕΙ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.
ΜΙΚΡΗ.ΑΣΗΜΑΝΤΗ ΦΛΟΓΑ,ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΤΟΣΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ,ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ ΑΝ ΚΑΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΖΕΣΤΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΛΟΓΑ ΤΩΝ ΑΚΟΙΜΗΤΩΝ ΙΔΑΝΙΚΩΝ ΤΟΥ.

25η ΜΑΡΤΙΟΥ (ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ)Αρ.Βαλαωρίτης

ΜΕ ΜΙΑΣ ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ,ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΕΡΙΑΖΟΥΝ,
ΟΙ ΚΟΣΜΟΙ ΕΜΕΙΝΑΝΕ ΒΟΥΒΟΙ,ΠΑΡΑΛΥΤΟΙ ΚΟΙΤΑΖΟΥΝ,
ΜΙΑ ΦΛΟΓ ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ…ΑΚΟΥΟΝΤΑΙ ΨΑΛΜΟΙ ΚΑΙ ΜΕΛΩΔΙΑ..
ΠΕΤΑΕΙ ΕΝ ΑΣΤΡΟ..ΣΤΑΜΑΤΑ ΕΜΠΡΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ.
ΧΑΙΡΕ ,ΤΗΣ ΛΕΕΙ,ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΕ,ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ,ΧΑΙΡΕ!
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΣΕ.ΧΑΙΡΕ,ΜΑΡΙΑ ΧΑΙΡΕ!

ΕΠΕΡΑΣΑΝ ΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΛΟΙ..ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΣΑΝ ΕΚΕΙΝΗ
ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ ΠΑΛΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ..ΣΤΗΝ ΕΡΜΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΚΛΙΝΗ
ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ,ΟΛΑΡΦΑΝΗ,ΧΛΩΜΗ ΚΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ,
ΜΙΑ ΚΟΡΗ ΠΑΝΤΑ ΤΗΚΕΤΑΙ ,ΣΤΕΝΑΖΕΙ ΑΛΥΣΩΜΕΝΗ,
ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΤΑΡΑΓΑ,ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΛΟΓΥΡΑ ΤΗΣ.
Η ΚΑΤΑΦΡΟΝΙΑ,Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΕΠΟΥΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΗΣ.

ΤΡΕΜΕΙ ΜΕ ΜΙΑΣ Η ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΠΛΑΤΗ Η ΘΥΡΙΔΑ
ΦΕΓΓΕΙ ΚΙ ΑΦΗΝΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑ ΕΝ ΑΣΤΡΟ,ΜΙΑΝ ΑΧΤΙΔΑ,
Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΣΤΑΘΗΚΕ,ΔΙΠΛΩΝΕΙ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ….
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΣΕ,ΕΛΛΑΣ ΑΝΑΣΤΑ,ΧΑΙΡΕ!!
__________________________________________________

TI HTAN TO EIΚΟΣΙΕΝΑ;

ΚΑΙ ΠΩΣ;

ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΙ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ!

ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ!

Ο ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΝΑ ΤΟ ΧΩΝΕΨΕΙ ΠΩΣ!

ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ 21 ΟΥ ΑΙΩΝΑ

ΣΕ ΠΟΙΑ ΑΝΤΕΝΑ ΝΑ ΤΟ ΠΙΑΣΕΙ,

ΣΕ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΟ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ!...

✽•♥•.¸✽✽•♥•.¸✽ΑΣ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΜΗΝΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ!!!ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ!!!✽•♥•.¸✽✽•♥•.¸✽

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΑΡΤΗ!!!!ΝΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ

 ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ!!!

✽•♥•.¸✽.✽•♥•.¸✽.✽•♥•.¸✽.✽•♥•.¸✽.✽•♥•.¸✽.✽•♥•.¸✽.

 

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΡΠΙΟΣ    

Ένας γέροντας είδε έναν σκορπιό να πνίγεται και προσπάθησε να τον σώσει,τραβώντας τον από το νερό.Μόλις όμως τον έβγαλε ,ο σκορπιός τον τσίμπησε,και ο πόνος ήταν οξύς ,και ο Γέροντας τον άφησε μονομιάς,με αποτέλεσμα ο σκορπιός να ξαναπέσει στο νερό και να κινδυνεύει να πνιγεί.

Ο Γέροντας ξαναπροσπάθησε να τον βγάλει αλλά ο σκορπιός τον τσίμπησε και  πάλι.

Ενας υποτακτικός που είδε αυτή τη σκηνή πλησίασε και του είπε "Με συγχωρείτε γέροντα αλλά δεν έχετε αντιληφθεί ότι κάθε φορά που προσπαθείτε να σώσετε το σκορπιό,αυτός σας τσιμπάει; Γιατί προσπαθείτε να τον σώσετε;

Ο Γέροντας απάντησε"Αυτός είναι ο σκοπός του.Αυτή είναι η φύση του  ,να τσιμπάει και αυτό δεν αλλάζει.Η φύση όμως η δική μου είναι να βοηθώ.Στη συνέχεια ο γέροντας με τη βοήθεια ενός φύλλου εβγαλε έξω το σκορπιό και τον έσωσε.

Στράφηκε κατόπιν προς τον μαθητή του και του είπε" Μην αλλάξεις τη φύση σου αν κάποιος σου προξενήσει μεγάλο πόνο, απλά πάρε τα μέτρα σου,επειδή οι άνθρωποι είναι μάλλον πάντα αχάριστοι στο καλό που τους γίνεται.Αλλά αυτό δεν είναι λόγος να σταματήσεις να το κάνεις και να νεκρώσεις την αγάπη που βρίσκεται μέσα σου.

Κάποιος κυνηγά την ευτυχία, άλλοι τη δημιουργούν.Να ανησυχείς περισσότερο για τη συνείδησή σου παρά για τη φήμη σου. Επειδή η συνείδησή σου είναι αυτό που είσαι,ενώ η φήμη σου είναι αυτό που σκέφτονται οι άλλοι  για σένα. Οταν η ζωή σου παρουσιάζει χίλιους λόγους να κλαις,δείξε ότι έχεις χίλιους λόγους για χαμογελάς.....

Ωρα για χαμόγελα

H γυναίκα είναι στο κατώφλι του θανάτου. Ζητάει από τα εφτά παιδιά της να βγούν έξω απο το δωμάτιο και να την αφήσουν για λίγο μόνη με τον άντρα της. Του ψιθυρίζει με μεγάλη προσπάθεια:

Θ'ελω να σου εξομολογηθώ κάτι....

Ναι;;

Ξέρεις.......ο πατέρας του  έβδομου παιδιού μας,του Γιωργάκη......

Τι;;;;;;;ο Γιωργάκης δεν είναι δικός μου;;;

Όχι, μην ανησυχείς για αυτόν.Αυτός  ΕΙΝΑΙ δικός σου.......